มัวแต่ขวัญผวาราคาน้ำมัน อีกมุมของประเทศไทยก็น่าตื่นตระหนกไม่น้อยไปกว่ากัน กับสถานการณ์ฝุ่นควันพิษ PM2.5 ในพื้นที่ภาคเหนือที่อยู่ในขั้นวิกฤติ จ.เชียงใหม่ ขึ้นแท่นเมืองมลพิษอันดับหนึ่งของโลก แนวโน้มมีแต่จะหนักหนาสาหัส ภาพถ่ายดาวเทียมของ NASA แสดง “จุดความร้อน” จากไฟป่า สีแดงปกคลุมหนาแน่นสวนทางกับแผนการรับมือที่เบาบาง อย่างที่เห็นกลายเป็นฝ่ายค้านที่นำโดยนายณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ หัวหน้าพรรคประชาชน กับนายภัทรพงษ์ ลีลาภัทร์ สส.เชียงใหม่ ค่ายส้ม แสดงความกระตือ รือร้นในการลุยอยู่ในพื้นที่หน้างานดับไฟป่าร่วมกับอาสาภาคประชาชนในพื้นที่ มาตั้งแต่ไฟป่าเริ่มลุกลามจนนำมาซึ่งฝุ่นควันพิษ PM2.5นำหน้าข้าราชการที่ดูเชื่องช้า ถึงจุดที่พรรคประชาชนเรียกร้องให้รัฐบาลต้องประกาศให้พื้นที่ภาคเหนือ 9 จังหวัด เป็นเขตพื้นที่ภัยพิบัติ PM2.5 ได้แล้ว จี้ให้ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย พะเยา ลำพูน ลำปาง แพร่ น่าน แม่ฮ่องสอน และตาก ใช้อำนาจประกาศเขตภัยพิบัติรุนแรง ยกระดับประสิทธิภาพในการควบคุมวิกฤตการณ์ถึงขั้นงัดไม้แข็งขู่กันแรงๆ ถ้าเพิกเฉย หลีกเลี่ยงไม่ประกาศเขตภัยพิบัติรุนแรงทั้งๆที่สถานการณ์อยู่ในเกณฑ์ที่ประกาศได้แล้ว ย่อมถือเป็นการละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา 157 เรียกร้องให้ผู้ว่าราชการจังหวัด ทั้ง 9 จังหวัด เห็นแก่ประชาชนมากกว่าตำแหน่งหน้าที่ของตนเอง ที่ต้องเกรงใจ รอสัญญาณไฟเขียวจากฝ่ายการเมืองเป้าหมายของพรรคประชาชน จี้ไปที่นายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกฯ ในฐานะ รมว.มหาดไทย สอนเชิงกันในที ผู้นำที่ดีไม่ว่าจะระดับไหน เมื่อมีอำนาจแล้วต้องไม่หนีปัญหา สิ่งที่รัฐบาลต้องทำทันทีคือเชิงรุก จัดสรรงบประมาณ บุคลากร และอุปกรณ์ดับไฟป่า จัดการลดผลกระทบกับประชาชน ด้วยการจัดหาหน้ากากอนามัย N95 มุ้งกันฝุ่นนายกรัฐมนตรีต้องหัวหมุนกับโจทย์สถานการณ์วิกฤติซ้ำซ้อน น้ำมันร้อน ฝุ่นควันพิษฟุ้งกระจาย แต่คุณสมบัติผู้นำที่ดีไม่อาจหลีกหนีปัญหา ยิ่งสถานการณ์ ส่งผลต่อความเป็นความตายของประชาชน ช้านิดเดียวก็อาจก่อความเสียหายร้ายแรงถึงชีวิต ตามสภาพฝุ่นควันพิษ PM2.5 ที่ส่งผลต่อสุขภาพระยะยาว ผู้ป่วยโรคปอดเพิ่มขึ้นทุกปีเทียบความสำคัญเร่งด่วน ปัญหาน้ำมันก็แค่กระทบความสะดวกสบายในห้วงระยะสั้น แต่ฝุ่นควันพิษ PM2.5 ส่งผลร้ายแรงต่อภาวะเจ็บป่วยระยะยาว ถึงขั้นเสียชีวิต รัฐบาลต้องกระตุกจิตสำนึกข้าราชการประจำในพื้นที่เสี่ยงให้รู้จักแยกแยะ เห็นคุณค่าชีวิตประชาชน อย่าชินชากับความเป็นความตายชาวบ้านจนมองเห็นเป็นเรื่องธรรมดา.คลิกอ่านคอลัมน์ “บทบรรณาธิการ” เพิ่มเติม
