ข่าว
100 year

บาทวิถี...ญี่ปุ่น

กิเลน ประลองเชิง12 ก.ค. 2562 05:01 น.
SHARE

มีข่าวมาเข้าหู นักธุรกิจไทยเบื่อสารพันปัญหาในเมืองไทย หลายคนขนเงินไปลงทุนในญี่ปุ่น

มีคำถาม การลงทุนก็หวังกำไร นักธุรกิจไทยจะไปทำมาค้าขายอะไร คำตอบที่ได้ก็จากคนไทยด้วยกัน ที่เห่อและขยันไปเที่ยวญี่ปุ่น

ผมพยายามลำดับความคิด เงินญี่ปุ่นแพงกว่าไทย ทำไม คนไทยติดใจญี่ปุ่นนัก...ข้อแรกคือความปลอดภัย...

ผมเคยเจอสาวน้อยไทย...คนเดียว ไม่ใช่ลูกสาวไฮโซ แต่เป็นข้าราชการผู้น้อย เดินอยู่บนยอดเขาเมืองชิราคาวะโกะ ก็เมืองที่ขึ้นชื่อด้วยบ้านหลังคาทรงพนมมือ เก่งทางทำเครื่องใช้ไม้...นั่นแหละ

ผมแค่แวะผ่าน แต่สาวน้อยนอนพักหนึ่งคืน...ท่าทีเป็นสุขปลอดโปร่ง ไม่มีวี่แววความหวั่นเกรง

ญี่ปุ่นไม่มีอะไรให้ต้องหวั่นเกรง

ลำดับความคิดต่อไป...เคยไปกับ ททท. นอนโรงแรมห้าดาว ใกล้วังองค์จักรพรรดิ จะขยับไปไหนก็นั่งรถตู้ ถนนที่เดินในโตเกียว ไม่ว่าย่านกินซ่า หรือชินจูกุ...ไม่มีข้อสะดุดใจ...เพราะเป็นเมืองใหญ่

ความประทับใจอยู่กับทริปลากกระเป๋าเข้าโรงแรมเล็กๆ ในเมืองรอง...ไปมาหลายๆเมือง ทางเท้าของเขาหาจุดที่สะดุดแบบที่ต้องยกกระเป๋าขึ้นลง น้อยเต็มที

ฝนตกเป็นเรื่องปกติ เดินถือร่มลุยน้ำก็ไม่ต้องกังวลเรื่องถนนลื่น เพราะพื้นถนนญี่ปุ่นตั้งใจทำไว้ไม่ให้ลื่น

ผมเป็นนักเขียน...อยากเลือกใช้คำที่แรงๆกระแทกใจ...เออ...ถนนญี่ปุ่นเขาช่างทำทางเท้าเคารพฝ่าเท้าคนแก่อย่างเราเสียจริงๆ

ที่จริงผมไม่เคยรู้ ญี่ปุ่นให้ความสำคัญกับทางเท้าแค่ไหน

ไม่เคยได้ข่าวคนล้มบนถนน ถ้ามีข่าวนักท่องเที่ยวเดินล้ม ก็คงเป็นเรื่องแปลกและเรื่องใหญ่

นี่เป็นแค่ความคิดคาดเดา เพิ่งมาเจอประจักษ์หลักฐาน เรื่องมาตรฐานทางเท้าจาก...คุณฐิตาภา ทรงเผ่า เพื่อนในไทยรัฐ เจอมากับตัวเอง

เธอเล่าว่า เดินมาหลายวัน ถึงสนามบินนาริตะ จะกลับบ้าน มีเวลาก็ยังขยันเดิน...เวลายังมีเหลือ...ก็ถอดรองเท้านั่งพักเท้า

ครู่เดียว...ก็มีเจ้าหน้าที่สนามบินมาถาม

ท่าทีเขาตระหนกตกใจ คำตอบเป็นภาษาอังกฤษจากคนไทย ไม่ทำให้เขาลดท่าทีวิตกกังวล จากคนสองคน มาเป็นคณะ

เรื่องที่เขาพยายามถาม...ไปเดินสะดุดตรงไหน แต่คำตอบ ยังไม่น่าพอใจ

คุณฐิตาภาต้องขึ้นเครื่องบินด้วยเข็น กลายเป็นแขกพิเศษ ที่คนในเครื่องบินต้องดูแล

ถึงปลายทางประเทศไทย...รถเข็นก็มารับถึงปากประตูเครื่องบิน

ฐิตาภาบอกว่า เธอและเพื่อนพยายามจะบอก ถนนหนทาง ทางเท้า พื้นสนามบินสะดวกสบาย เธอไม่ได้สะดุดล้ม เธอไม่เจ็บปวดอะไร เรื่องของเรื่องก็คือเธอขยันเดินช็อปจนปวดขานิดหน่อยก็แค่นั้น

แต่ก็อย่างที่ว่า คนญี่ปุ่นไม่ถนัดภาษาฝรั่ง คนไทยก็งูๆปลาๆ เรื่องไม่เป็นเรื่องของเธอจึงกลายเป็นเรื่องใหญ่

แต่ก็เป็นปัญหาที่ทำให้เธอประทับใจญี่ปุ่นมากยิ่งขึ้น มีสตางค์เหลือ มีเวลาก็อยากไปเที่ยวญี่ปุ่นอีก

ผมเชื่อว่าบาทวิถีที่ดีๆ ยังมีในหลายประเทศศิวิไลซ์ แต่คงไม่ใช่ในเมืองไทย ที่มีนักท่องเที่ยวบ่าไหลกันมา ยังกะสายน้ำ งานของผู้ว่าฯ กทม.นั้นมีมาก จะทำทุกอย่างให้เรียบร้อยงามตา ดึงดูดนักท่องเที่ยวคงไม่ไหว

เริ่มกันอย่างเดียวได้หรือไม่ เริ่มกันที่ทางเท้า

ทำแบบไหนก็ได้ ให้รู้สึกว่าเคารพฝ่าเท้าคนเดินที่สุด จนถึงขั้นคนเดินหันมาเคารพคนทำ เมื่อทุกฝ่ายรักศรัทธากัน จะเริ่มทำเรื่องใหญ่ๆยากๆต่อไป ไม่ว่าขยะ หรือคอร์รัปชัน ก็คงเป็นเรื่องง่ายขึ้น.

กิเลน ประลองเชิง

อ่านเพิ่มเติม...

แท็กที่เกี่ยวข้อง

ญี่ปุ่นประเทศญี่ปุ่นทางเท้าบาทวิถีชักธงรบกิเลน ประลองเชิง

ข่าวแนะนำ

MOST VIEWED