king10
Thairath Logo
กีฬา

ต้นแบบท่านผู้นำ (3)

Share :
line-share-logo

แฟชั่นการเลี้ยงคน ที่เรียกกันว่าซิเคอะ แขกรับประทาน ของผู้นำจีนสมัยราชวงศ์โจว กว่า 2,300 ปีที่แล้ว แบ่งแขกเป็นสามชั้น ชั้นสูง ข้าวปลาอาหารบริบูรณ์ มีรถม้าให้ขี่ ชั้นสอง มีปลาและผัก

และชั้นสาม ผักอย่างเดียว

ตอนเมิ่งเสียงจุน นายกฯเมืองฉี รับเลี้ยง “ผังเยี่ยง” ไว้นั้น ผังเยี่ยงซอมซ่อ จึงถูกเลี้ยงอย่างแขกชั้นสาม

(10 ยอดผู้นำแผ่นดินจีน สุขสันต์ วิเวกเมธากร สำนักพิมพ์ ก.ไก่)

วันหนึ่งขณะเมิ่งเสียงจุนผ่านไปใกล้ ผังเยี่ยงก็เคาะกระบี่ในมือ พร้อมกับเปรยเสียงดัง

“กระบี่เอ๋ย กลับบ้านดีกว่า ที่นี่ไม่มีปลากิน”

ก็รู้กันดี เมิ่งเสียงจุนหัวใจทอง มองโลกงาม เขาสั่งเลี้ยงผังเยี่ยง เป็นแขกชั้นกลาง มีข้าวกับปลากิน

ไม่นานสักเท่าไหร่ เมิ่งเสียงจุนผ่านเข้าไปใกล้ผังเยี่ยง

คราวนี้เขาก็ใช้แม่ไม้เก่า เคาะกระบี่แล้วพูดว่า

“กระบี๋เอ๋ย กลับบ้านดีกว่า ที่นี่ไม่มีรถม้าให้ขี่”

เมิ่งเสียงจุงยังไม่ว่าอะไร สั่งเลื่อนเป็นแขกชั้นสูง เวลาจะไปไหนมีรถเทียมม้าให้นั่ง แต่ผังเยี่ยงได้คืบจะเอาศอก ยังออกปากร้อง

ขอเงินทอง เป็นเบี้ยเลี้ยงพิเศษที่คนอื่นไม่ได้อีก

คราวนี้เมิ่งเสียงจุนสะดุดใจ แต่ยังไม่ว่าอะไร เพียงแต่สั่งให้คนตามไปสืบ บ้านเดิมของผังเยี่ยงเป็นอย่างไร

เมื่อได้ข่าวว่าบ้านผังเยี่ยงยากจนมาก ทั้งแม่ก็แก่มาก เมิ่งเสียงจุนสั่งมอบเงินเป็นค่าเลี้ยงดูให้

เจอ “นาย” หัวใจใหญ่ขนาดนี้ ตั้งแต่นั้นผังเยี่ยงก็เลิกเคาะกระบี่ และไม่พูดอะไรกวนใจอีก

อยู่มาวันหนึ่ง เมิ่งเสียงจุนตรวจสอบบัญชีแล้วก็พบว่า เงินทอง

ที่ใช้จ่ายในการเลี้ยงดูแขกรับประทานร่อยหรอลงไปมาก และคนที่ช่างขอที่ใช้เงินมากที่สุด ก็ผังเยี่ยงคนนั้นแหละ

อ๋องเมืองฉี ให้เมิ่งเสียงจุนเป็นพ่อขุนกินเมืองซิ แต่ความใจดี ไม่ค่อยได้ไปเก็บภาษีคนในเมืองนี้เลย จึงเรียกผังเยี่ยงไป มอบหมายให้ตามเก็บหนี้สิน ซึ่งมีจำนวนมาก

ผังเยี่ยงไปถึงเมืองซิ ประชุมราษฎร เปิดบัญชีหนี้สิน แล้วสอบถาม ก็ได้ความว่า คนเมืองนี้ยากจน ไม่มีใครสามารถจ่ายหนี้สินได้

ผังเยี่ยงสั่งเผาบัญชีหนี้สิน แล้วประกาศเมิ่งเสียงจุนสั่งให้ยกเลิกหนี้สินให้ทุกคน เพื่อเปิดทางให้ตั้งใจทำมาหากินต่อไป ขอเพียงให้ทุกคนเป็นคนดี

กลับเมืองหลวง เจอหน้าเมิ่งเสียงจุน ผังเยี่ยงก็บอกไม่ได้เงินมาสักอีแปะ แต่ได้สิ่งที่เมิ่งเสียงจุนขาดมาก คือน้ำใจจงรักภักดีจากคนเมืองซิ

เมื่อการเมืองพลิกผัน ฉีอ๋องสั่งปลดเมิ่งเสียงจุนที่มีบารมีเกินหน้า

พ้นจากเก้าอี้นายกฯ คนเมืองซินี่เอง ที่ได้อุ้มชูดูแลเมิ่งเสียงจุนอย่างอบอุ่น

หา “รังแรก” ให้นายได้ ผังเยี่ยงขอเงินห้าร้อยตำลึงทอง เอาไปติดสินบนขุนนางรัฐวุ่ยให้ช่วยกระจายข่าว

ถ้าได้เมิ่งเสียงจุนไปเป็นนายกฯ รัฐวุ่ยจะเป็นมหาอำนาจ

วุ่ยอ๋องก็เคลิ้มตาม เจรจาขอให้เมิ่งเสียงจุนเป็นนายกฯ...สามครั้ง แต่ถูกปฏิเสธทุกครั้ง

ฉีหมิ่นอ๋องรู้ข่าวก็ร้อนพระทัย เรียกตัวเมิ่งเสียงจุนกลับไปเป็นนายกฯเมืองฉี...แถมของขวัญเป็นเงินพันตำลึงทอง ได้กำไรเพิ่มจากที่ผังเยี่ยงขอไปอีกเท่าตัว

เมิ่งเสียงจุนทำทีไม่เต็มใจ แต่เมื่อรับปาก ก็ขอเงื่อนไขกษัตริย์รัฐฉี ผิดแค่ไหนก็อย่าประหาร

นี่คือ “รัง” ที่สอง ตามสูตรกระต่ายดีต้องมีสามรัง ที่ผังเยี่ยง หาให้ “นาย” ซึ่งต่อมาก็เกษียณจากนายกฯเมืองฉี ไปกินบำนาญสุขสำราญที่เมืองซิ ซึ่งก็คือรังที่สาม จนถึงชีวิตบั้นปลาย

ผังเยี่ยงคนนี้ แนะนำให้เมิ่งเสียงจุนรับเลี้ยงแขกรับประทานสามพันคนต่อ...เขาบอกว่า อาวุธสำคัญของยอดผู้นำที่จะรักษาเก้าอี้ได้นานๆ ไม่ใช่อาวุธยุทโธปกรณ์ แต่คือคน.

กิเลน ประลองเชิง

เรื่องที่เกี่ยวข้อง :

ต้นแบบท่านผู้นำจีน

ต้นแบบท่านผู้นำ (2)

อ่านเพิ่มเติม...
ราชวงศ์โจวต้นแบบท่านผู้นำจีนผู้นำจีนมหาอุปราชชักธงรบกิเลน ประลองเชิงต้นแบบท่านผู้นำ