โจทย์...ที่ผมได้ รูปหล่อโลหะ ศิลปะจีนโบราณ ชิ้นเล็กๆ เป็นหนึ่งในสี่ชิ้น ที่วางไว้สี่มุมผืนเสื่อ ในพิธีการสำคัญ ผ่านมาตรฐานสถาบันประมูลระดับโลก อายุก่อน ค.ศ.600 ปีช่วงอายุของเก่า 2600 ปี อยู่ในสมัยราชวงศ์โจวตะวันออก (ตงโจว) 227 ปีก่อน พ.ศ.ถึง พ.ศ.322 แบ่งเป็น 2 ช่วง ยุคชุนชิว 227 ปี ก่อน พ.ศ.ถึง พ.ศ.67 ยุคจั้นกว๋อ พ.ศ.67 ถึง พ.ศ.322สองช่วงในยุคโจวตะวันออกนี่เองฝรั่งเรียก วอริ่ง สเตรท แปลเป็นคำไทย “ยุครณรัฐ” อ่านชื่อก็พอเข้าใจในหนังสือ แลหลังแดนมังกร (นานมีบุ๊คส์ พิมพ์ครั้งที่ 2 พ.ศ.2542) อาจารย์ ถาวร สิกขโกศล เขียนถึงยุคชุนชิว ว่าเป็นยุคที่ราชวงศ์โจวตกต่ำ แคว้นต่างๆแข็งข้อใส่กันช่วงแรกของยุคชุนชิว มีแคว้นเล็กแคว้นน้อยถึง 170 กว่าแคว้น ต่อมา เหลือแคว้นใหญ่ 6 แคว้น แคว้นฉี จิ้น ฉู่ หวู ฉิน และเย่ว์ ทุกแคว้นต่างรบพุ่ง กันตลอดเวลา(อย่าลืมว่า ยุครณรัฐ ยุคการสู้รบ...ยังไม่มีคำ “จีน” เพราะคำจีนมีขึ้นเมื่อสิ้นสุดยุคจั้นกว๋อ ฉินซีฮ่องเต้...รบเอาชนะทุกแคว้น คำ “ฉิน” ถูกใช้เป็นชื่อแผ่นดินจีน ซึ่งมีเผ่าฮั่นเผ่าใหญ่)ประวัติศาสตร์จีน บันทึกสงครามแคว้นหวูแคว้นเย่ว์ เอาไว้ ตอน “นอนหนุนขอนกินดีขม”พ.ศ.47 แคว้นหวูแคว้นเย่ว์ รบกัน หวูอ๋องเหอหลูบาดเจ็บสาหัส กลับไปตายที่แคว้น ฟูจาได้เป็นหวูอ๋องแทนบิดา สองปีต่อมาก็ยกทัพไปตีแคว้นเย่ว์ฟูจายืนตีกลองรบอยู่ที่หัวเรือ เพื่อบำรุงขวัญทหาร ตีทัพเรือแคว้นเย่ว์แตกยับเยินเย่ว์อ๋องเกาเจี้ยน ยังรักษาชีวิตได้ หารือ ฟ่านหลี และ เหวินจ้ง ได้คำแนะนำ ถ้ายอมอัปยศเพื่อเอาประชาชนรอดในบั้นปลาย แคว้นเย่ว์จะเอาชนะแคว้นหวูเกาเจี้ยน รับแผนฟ่านหลี ให้เหวินจ้ง นำหญิงงามและเครื่องบรรณาการไปติดสินบน ขุนนางคนโปรดของฟูจา...แล้ว เกาเจี้ยนก็พาชายา และฟ่านหลี ไปอาสารับใช้ฟูจาถึงแคว้นหวูเกาเจี้ยน พักในห้องพักศิลา ข้างสุสานเหอหลู (บิดาฟูจา) ทำหน้าที่เลี้ยงม้าเช็ดรถที่นั่ง เมื่อฟูจาจะเดินทาง เกาเจี้ยนจะจูงม้ามาให้ เล่นบทให้เห็นว่า ยอมสวามิภักดิ์หมดใจวันหนึ่งอ๋องฟูจาป่วย เกาเจี้ยนได้ไปเยี่ยม เขาชิมอุจาระฟูจา แล้วบอกว่า อาการป่วยจะทุเลาในไม่กี่วัน ฟูจาซาบซึ้ง หายป่วยก็ปล่อยให้เกาเจี้ยนกลับแคว้นเย่ว์เกาเจี้ยนสวมผ้าฝ้ายธรรมดา ตรวจทุกข์สุขราษฎรเสมอ จับจอบขุดดินด้วยตัวเอง งดส่วยสาอากรราษฎร 7 ปี กลางคืนหนุนขอนไม้ต่างหมอน นอนบนเสื่อธรรมดา ก่อนกินอาหารจะชิมรสขมดีสัตว์ ย้ำเตือนไม่ให้ลืมความขื่นขมขณะที่ฟื้นฟูแคว้นเย่ว์ให้เข้มแข็ง ก็เดินแผนหญิงงาม ส่ง ไซซี และเจิ้งตั้น ไปรับใช้ฟูจา ผลก็คือฟูจาหลงไซซี นับวันที่แคว้นฟูอ่อนแอ แคว้นเย่ว์ก็ยิ่งเข้มแข็งมั่นคงพ.ศ.61 เวลาที่ฟูจายกทัพทำสงคราม ชิงตำแหน่ง (ผู้นำของอ๋อง) กับจิ้นอ๋อง ที่ตำบลหวงฉือ เกาเจี้ยนก็ยกทัพตีแควันหวูจนพินาศ พ.ศ.70 ฟูจาฆ่าตัวตาย เกาเจี้ยนผนวกแคว้นหวูเข้ากับแคว้นเย่ว์ผมตามอ่านเรื่อยๆมา พอได้เค้า ทั้งแคว้นหวูและแคว้นเย่ว์ ที่รบกันด้วยกองทัพเรือ...นั้น เป็นเผ่าชนในกลุ่ม “เย่ว์ร้อยเผ่า” ศัตรูคู่ศึกของเผ่าจีนหรือเผ่าฮั่นด้วยกันเรื่องราวเป็นเช่นนี้ ของเก่าศิลปะจีนโบราณ ชิ้นที่เป็นโจทย์ให้ค้นหนังสืออ่าน ผมเดาเอา อาจเป็นงานศิลปะเย่ว์ ในช่วงที่ยังไม่ถูกกลืนเป็นจีนยิ่งมีเรื่องเล่า เป็นของที่วางไว้สี่มุมเสื่อ...ชวนให้คิดว่า เป็นบันทึกประวัติเกาเจี้ยน ตอน “นอน (เสื่อ) หนุนขอนกินดีขม” ให้คนรุ่นหลังจดจำเล่าขานเรื่องชิ้นของเก่า เมื่อเอามาผูกโยงกับประวัติศาสตร์ จริงเท็จยังยุติไม่ได้ แต่ก็มีเสน่ห์ สนุก และเร้าใจ เอามาคุยได้เช่นนี้เอง.กิเลน ประลองเชิง
