ข่าว
100 year

สวัสดีปีใหม่ 2562 “46 ปี” เหะหะพาที

ซูม2 ม.ค. 2562 05:01 น.
SHARE


สวัสดีปีใหม่ 2562 นะครับท่านผู้อ่านที่เคารพ ขอให้โชคดี ขอให้ มีชัย มีความสุข ประสงค์สิ่งใดปรารถนาในเรื่องใด ขอให้สมประสงค์และสมปรารถนาในสิ่งนั้นๆและเรื่องนั้นๆทุกประการนะครับ

ข้อเขียนวันนี้เป็นข้อเขียนชิ้นแรกสำหรับปี 2562 ซึ่งยังอยู่ในช่วงเวลาสวัสดีปีใหม่กันอยู่ ผมก็ขออนุญาตที่จะเขียนแบบเรื่อยๆมาเรียงๆนะครับ คือเขียนไปเรื่อยๆสบายๆ และแน่นอนคงจะไม่มีแก่นสารอะไรมากนัก

ปีนี้จะเป็นปีที่ 46 แล้วครับ สำหรับการมานั่งเขียนหนังสืออยู่ตรงนี้ในหน้า 5 หนังสือพิมพ์ไทยรัฐของผม

ต้นฉบับชิ้นแรกของผมตีพิมพ์เมื่อวันที่ 2 มกราคม 2516 เพิ่งจะครบ 45 ปีไปเมื่อวันที่ 31 ธันวาคมที่ผ่านมานี้เอง

เจ้าของความคิดให้มีคอลัมน์นี้ขึ้นและตามตัวผมมารับผิดชอบ ก็คือ พี่ สมิต มานัสฤดี อดีตหัวหน้ากองบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ไทยรัฐที่ล่วงลับไปเมื่อ 2 ปีที่แล้ว

ปี 2515 เป็นปีที่หนังสือพิมพ์ไทยรัฐต้องเผชิญกับวิกฤตการณ์ครั้งใหญ่อีกครั้งหนึ่ง นับตั้งแต่ท่าน ผอ.กำพล วัชรพล ก่อตั้งหนังสือพิมพ์ข่าวภาพ เมื่อ พ.ศ.2493 แล้วเปลี่ยนเป็น เสียงอ่างทอง ใน พ.ศ.2502 จนถึงล่าสุดเปลี่ยนเป็นไทยรัฐ เมื่อ พ.ศ.2505

ประมาณกลางปี 2515 นั้นเอง มีการยกทีมออกชุดใหญ่เกือบค่อนกองบรรณาธิการ เพื่อจะไปออกหนังสือพิมพ์ใหม่ และเป็นการออกอย่างฉับพลัน หวังให้ไทยรัฐต้องหยุดกิจการไปเลยทีเดียว

ท่าน ผอ.กำพลมอบหมายให้พี่สมิตในฐานะหัวหน้ากองบรรณาธิการ ระดมนักข่าวและคอลัมนิสต์จากฉบับอื่นๆเข้ามาทำงานแทนโดยเร่งด่วน เพื่อให้หนังสือพิมพ์ไทยรัฐเดินหน้าต่อไปได้ โดยไม่จำเป็นต้องหยุดพิมพ์

ช่วงแรกเป็นการระดมนักข่าวก่อน เพราะต้องรีบหาข่าวมาป้อนแท่นพิมพ์ให้สามารถเดินเครื่องพิมพ์พิมพ์หนังสือออกจำหน่ายได้อย่างต่อเนื่อง

หลังจากตั้งหลักได้แล้ว จึงเริ่มระดมคอลัมนิสต์มาช่วยเสริม เพื่อให้ไทยรัฐมีความหลากหลาย ดึงดูดใจท่านผู้อ่านมากขึ้น

หัวหน้าสมิตเห็นว่าควรมีคอลัมน์เบาๆเขียนสบายๆแบบหยิกแกมหยอกขึ้นมาอีกคอลัมน์หนึ่ง

ท่านตั้งชื่อว่า “เหะหะพาที” แปลว่า พูดจาแบบคนเมา หรือคนขี้เมา ตามคำจำกัดความในพจนานุกรมของราชบัณฑิตยสถาน ที่ระบุไว้ว่า “เหะหะ...ว. เสียงอึกทึกของคนมึนเมา”

เมื่อมาใช้คู่กับ “พาที” ที่แปลว่า “พูดจา” จึงกลายเป็นข้อเขียนที่จะต้องเขียน “ให้เหมือนกับเสียงพูดจา (อัน) อึกทึกของคนมึนเมา” ด้วยประการฉะนี้

พี่สมิตบอกว่า ติดตามผลงานผมมาตั้งแต่ พิมพ์ไทย โดยตลอด เชื่อว่าผมจะเขียนคอลัมน์นี้ได้

เรียกผมมาประจำการตั้งแต่ต้นเดือนธันวาคม 2515 ให้ซักซ้อมอยู่ 1 เดือนเต็มๆ ก่อนเปิดตัวคอลัมน์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 มกราคม 2516 หลังฉบับพิเศษต้อนรับปีใหม่ 1 มกราคม 2516 เพียงหนึ่งวัน

จำได้ว่าผมเขียนอย่างฝืดๆผสมอืดๆอยู่สัปดาห์เต็มๆ ไม่มีทีท่าจะอึกทึกแบบคนมึนเมาได้เลย...จนกระทั่งสัปดาห์ที่ 2 ข้อเขียนชุด “สุนัขในข่าว” ล้อ “บุคคลในข่าว” หน้า 4 ไทยรัฐ ของผมถึงได้ออกมาเรียกเสียงฮือฮาได้เป็นครั้งแรก

ตามมาด้วยชุด “กินฟรี” แนะนำวิธีกินฟรีตามงานสังคมต่างๆ ของประเทศไทยตั้งแต่งานแต่งงาน งานศพ ไปจนถึงวิธีขึ้นรถเมล์ฟรี ดูหนังฟรี ดูกีฬาฟรี และสารพัดฟรีทั้งหลายแหล่

กลายเป็นความแปลกใหม่ เพราะท่านผู้อ่านจำนวนมากไม่เคยอ่านการเขียนลักษณะนี้มาก่อน ทำให้ “เหะหะพาที” ติดลมและอยู่มาได้จนถึงวันนี้

เมื่อกาลเวลาผ่านไปผมค่อยๆปรับลดเรื่องเฮฮาลงหันมาแสดงความคิดความเห็น หรือให้สาระให้ข้อมูลที่น่ารู้ทางด้านเศรษฐกิจและสังคมมากขึ้น แทบไม่เหลือเค้า “เหะหะพาที” ดั้งเดิมเท่าไรนัก

ต้องขอบคุณท่านผู้อ่านที่ให้ความเมตตาติดตามอ่านมาโดยตลอด

ผมไม่แน่ใจว่าจะมีเรี่ยวแรงมีสติปัญญา พอที่จะเขียนได้อีกนานแค่ไหน เพราะไม่อีกวันข้างหน้าผมจะอายุ 78 ปีแล้ว เป็น ส.ว.เต็มขั้น ขึ้นไปทุกขณะ

แต่ก็ให้สัญญากับตัวเองไว้แล้วว่าตราบใดที่ยังมีสติมีปัญญา และมีความแข็งแรงพอที่จะเขียนได้ ก็จะเขียนต่อไปเรื่อยๆ

สรุปในสไตล์ของ “เหะหะพาที” หรือทีเล่นทีจริงก็คือ กรุณา “ทนอ่าน” กันไปก่อนนะครับ เพราะคนเขียนคนนี้ตั้งใจไว้แล้วว่าจะ “ทนเขียน” ต่อไป

จนกว่าจะ หมดแรงเขียน หรือ หมดแรงอ่าน กันไปข้างว่างั้นเถอะ

สวัสดีปีใหม่ 2562 อีกครั้งครับ.

“ซูม”

อ่านเพิ่มเติม...

แท็กที่เกี่ยวข้อง

สวัสดีปีใหม่ 2562สวัสดีปีใหม่ครบรอบเหะหะพาทีซูม

ข่าวแนะนำ

MOST VIEWED

คุณอาจสนใจข่าวนี้