กีฬา
100 year

ชักธงรบ : บุรุษผู้ปลูกต้นหอม

กิเลน ประลองเชิง3 ธ.ค. 2562 05:01 น.
SHARE


ผมอ่านนิทานไทยมาไม่น้อย เมื่ออ่านนิทานเกาหลี เรื่องบุรุษผู้ปลูกต้นหอมแล้ว ผมได้ความรู้สึกแปลกใหม่กว่านิทาน จนอดใจไม่ได้ ต้องเอามาเล่าต่อ

(นิทานเกาหลี ส.พลายน้อย สำนักพิมพ์สถาพรบุ๊คส์ พิมพ์ครั้งที่ 4 พ.ศ.2540)

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วสมัยที่คนยังกินคนด้วยกัน เพราะต่างคนต่างก็เห็นอีกคนเป็นวัว

เพราะฉะนั้นทุกคนต้องระมัดระวังตัวเอง หากเผลอคิดว่าคนนั้นคนนี้เป็นพ่อแม่ เป็นพี่เป็นน้อง เป็นเพื่อน ก็อาจจะถูกจับกินได้ง่ายๆ

แต่เมื่อกินแล้ว ต่อมาไม่นานคนคนนั้นก็จะรู้สึกว่าตัวผิด แต่ก็ผิดไปแล้ว แก้ไขอะไรไม่ได้

ครั้งหนึ่งชายคนหนึ่ง เห็นน้องชายตัวเองเป็นวัว ก็จับกินเสียอิ่มหนำ พอรู้ตัวว่าเผลอกินน้องชายก็เสียใจมาก คิดๆไปก็เบื่อบ้านเมืองตัวเอง ออกเดินทางไปเรื่อยๆ

ระหว่างเดินทาง เขาหวังว่าจะเจอบ้านเมืองสักบ้านเมืองที่เห็นคนเป็นคน เห็นวัวเป็นวัว

ปีแล้วปีเล่า เขายังไม่เจอบ้านเมืองที่หวัง...เขาก็ยังเดินทางต่อไปๆ จนกระทั่งแก่เฒ่า กระนั้นเขาก็ยังไม่สิ้นหวัง จนวันนั้น...เขาก็มาถึงบ้านเมืองหนึ่ง...ที่แปลกและแตกต่างกว่าบ้านเมืองที่ผ่านมา

มองไปทางไหนเขาเห็นแต่ความสงบสุข

เหตุเพราะคนบ้านเมืองนี้ไม่สับสน มองเห็นคนเป็นคน มองเห็นวัวเป็นวัว

เขากำลังเดินเพลินๆ ก็ได้ยินเสียงทัก “ท่านมาจากไหน” หันไปก็เจอชายชราวัยเดียวกันถามต่อ “ท่านจะไปทางไหน” “ฉันไม่มีจุดหมายหรอก...” ชายชราอาคันตุกะบอก

“แต่ตั้งใจจะมาให้ถึงเมืองที่เห็นคนเป็นคน เห็นวัวเป็นวัว...ฉันกำลังคิดว่า เจอแล้ว”

“โอ ท่านคงเดินทางมาไกลมาก” ชายชราเจ้าบ้านว่า “บ้านเมืองเราก็เคยเห็นคนเป็นวัว แล้วก็เผลอกินกันเองมานาน พี่กินน้อง ลูกกินพ่อ ฯลฯ แต่หลังจากเราได้กินต้นหอม เรื่องอย่างนี้ไม่มี”

“ต้นหอม...” ชายชราพเนจรอุทาน เขาแปลกใจ ไม่เคยได้ยินชื่อต้นหอมมาก่อน

“ลองพูดอีกทีซิ ต้นหอมอะไร ที่เรียกต้นหอม เป็นอย่างไร”

ชายชราเจ้าบ้านชวนไปแปลงต้นหอม แล้วชี้ “ต้นเขียวๆที่ขึ้นอยู่บนพื้นดินนั่นไง”

แล้วชายชราเจ้าบ้านผู้อารีก็แนะนำวิธีปลูกต้นหอม ตลอดไปถึงการนำไปทำเป็นอาหาร ทั้งยังเอาพันธุ์ต้นหอมให้ชายชราผู้มาเยือนเอากลับไปปลูกที่บ้านเมืองเก่าที่เขาจากมานานแสนนาน

เที่ยวเดินทางมาโดยไม่มีจุดหมาย เวลามันช่างยาวนาน แต่ในเที่ยวเดินทางกลับ ด้วยความมุ่งมั่นเวลาช่างสั้นมาก เมื่อเขาถึงบ้าน สิ่งแรกที่ทำคือ รีบปลูกต้นหอมลงในแปลงที่ดินหน้าบ้านทันที

เรียบร้อยแล้ว ชายชราก็เดินไปหาญาติพี่น้องและเพื่อนเก่า แต่ไม่มีใครจำเขาได้

ไม่ว่าเขาจะพยายามแนะนำให้ทบทวนความจำแค่ไหน...และที่ร้ายยิ่งกว่า ทั้งญาติและเพื่อนเหล่านั้นมองเห็นเขาเป็นวัว และเขาก็ถูกจับกินไปในไม่ช้า

ชายชราผู้เดินทางตายไม่นาน ญาติและเพื่อนเริ่มเห็นต้นหอมเติบโตงอกงาม แม้ยังไม่รู้ว่าเป็นต้นอะไร แต่เมื่อลองเอาไปกินเป็นอาหาร พวกเขาก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีความเปลี่ยนแปลงสำคัญ

เขาเห็นคนเป็นคน เห็นวัวเป็นวัว ไม่หลงกินคนด้วยกันอีกต่อไป

ชื่อของผู้ตาย ถูกรื้อฟื้นมาพูดถึงกัน ในฐานะวีรบุรุษผู้ปลูกต้นหอม...นำความเปลี่ยนแปลงที่ดีมาให้หมู่บ้าน...

นิทานเกาหลี ไม่มีคำสอนตอนจบ...แต่อ่านแล้วก็ได้ความคิดเองว่า คนในบางสถาบัน เช่น รัฐบาลหรือสภา...ที่มีแต่ปัญหาทะเลาะเบาะแว้ง...ถ้าได้กินต้นหอม บรรยากาศอาจเปลี่ยนไปเป็นความรักใคร่สมานฉันท์

กินข้าวหม้อเดียวกัน มองคนด้วยกันไม่เท่ากัน เรื่องเล็กๆแค่ที่นั่งโต๊ะกรรมาธิการ เรื่องใหญ่สารเคมีการเกษตร...ยังมองกันคนละเรื่อง โถ! ลงทุนเลือกตั้ง ได้รัฐบาลได้สภาหน้าตาไม่เอาไหนเลย.

กิเลน ประลองเชิง

อ่านเพิ่มเติม...

แท็กที่เกี่ยวข้อง

ชักธงรบกิเลน ประลองเชิงส.พลายน้อยนิทานเกาหลีรัฐบาลสมานฉันท์สารเคมีเกษตร

ข่าวแนะนำ

Most Viewed

คุณอาจสนใจข่าวนี้