กามเทพออนไลน์

“เฮ้ย! ตลกแล้วพี่พล ฉันเนี่ยนะเป็นยัยลูกเป็ดขี้เหร่จริงๆ”

ที่แท้เมื่อคืนนี้ ขณะพราวยังเมาอยู่ พร้อมพลที่โดนกุ๊กไก่ซ้อมจนปากเจ่อเดินเข้ามาในห้องพราวที่กำลังหัวเราะคิกคักสมัครเป็นสมาชิกคิวปิดรูมเสร็จ บอกพร้อมพล ว่านี่คือวิธีหาเงินล้านมาใช้คืนเขา พราวเล่าอย่างสาแก่ใจว่าบอสอยากให้ตนหาแฟนให้ได้ตนก็ต้องใช้วิธีนี้ คุยว่าดวงตาข้างซ้ายมันคือหน้าต่างหัวใจใครเข้าใจความหมายนี้เขาจะต้องเป็นแฟนตนและพี่พลก็จะได้เงินล้านไป พูดแล้วหัวเราะเอิ๊กอ๊ากแล้วล้มตึงนอนแผ่หมดสติไปเลย

“ไอ้พราว...เฮ้ย น็อกไปเลยเหรอวะ ไอ้พราว...ไอ้พราว...”

ooooooo

พราวนึกๆแล้วจำได้ว่าเป็นฝีมือตนจริงๆ บ่นว่าไม่น่าหาเรื่องใส่ตัวเลย พร้อมพลถามว่าหาเรื่องใส่ตัวตรงไหนไอเดียนี้เจ๋งที่สุดแล้ว

“ถ้าสำเร็จมีคนที่เขาสนใจแกมากกว่าหน้าตา แก ก็วินได้แฟนตามที่อยากได้ ส่วนฉันก็ได้เงินไปใช้หนี้วินๆว่ะ”

“แต่นี่มันผิดกฎบริษัท ถ้าบอสรู้ละก็ ฉันโดนไล่ออกแน่ ฉันต้องรีบไปลบข้อมูลลูกเป็ดขี้เหร่ออกจากฐานข้อมูล”

พราวรีบออกไป พร้อมพลมองตามไปอย่างเสียดายวันนี้ไมค์ว่ายน้ำในสระว่ายน้ำที่บ้าน เมื่อไมค์ว่ายมาเกาะขอบสระโรมก็ยื่นผ้าขนหนูให้ ไมค์ถามว่าไม่เบื่อหรือที่ท่านประธานอุตส่าห์สนับสนุนส่งเรียนจนจบให้เป็นทนาย แต่กลับมาคอยดูแลตนเหมือนคนรับใช้

โรมบอกว่าไม่เบื่อเพราะตนทำในสิ่งที่ควรต้องทำเพื่อท่านประธาน ไมค์ถามว่าแล้วพวกที่ตามเล่นงานตนวันก่อนเป็นใคร โรมบอกว่าท่านประธานกำลังให้นักสืบสืบดูว่าเป็นใคร แนวโน้มน่าจะเป็นพวกต้องการลักพาตัวเขา

“อย่างที่คิดไว้ไม่ผิด แล้วแบบนี้ฉันไม่ต้องขังตัวเองอยู่แต่ที่นี่ไปตลอดหรือ ที่ฉันมาเมืองไทยก็เพราะอยากกลับมาพักผ่อนจะได้กลับไปคิดอะไรใหม่ๆออกมา ไม่ใช่ต้องมาถูกขังเอาไว้แบบนี้”

“ถ้าไม่ห่วงความปลอดภัยของตัวเองก็ทำตามที่คุณต้องการเลย ผมถือว่าเตือนแล้ว” โรมพูดแค่นั้นแล้ว เดินไปเลย

“ขอบใจสำหรับคำเตือน ฉันจะคอยระวังตัวแล้วกัน” ไมค์มองตามโรมอย่างไม่พอใจนัก

แต่พอโรมเดินไปมือถือเขาก็ดังขึ้น เป็นสายจากคิวปิดฮัท เขาแปลกใจมาก เดินออกไปคุยที่นอกบ้าน

พริมาเป็นคนโทร.มา เมื่อเช็กชื่อว่า คือ โรม วชิรวัฒน์ เธอรบกวนถามข้อมูลและประวัติส่วนตัวเพิ่ม โรมงงมากว่าทำไมตนต้องส่งหลักฐานพวกนี้ไปด้วย ซักถามแล้วยิ่งแปลกใจเมื่อพริมาบอกว่าเขาสมัครเป็นสมาชิกคิวปิดฮัทกับบริษัททางออนไลน์แต่หลักฐาน

ไม่ครบจึงรบกวนขอหลักฐานเพิ่ม

“ผมเนี่ยนะ สมัครสมาชิกเว็บไซต์หาคู่!!?? เป็นไปไม่ได้ ต้องมีอะไรเข้าใจผิดแน่ๆ”

ooooooo

โรมขับรถไปที่บริษัทคิวปิดฮัททันที ขณะเดินเข้าบริษัทก็เกือบถูกรถพราวที่ขับมาค่อนข้างเร็วชน โรม ตำหนิว่าขับรถไม่ดูคนเลย พราวรีบเปิดประตูรถลงมาขอโทษ พอดีตนรีบ

แต่พอเห็นหน้าว่าใครเป็นใคร โรมกับพราวก็ปะทะตามเคย พราวชี้หน้าว่าไปคุ้ยข้อมูลของตนจากบริษัทประกันมาใช่ไหม โรมสั่งให้หยุดเลยเรื่องเมื่อคืนตนยังเข็ดกับกลิ่นอ้วกไม่หาย พราวงงว่าตนไปอ้วกใส่เขาเมื่อไหร่?

ด่ากันไปสืบสาวกันไปพราวจึงค่อยๆจำได้ ขณะทั้งสองกำลังโต้เถียงกันและโรมอ้างกฎหมายที่จะจับ

เธอเข้าคุกได้ พราวพุ่งเข้าบีบคอโรมตะโกนใส่หน้าว่าตนไม่กลัวติดคุกนั้น พริมากับมิลินมาเห็นก็ตกใจถามว่าเกิดอะไรขึ้น พริมาขอให้พราวใจเย็นๆค่อยๆพูดกันดีๆ โรมได้ทีตำหนิพราวต่อหน้าพริมากับมิลินว่า

“คุณเข้าใจผมผิดหมดทุกอย่าง ผมไม่ได้วิตถาร ไม่ได้ตามมาถึงที่นี่เพราะจะตื๊อจีบคุณ ผมมาเพราะมีธุระกับคุณพริมากามเทพของบริษัทคุณ!!” พริมาจึงนึกได้ว่าเขาคือโรม วชิรวัฒน์ ที่ติดต่อกันเมื่อเช้า พราวมองพริมาอย่างแปลกใจ โรมพูดอย่างผ่อนคลายประชดพราวว่า “กามเทพดีๆก็มีเหมือนกันนะ!”

เมื่อเข้ามาในห้องรับรองลูกค้า มิลินเอาน้ำและโบรชัวร์ของบริษัทให้โรมดู พราวกับพริมากระซิบกระซาบ กันอยู่อีกมุมหนึ่ง พริมาบอกว่าโรมสมัครเข้ามาเป็นสมาชิกทางหน้าเว็บแต่เป็นคนอื่นสมัครให้ ตนเห็นว่าประวัติเขาน่าสนใจเลยชวนมาคุยกันเผื่อเขาจะเปลี่ยนใจอยากใช้บริการของเรา

พราวบอกว่าหมอนั่นน่ะปล่อยให้เขาไปหาคู่ข้างหน้าเถอะ โรมได้ยินเลยแกล้งพูดดังๆกับมิลินว่า

“ผมอ่านโบรชัวร์ผลงานของบริษัทคุณแล้วนะครับ บริษัทคุณมีมาตรฐานดี กามเทพแต่ละคนก็ดูมีความเป็นมืออาชีพเว้นแต่บางคน ผมอยากจะพบเจ้าของบริษัท จะได้ร้องเรียนเรื่องพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมกับลูกค้า”

“ไอ้หัวหมอ!!” พราวด่า มิลินกับพริมาบอกให้พราวใจเย็นๆ ถ้าเรื่องถึงบอสพราวโดนหนักแน่ เพราะเจ๊บอกว่าพราวกำลังถูกบอสเพ่งเล็งเรื่องผลงานอยู่ด้วย บอกพราวว่าเดี๋ยวตนสองคนดูแลลูกค้าเองแล้วกัน พราวกำชับก่อนสะบัดไปว่า “ดูให้ดีๆนะมิ้ม...ลูกค้าโปรไฟล์ดีแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นลูกค้าที่ดีได้”
ooooooo

พราวรีบไปที่ห้องคอมพิวเตอร์เพื่อลบข้อมูล แต่พอไปถึงเจอวราลีกำลังดูช่างล้างแอร์อยู่ วราลีถามว่ามีธุระอะไรจะใช้คอมพ์หรือ พราวอึกอัก พอดีภีมโทร.เข้ามือถือวราลี เธอจึงเดินออกไปรับสาย ครู่เดียวช่างก็ล้างแอร์เสร็จ พราวเลยรีบเข้าไป

พริมากับมิลินคุยกับโรมจึงรู้ว่าที่แท้พ่อของเขาเป็นคนสมัครให้ มิลินบอกว่า แสดงว่าพ่ออยากให้เขาเป็นฝั่งฝา โรมติงว่าการจะมีคู่ต้องมาจากความต้องการของตัวเองไม่ใช่หรือ

“ก็ใช่ค่ะคุณโรม แต่เรื่องความรักพูดยากนะคะ บางทีก็มาไม่รู้ตัว ตอนเช้าอยากเป็นโสดอยู่ดีๆ แต่ยังไม่ทันกินมื้อเที่ยงดันเจอคนที่ใช่เข้า ตกเย็นอยากสละโสดทันทีก็มีให้เห็นเยอะเลยคะ” พริมาหว่านล้อม

“พวกคุณนี่สมกับเป็นกามเทพของบริษัทนี้จริงๆ พูดซะผมรู้สึกผิดที่อยู่เป็นโสด”

“แสดงว่าคุณโรมเริ่มอยากเปลี่ยนใจ ไม่อยากถอนใบสมัครแล้วใช่ไหมคะ”

โรมนึกสนุกขึ้นมา เขายิ้มกับสองสาวบอกว่า “เรื่องนี้ผมจะรีบตัดสินใจไม่ได้ครับ ต้องขอตัวช่วยให้คำแนะนำ”

ไม่นานพราวที่กำลังหาโปรไฟล์ลูกเป็ดขี้เหร่อยู่ ก็ได้รับโทรศัพท์จากโรม บอกว่าตนต้องการขอคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญในการสมัครเป็นสมาชิกให้

คิวปิดฮัทหาคู่ให้ พราวบอกว่าตนไม่มีคำแนะนำอะไรให้ทั้งนั้น ตัดบทว่า

“เชิญพวกหัวหมออวดเก่งรู้ดีไปเสียทุกอย่างอย่างคุณไปเลือกหาคู่เอาเองฉันไม่อยากรับมาเป็นลูกค้าให้เสียเวลา แค่นี้นะฉันกำลังยุ่ง”

“เดี๋ยวสิคุณ แต่ถ้าโปรไฟล์ผมไม่น่าสนใจ เพื่อนคุณคงไม่ชวนผมมาถึงนี่เพื่อหว่านล้อมให้ผมเป็นสมาชิก หรอก แสดงว่าค่าคอมมิชชั่นของกามเทพอย่างพวกคุณคงไม่น้อย”

พราวฉุนกึกบอกว่าพูดแบบนี้ดูถูกอาชีพตน โรมย้ำถามว่าได้ค่าคอมมิชชั่นจริงไม่ใช่หรือ

“ใช่!! แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันทำเพราะอยากได้ค่าคอมฯ ฉันมาเป็นกามเทพเพราะบางทีพรหมลิขิตก็ไม่ได้เดินมาหาคนโสดเอง บางทีมาแล้วก็ไม่ใช่ บางทีกว่าจะมาก็ต้องเสียเวลาไปหลายปี เข้าใจไหมนายหัวหมอ”

“แล้วคุณมั่นใจได้ยังไงว่าคนที่คุณจับคู่ให้เขาเป็นพรหมลิขิต เป็นคู่แท้ของพวกเขาจริงๆที่ผมเห็นอยู่ตอนนี้ผมเห็นแต่คนที่เลือกรูปร่างหน้าตากันก่อนทั้งนั้น”

“ฉันมั่นใจ เพราะฉันดูแลลูกค้าให้เจอรักแท้มาแล้วหลายคู่ ทุกคู่ที่ฉันเลือก ฉันไม่สนใจหน้าตาหรือฐานะแต่ฉันจะดูที่จิตใจของเขา เพราะความรักต้องมาจากความดีข้างในไม่ใช่มาจากเปลือก...จบไหม!!”

โรมถามว่าตนเข้าใจง่ายๆอย่างนี้ได้ไหม “สมมติว่า การที่เราเจอกันเป็นพรหมลิขิต สุดท้ายเราคบกัน แบบนั้นผมก็ไม่จำเป็นต้องพึ่งกามเทพใช่ไหม”

“ไอ้...ไอ้หัวหมอ!! ฉันจะท่องจำให้ขึ้นใจเลยว่าทีหลังฉันจะไม่คุยกับใครก็ตามที่มีอาชีพทนายความ ถ้าไม่อยากให้พวกฉันเป็นกามเทพ ก็เอาที่สบายใจคุณเลย...แค่นี้แหละ” พราวตัดสายและปิดมือถือเลย

โรมงงๆที่ถูกตัดสาย พอดีมิลินกับพริมาเดินมาเจอถามว่า...ได้คำปรึกษาที่เป็นประโยชน์กับการตัดสินใจจากกามเทพของเราบ้างไหม โรมได้แต่มองสองสาวอย่างครุ่นคิด

ooooooo

พราวจะมาล้างข้อมูลของลูกเป็ดขี้เหร่ แต่นึกถึงคำพูดของภีมที่ว่าให้เธอหยุดโลกสวยยอมรับความจริงเสียทีว่าผู้ชายหล่อๆรวยๆ ยังไงเขาก็ไม่มองผู้หญิงขี้เหร่ ก็กลับคิดว่า

“แต่ถ้าเราเป็นลูกเป็ดขี้เหร่ใช้ตัวเองพิสูจน์ให้บอสเห็นว่ารักแท้เกิดขึ้นได้ด้วยหัวใจไม่ใช่หน้าตา เงินล้าน

เราก็ได้แถมบอสยังไม่กล้าว่าเราอีก” คิดแล้วเลื่อนเม้าส์ไปที่คำว่า ‘ไม่ตกลง’ แต่แล้วก็ชะงักเมื่อมีเสียงเคาะประตูและภีมบอกให้เปิดประตู! พราวตัดสินใจกดไปที่คำว่า ‘ตกลง’ แต่วินาทีนั้นก็คิดถึงคำพูดของโรมที่ว่า ที่ตนเห็นอยู่ตอนนี้มีแต่คนที่เลือกรูปร่างหน้าตากันก่อนทั้งนั้น ก็ทำให้สับสน จิกหน้ากัดฟันพึมพำ

“ไอ้ทนายบ้า...ฉันไม่ได้โมหน้ามาให้สวยเพื่อเอาไว้จับผู้ชายนะ!! ถ้าฉันจะมีแฟนเขาต้องรักฉันที่จิตใจไม่ใช่หน้าตา ฉันจะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นเอง!!”

ภีมเคาะรัวให้พราวเปิดประตูให้ พอพราวเปิดประตูก็ยื่นกระดาษที่ปริ๊นต์ออกมาสองสามใบเป็นรายงานการ จับคู่ให้ลูกค้าที่มีหน้าตาดี ภีมรับไปดูถามว่า “คุณทำทั้งหมดนี่อยู่หรือ”

“ค่ะบอส เจ๊บอกแล้วว่าบอสกำลังจับตางานของพราวอยู่ พราวเลยเข้ามาใช้โปรแกรมจับคู่ หาทางจับคู่ให้ตรงกับความต้องการของลูกค้าที่บอสโดนกดดันมาให้ถูกใจเขามากที่สุด บอสดูแล้วเป็นยังไงคะ” พราวยิ้มหวาน

“ดี...ถ้าเข้าใจอะไรง่ายๆแบบนี้ ต่อไปผมจะได้ไม่ต้องเหนื่อยปากเปียกปากแฉะ ผมก็แค่อยากให้บริษัทมีกำไร ถ้าคิวปิดฮัทอยู่ได้ จะได้ไม่ต้องมีใครแยกย้ายกันไป”

“ค่ะบอส” พราวรับทราบมองตามภีมที่เดินอารมณ์ดีออกไปแล้วเป่าปากโล่งอก

ooooooo

โรมขอบคุณพริมากับมิลิน มิลินถามว่าพราวแนะนำอะไรถึงทำให้เขาเปลี่ยนใจ

“เมื่อชั่วโมงที่แล้วผมไม่เคยเชื่อว่าพรหมลิขิตจะมีจริง แต่คุณพราวสามารถอธิบายให้ผมเข้าใจและอยากรู้ว่า ถ้าพรหมลิขิตจะเกิดขึ้นกับผมบ้าง มันจะเป็นยังไงครับ”

พริมากับมิลินฟังแล้วซึ้ง กระซิบกันอย่างตื่นเต้นว่าสงสัยงานจะเข้ายัยพราวเป็นรายต่อไปเสียแล้ว

ขณะโรมขอตัวกลับ มีพนักงานเอาช่อดอกไม้มาส่งบอกว่าเป็นของพราว พริมานึกว่ามีหนุ่มส่งมาให้พราว

“ไม่มีหนุ่มที่ไหนส่งดอกไม้มาจีบพราวหรอกพริม พราวสั่งช่อดอกไม้มาเพราะวันนี้จะเอาไปยินดีกับลูกค้าที่กำลังจะแต่งงานกันต่างหาก” มิลินบอก โรมเงี่ยหูฟังก่อนเดินออกไป

เมื่อพราวเอาช่อดอกไม้ไปให้คู่บ่าวสาวยังโรงแรมที่ถ่ายพรีเวดดิ้ง เธอหัวเสียเมื่อเจอโรมเข้าอีกจนได้ พอเธอด่าเขาก็ยอมรับว่าครั้งนี้ตามเธอมาจริงๆ เพราะอยากมาขอโทษ ไม่ทันพูดอะไรกันต่อคู่บ่าวสาวก็มาขอบคุณพราวที่นอกจากจะจับคู่ให้แล้ววันนี้ยังมามอบช่อดอกไม้ให้ด้วย เจ้าบ่าวบอกว่ายังมีของขวัญพิเศษแพ็กเกจห้องพักให้เราไปฮันนีมูนที่สมุยด้วย

“ขอบคุณมากนะคะน้องพราว...คุณโรมด้วยนะคะไว้วันงานแต่งพวกเรา อย่าลืมมาด้วยกันนะคะ”

โรมรับคำยิ้มแย้มแต่พราวงง พอออกมาเธอถามเขาว่าทำบ้าอะไร โรมบอกว่าตนมาอย่างมิตรไม่ใช่ศัตรู พราวเตะหน้าแข้งเขาทันทีบอกว่าไม่ต้องมาใช้สำนวนไกล่เกลี่ยคดีกับตน ท้าว่าจะเอายังไงตนก็ไม่กลัว จนโรมอ่อนใจบอกว่า

“เอาล่ะๆ ผมยอมคุณแล้ว” โรมบอกว่าที่ตนมา

ก็เพื่อขอโทษเธอ ตอนที่อยู่คิวปิดฮัทได้ยินว่าเธอจะมา พบลูกค้าก็เลยอยากช่วยทำให้ลูกค้าประทับใจเธอมากขึ้น ตนว่าความให้เจ้าของรีสอร์ตชนะเขาเลยแถมแพ็กเกจห้องสวีตสำหรับคู่ฮันนีมูน เพื่อตนจะพาแฟนมาพัก แต่ตนเป็นคนโสด ก็เลย...

“หยุด!!” พราวขัดขึ้นบอกว่าเขาทำแบบนี้มัน

ล้ำเส้นหน้าที่การงานของตน โรมโดนทุกข้อหาเลยขอโทษ รับว่าตนไม่อยากให้เธอเกลียดเพราะปากตนไม่ดีพูดอะไรไม่เข้าท่าไป ชี้แจงว่า

“อาชีพคุณเป็นกามเทพช่วยให้คนอื่นเขารักกัน ส่วนอาชีพผมก็ช่วยไกล่เกลี่ยลดความขัดแย้งในสังคม ทำให้คนเข้าใจกัน เห็นไหมครับว่าเราสองคนมีอะไรที่เหมือนกันอยู่ เพราะฉะนั้น...”

พราวฟังไม่ทันจบก็เตะหน้าแข้งเขาอีกทีจนโรมร้องลั่น พราวบอกว่าตนยอมรับคำขอโทษ แต่ที่เตะหน้าแข้งเป็นการลงโทษที่ไม่รู้จักจำ ต่อไปจะได้ไม่ปากเสียว่าผู้หญิงคนอื่นอีก ตัดบทปรามๆว่า

“จบแล้วนะ งั้นไม่ต้องตามฉันมาอีก เราไม่มีอะไรต้องเคลียร์กันอีกแล้ว” พูดแล้วพราวเดินไปเลย

โรมมองตาม ลูบหน้าแข้งตัวเองที่โดนเตะไปสองทีอย่างไม่หายเจ็บ ตัดสินใจเดินตามไปบอกข่าวดีว่า เพราะคำแนะนำของเธอทำให้ตนตัดสินใจสมัครเป็นสมาชิกให้เธอดูแลความโสดของตน พราวสะบัดเสียงบอกว่าไม่ใช่หน้าที่ของตนแต่เป็นหน้าที่ของพริมากับมิลิน ย้ำว่า “ทีนี้ก็หมดหน้าที่กันจริงๆแล้ว”

“อ้าว...แล้วในเว็บไซต์ที่คุณเป็นแอดมินดูแลอยู่ล่ะผมสามารถส่งข้อความถึงคุณได้เลยไหม”

พราวมองหน้าเขาอย่างระอาแต่ไม่ตอบ พอดีมีเสียงสัญญาณเตือนมีข้อความเข้า พราวเลยหยิบดู เป็นข้อความ จากลักษณ์ทักมาอย่างสนิทสนม

“สวัสดีครับคุณลูกเป็ดขี้เหร่...”

ooooooo

ลักษณ์...หรือลุงแพนด้า ที่แม้จะอายุมากแต่ก็ยังคึกคัก เบื่อที่ถูกโรมเข้มงวดเรื่องสุขภาพจึงกันเขาออกไปด้วยการแอบสมัครเป็นสมาชิกคิวปิดฮัทจนโรมติดกับไม่มาจ้ำจี้จ้ำไชกับตน ก็เพลินไปกับการแชตคุยกับสาวๆอย่างกระชุ่มกระชวยหัวใจ

จนมาเจอลูกเป็ดขี้เหร่ จึงก้มหน้าก้มตาพิมพ์ข้อความ...

“รูปดวงตาข้างซ้ายของคุณทำเอาผมแทบใจละลาย แต่ถ้าใช้ดินสอแหลมๆกว่านี้อีกนิด ลงน้ำหนักเส้นให้นุ่มกว่านี้อีกหน่อย รับรองว่าหนุ่มเหลือน้อยอย่างผมต้องสยบแทบเท้าคุณเพียงแค่สบตา...ลุงแพนด้า”

ฝ่ายโรมนอกจากวุ่นกับสาวคิวปิดฮัทแล้ว ยังมีเรื่องไมค์ที่มีเรื่องให้วุ่นวาย พอเขาแยกกับพราวก็ได้รับโทรศัพท์จากจู๊ดรายงานว่าไมค์ขับรถออกจากบ้านไปแล้ว โรมตึงเครียดขึ้นทันที โชคดีที่เขาเจอรถของไมค์ติดไฟแดงแยกเดียวกันจึงขับรถตามไป เห็นไมค์ไปรับหญิงสาวเซ็กซี่ขึ้นรถ โรมตามไปไม่ให้ไมค์รู้ตัว

แต่ไมค์ถูกชายชุดดำตามอยู่ โรมถูกชายชุดดำขับรถปาดหน้าลงมาเอาปืนจี้สั่งให้ปล่อยมือจากพวงมาลัยและขับรถไปตามที่บอก บังคับพาโรมไปยังโกดังร้างแห่งหนึ่ง โรมบอกว่าตนเป็นทนายของไมค์

“แกคิดจะเอากฎหมายมาขู่ฉันหรือ ไอ้ทนายหัวหมอ” โรมชะงักจำเสียงได้อุทาน...ท่าน... “ใช่ เจอกันจนได้นะ เสียดายที่คนดีๆ มีความรู้อย่างแก ไม่น่าไปทำงานให้พวกนั้นเลย”

โรมบอกว่าเจอท่านก็ดีแล้วตนจะได้เจรจากับท่านให้เคลียร์ ถูกตวาดปรามว่าตนไม่อยากพูดเรื่องระยำที่ไมค์ทำไว้อีก โรมพยายามเกลี้ยกล่อมไม่ให้เรื่องบานปลายไปกว่านี้

“มันสายเกินไปที่จะเจรจาแล้ว!! ไอ้ไมค์มันต้องกลับไปกับฉัน มันต้องรับผิดชอบสิ่งที่มันทำ!!”

‘ท่าน’...ที่โรมเรียกคือชยินทร์พ่อของเชอรี่คนรักเก่าของโรมตั้งแต่สมัยเรียนที่เมืองไทย แต่เลิกกันเมื่อเชอรี่ได้ทุนไปเรียนต่อที่อังกฤษ เชอรี่หันไปคบกับไมค์โดยไม่รู้ว่าเขามีอาการทางจิตชอบทำร้ายร่างกายเชอรี่ เธอท้องและเสียใจ ผิดหวังไมค์มากจนคิดฆ่าตัวตาย ชยินทร์อับอายมากปิดข่าวนี้และตามหาไมค์เพื่อเอาไปฆ่าต่อหน้าเชอรี่ให้หายแค้นนั่นเอง

โรมเพิ่งรู้ว่าไมค์เป็นหลานของมาร์คผู้มีบุญคุณกับตน จึงเข้าพัวพันกับเรื่องนี้อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้...

ooooooo