เกิดกรณีมีคำถามว่าทำไม ราคานำเข้าก๊าซ LNG ของไทย ซึ่งถ้าเป็นการนำเข้าโดย ปตท. สามารถที่จะอนุญาตให้นำไปเฉลี่ยในราคา pool gas ได้ แต่ขณะเดียวกันถ้าเป็นรายอื่น หรือแม้แต่ กฟผ. ที่นำเข้ามาเอง ไม่สามารถที่จะนำไปเฉลี่ยในราคา pool gas (เป็นก๊าซที่จำหน่ายให้แก่โรงไฟฟ้าของ กฟผ. ผู้ผลิตไฟฟ้าอิสระ ผู้ผลิตไฟฟ้ารายเล็ก และผู้ใช้ก๊าซอื่นๆ ประกอบด้วย ก๊าซจากอ่าวไทยที่เหลือจากการจ่ายให้โรงแยกก๊าซ ก๊าซจากเมียนมา จากแหล่งยาดานา และแหล่งเยตากุน) ได้เหตุผลก็คือ การดำเนินการตามนโยบายแนวทางส่งเสริมการแข่งขันในกิจการก๊าซ ระยะที่ 2 ที่เป็นมติของ กพช. เมื่อวันที่ 2 เม.ย.ที่ผ่านมา โดยภาครัฐ กำหนดแยก Old supply ที่ ปตท.จัดหาสำหรับความมั่นคง และ New supply ซึ่งเป็นการจัดหาก๊าซแอลเอ็นจี โดยตัวแทนรายใหม่ อย่างชัดเจนทั้งนี้ ภาครัฐมีวัตถุประสงค์ เพื่อความมั่นคงทางพลังงานของประเทศ ให้มีความชัดเจนจากภาคธุรกิจทั่วไป เป็นส่วนที่ปตท. ได้รับมอบหมายดูแล ประกอบไปด้วยการจัดหาก๊าซทางท่อ ทั้งจากแหล่งในอ่าวไทยและจากแหล่งต่างๆในเมียนมา รวมถึงการจัดหาแอลเอ็นจีในรูปแบบสัญญาระยะยาวที่ ปตท. จะต้องรับผิดชอบในจำนวนปริมาณ 5.2 ล้านตันต่อปีในส่วนนี้จึงไม่มีการเปิดให้แข่งขันและนำไปคิดราคาเฉลี่ยรวมได้ส่วนการจัดหาแอลเอ็นจีที่ดำเนินการโดยตัวแทนรายใหม่ อาทิ กฟผ. บริษัทเอกชน รวมถึง ปตท.ในส่วนการจัดหาก๊าซทั่วไป ที่จะนำไปใช้กับโรงไฟฟ้าหรือโรงงานอุตสาหกรรมของเอกชนตามที่ได้กำหนดเอาไว้ มีการกำหนดแบ่งแยกประเภทชัดเจน จะไม่สามารถนำไปคิดเฉลี่ยในราคา pool gas ดังกล่าวได้ไม่ว่าจะเป็น ปตท. เองหรือเอกชนรายอื่นๆ ทั้งนี้ก็เพื่อ ไม่ให้ประชาชนได้รับความเสียหายและต้องรับภาระ จากราคา LNG ที่อาจจะมีราคาสูงกว่าราคา Pool gas อยู่แล้วยกเว้นว่า ปตท. จะสามารถนำเข้าแอลเอ็นจีเพิ่มเติมจากสัญญาระยะยาวและนำไปเป็นส่วนหนึ่งของ Old supply ไปเฉลี่ยใน Pool gas ได้สรุปแล้วเรื่องการที่จะเอาไปเฉลี่ยในราคา Pool gas ได้หรือไม่ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับ ปตท. แต่อยู่ที่คณะกรรมการ กพช. ตามนโยบายของรัฐเป็นคนกำหนด ภาครัฐเป็นผู้กำหนดนโยบายและ ปตท.เป็นเพียงผู้ปฏิบัติปัจจุบันธุรกิจผลิตไฟฟ้าของไทยมีรูปแบบโครงสร้างกิจการแบบ ESB คือ กฟผ.เป็นทั้งผู้ผลิตและรับซื้อไฟฟ้าเข้าสู่ระบบรายเดียวจากผู้ผลิตไฟฟ้าเอกชนขนาดใหญ่และผู้ผลิตไฟฟ้าเอกชนขนาดเล็ก และยังผูกขาดระบบสายส่งไฟฟ้า ในขณะที่ความต้องการใช้ไฟฟ้าในประเทศที่ผันแปรตามภาวะเศรษฐกิจ ในอัตราเฉลี่ยความต้องการใช้ไปที่ 0.9-1.1 เท่าของอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจ ที่จำเป็นต้องแยกประเภทของผู้บริโภคเป็นภาคอุตสาหกรรมและครัวเรือนทั่วไป เพื่อไม่ให้เกิดผลกระทบกับการครองชีพของประชาชนที่จะต้องเสียค่าไฟฟ้าในอัตราที่เหมาะสมด้วย.หมัดเหล็กmudlek@thairath.co.th
