ผมมีคิวที่จะเข้ามานั่งเขียนหนังสือที่โต๊ะทำงานของผมในโรงพิมพ์ไทยรัฐสัปดาห์ละครั้ง ซึ่งเริ่มปฏิบัติมาตั้งแต่ยุคโควิด-19 ระบาดหนักเพื่อสนองนโยบาย “อยู่บ้าน...หยุดเชื้อเพื่อชาติ” ในช่วงเวลานั้น ตามที่รัฐบาลขอร้องให้ทุกๆ องค์กร ทุกๆหน่วยงาน และทุกๆ บริษัทห้างร้าน “ทำงานจากบ้าน” หรือ “เวิร์ก ฟรอม โฮม” ซึ่งทางโรงพิมพ์ของเราให้ความร่วมมืออย่างดียิ่งจริงๆ แล้วทางโรงพิมพ์เขาบอกให้ผมอยู่บ้านทั้ง 7 วันเสียด้วยซํ้า เพราะเขียนต้นฉบับส่งแฟกซ์มาได้ทุกวันอยู่แล้ว...แต่เผอิญผมเป็นโรคติดโรงพิมพ์ ติดเพื่อนๆ ชอบทำงานหรือเขียนหนังสือแบบมีเสียงจ๊อกแจ๊ก จึงเลือกเอาไว้วันหนึ่งในแต่ละสัปดาห์เพื่อเข้ามานั่งเขียนหนังสือที่โต๊ะที่ผม “ติด” มากๆที่ว่ารวมทั้งวันนี้ด้วยครับสาเหตุสำคัญอีกสาเหตุหนึ่งที่ผมยังชอบมาโรงพิมพ์ เพราะผมยังเป็นมนุษย์ที่ชอบอ่านหนังสือพิมพ์กระดาษอยู่...ช่วงทำงานที่บ้าน ผมบอกรับไว้เพียง 3 ฉบับเท่านั้นคือ ไทยรัฐ–เดลินิวส์–มติชน เพื่อใช้ประโยชน์ในการเช็กข่าวและข้อมูลต่างๆวันหนึ่งๆ จึงอ่านหนังสือพิมพ์ “กระดาษ” ได้เพียง 3 ฉบับเท่านั้น ไม่จุใจเหมือนช่วงทำงานอยู่ที่โรงพิมพ์ ซึ่งที่กองบรรณาธิการของเราจะมีหนังสือพิมพ์ (เท่าที่ยังตีพิมพ์อยู่) ให้อ่านครบทุกฉบับดังนั้นสิ่งแรกที่ผมทำทันทีเมื่อมาถึงโต๊ะทำงานที่โรงพิมพ์ก็คือเดินไปหยิบแฟ้มหนังสือพิมพ์มาอ่านก่อนอะไรทั้งหมดน่ายินดีครับที่ทุกวันนี้ยังมีหนังสือพิมพ์กระดาษ โดยเฉพาะรายวันทั่วๆไปให้อ่านถึง 10 ฉบับด้วยกันได้แก่ ไทยรัฐ, เดลินิวส์, มติชน,ไทยโพสต์, สยามรัฐ, แนวหน้า, ข่าวสด, ผู้จัดการ, สยามกีฬา และ ข่าวหุ้นรายวันทำให้คนติดหนังสือพิมพ์กระดาษอย่างผมมีความสุขอย่างยิ่งในการละเลียดอ่านจนครบทุกฉบับเวลาเข้าโรงพิมพ์อย่างวันนี้ (พุธที่ 18 ก.ย.) ฉบับแรกที่ผมอ่านก็คือ “แนวหน้า” ครับ พาดหัวว่า “ชั่วพริบตาทะลักท่วมตัวเมือง...น้ำป่าถล่มพะเยา”...ในขณะที่ ไทยโพสต์ พาดหัวว่า “พันศักดิ์คัมแบ็ก...อดีตกุนซือแม้วนั่ง ปธ.ที่ปรึกษานายกฯ”“สยามรัฐ” พาดหัวว่า “รอดูจังหวะเหมาะสม... ฝ่ายค้านกั๊ก ซักฟอกอิ๊งค์”...ส่วน “ข่าวสด” พาดหัวใหญ่ว่า “มติ ครม.แจก 1 หมื่น 25–30 ก.ย.”“สยามกีฬา” พาดหัวสีแดงตัวใหญ่มากให้คนไทยดีใจสุดๆ “โต๊ะเล็กไทยลอยลำ ยำคิวบา 10–5 เข้ารอบ 16 ทีม” ส่วน “ข่าวหุ้น” หนังสือพิมพ์ของคนชอบลงทุน พาดหัวว่า “บ้านปูสปิน ออฟ BKV ระดมทุนหมื่นล้านเข้าเทรดตลาดหุ้นนิวยอร์ก”เนื่องจากเนื้อที่มีจำกัดผมขอยกตัวอย่างพาดหัวหนังสือพิมพ์กระดาษที่ผมอ่านวันนี้พอเป็นสังเขปเพียงเท่านี้ก่อนก็แล้วกันผมไม่แน่ใจว่าหนังสือพิมพ์ที่ผมได้อ่านทั้ง 10 ฉบับวันนี้จะมีจำหน่ายตามแผงหนังสือที่ไหนบ้าง เพราะหายากขึ้นทุกวันๆแต่ยังพอมีวางจำหน่ายใน “เซเว่น อีเลฟเว่น” (เฉพาะใน กทม.) โดยเฉพาะแถวๆบ้านผมเซเว่น 4 แห่ง มีวาง 3 แห่งเผอิญเขาจะซุกไว้หลังเคาน์เตอร์ มองเห็นบ้างไม่เห็นบ้าง...ทางที่ดีช่วยเอ่ยถามพนักงานเซเว่นเสียหน่อยว่า มีหนังสือพิมพ์ขายไหม? ถ้ามีเขาก็จะตอบว่ามี และหยิบออกมาให้ขอฝากทั้ง 10 ฉบับเอาไว้ด้วยนะครับ เจอที่ไหนช่วยซื้อที่นั่น...โดยเฉพาะผู้อาวุโสอย่างพวกเรา แม้จะไฮเทคอ่านสำนักข่าวออนไลน์ทางมือถือได้คล่องไม่แพ้หนุ่มสาว แต่ความเคยและความสุขที่ได้รับ จากแผ่นกระดาษก็ยังคงมีอยู่...และมีมากเสียด้วยวันไหนไม่ได้อ่านก็ไม่ถึงกับ “ลงแดง” หรอกครับ แค่รู้สึก “หงุดหงิด” เหมือนชีวิตนี้ขาดอะไรไปบางอย่าง...ก็เท่านั้นเอง."ซูม"คลิกอ่านคอลัมน์ “เหะหะพาที” เพิ่มเติม
