ข้อแรกนโยบายรัฐบาลและการบริหารราชการแผ่นดิน ไม่มีความชัดเจน และไม่มี มาตรฐาน การบังคับใช้กฎหมายในเชิงยุทธศาสตร์ เปิดช่องให้นอมินีต่างชาติเข้ามา ใช้ไทยเป็นฐานการผลิต เอื้อประโยชน์ที่ผิดวัตถุประสงค์ขัดต่อกฎหมายการค้าการลงทุน ทำให้เกิดการเอาเปรียบทางการค้าการลงทุน  การกำหนดมาตรการสวัสดิการและเยียวยาความเดือดร้อนของประชาชน หละหลวมและมุ่งคะแนนนิยมมากกว่าผลลัพธ์สุดท้าย    ทำให้เกิดปัญหาอื่นๆตามมา กระทบกับการเงินการคลังประเทศ เช่น การเยียวยาน้ำท่วม ที่บานตะไท จาก 4 พันล้านเป็นหมื่นล้าน จนต้องนำงบกลางปี 70 มาใช้ล่วงหน้า งบเยียวยาน้ำท่วมแต่ละปีหลายหมื่นล้าน ถ้านำงบจำนวนนี้มา ปรับสภาพที่อยู่อาศัยของประชาชนให้สอดคล้องกับสภาพการรับน้ำและนำพื้นที่รับน้ำมาทำเป็นแหล่งเก็บน้ำ ก็ไม่ต้องมาแก้ปัญหาน้ำท่วมซ้ำซาก รัฐแก้ปัญหาแบบง่ายๆแจกเงินแล้วจบ หรือการเติบโตของ ธุรกิจที่ผิดกฎหมาย ทุนเทา ฟอกเงิน สแกมเมอร์ หลอกลวงออนไลน์ การทุจริตเชิงนโยบายที่เชื่อมโยงกับภาคการเมืองผ่านอำนาจรัฐ  ทำให้ภาพลักษณ์ของรัฐบาล ไม่ได้รับความเชื่อมั่นจากทั้งภายในและภายนอกประเทศ