โควิดซัดกระหน่ำโลกผ่านมาถึงปีที่ 3 ซ้ำ ด้วยความขัดแย้งของรัสเซีย-ยูเครนที่พ่นพิษต่อ เศรษฐกิจและการค้าโลก ภัยพิบัติก็ใช่ย่อย ช่วยกันซ้ำเติมให้ในปี 2565 กลายเป็นปีที่สุดระทมระบมใจเหลือเกิน แต่ถึงกระนั้นชีวิตคนเราก็ไม่ได้แล้งไร้เสียงหัวเราะนัก ยังมีเรื่องราวดีๆ เรื่องชวนหัวให้บันทึกจดจำไว้อยู่บ้างเริ่มที่เรื่องเล็กๆแต่ชุ่มชื่นใจวงการศึกษา เมื่อคุณครูอนุบาลชาวมะกัน โรบิน ฮิวจ์ส รักและใส่ใจศิษย์ตัวน้อยที่ไม่เคยเห็น “หิมะ” คุณครูเลยออเดอร์หิมะด่วนจากรัฐเคนตักกีที่เจอพายุหิมะพัดเข้าใส่พอดี น้องของครูสาวเลยปั้นตุ๊กตาหิมะชื่อ “ลักกี้” บรรจุหีบห่ออย่างดีใส่กล่องส่งไปรษณีย์มาให้...เด็กๆ ก็เฮลั่นได้เห็นสโนว์แมนสมใจ อีกเหตุการณ์ในพื้นที่ตะวันตกเฉียงใต้ของฟลอริดาที่อ่วมหิมะอยู่ช่วงหนึ่ง คุณโปลิศก็ห่วงใยผู้คนเลยทำคลิปเตือนการใช้รถใช้ถนนช่วงที่หิมะท่วมหนา เลียนแบบดัง “โฟรเซ่น” เป็นฉากไล่ล่า “ราชินีหิมะเอลซ่า” และ “ตุ๊กตาหิมะคู่หู” แบบทุลักทุเลบนกองหิมะจนทั้งคู่จนมุมถูกจับใส่กุญแจมือ...สิ้นชื่อราชินีหิมะก็งานเนี้ย!!งานวิวาห์อันสุขสันต์ บ่าวสาวชาวอังกฤษ เจมส์ และ นิกกี โรดไนท์ก น่าจะสุขกว่าใคร แรกๆกะว่าฉลองสมรสกันแค่ครอบครัวเพื่อนฝูงในนอร์แทมป์ตันเชียร์ แต่มีแขกพิเศษสุดเซอร์ไพรส์ปรากฏกาย ทำเจ้าสาวแทบกรี๊ดสลบ ก็เขาคือ คีอานู รีฟส์ ที่มาตามคำเชิญของเจ้าบ่าวหลังเจอกันในบาร์ที่โรงแรม...เป็นใครก็ต้องกรี๊ด จริงมั้ย! แต่บางคู่ถึงไม่มีคนดังมาเซอร์ไพรส์ ก็มีเรื่องที่ทำให้ซึ้งถึงคำว่า “วิบากทางแต่ไม่วิบากรัก” เมื่อคู่รักชาวอเมริกันวาดฝันไปยืนแลกคำสาบานบนเนินริมทะเลบนเกาะสกาย สกอตแลนด์ แต่ดั๊นต้องเดินทางอ้อมไปมาจากฟลอริดาไปฟิลาเดลเฟีย กว่าจะบินถึงอังกฤษและต่อไปสกอตแลนด์ก็ใช้เวลา 3 วัน นับระยะทางก็ปาไปกว่า 6,500 กม. กระเป๋าเดินทางที่ใส่ชุดบ่าวสาวก็มาไม่ทัน โชคดีที่ชาวบ้านน้ำใจงามมาช่วยให้ได้วิวาห์กันสมใจเอ่ยถึงเรื่องเครื่องบิน “สถานการณ์สร้างฮีโร่” ปีนี้ต้องยกให้ ดาร์เรน แฮร์ริสัน ชาวเมืองเลกแลนด์ในฟลอริดา สวมวิญญาณนักบินแทนนักบินตัวจริงที่ป่วยและหมดสติกลางอากาศ นักบินจำเป็นต้องห้อเครื่องจากบาฮามาสมาฟลอริดา ฝ่ายภาคพื้นดินที่ช่วยส่งข้อมูลก็ลุ้นกันสุดตัว มาที่วีรกรรมป่วนชุมชนของ “สัตว์” บ้าง รถไฟฟ้าในอังกฤษล่าช้า ต้องยกเลิกขบวนนับสิบ หรือเปลี่ยนเส้นทางก็เพราะ “หงส์ขาว” นั่งขวางทาง หรือ “หมี” ที่ชอบบุกหาของกิน แอบมาว่ายน้ำในสระบ้านคนจนมนุษย์ก็หาวิธีขับไล่ แล้วก็พบว่าเสียงดนตรีนี่แหละที่หยุดหมีได้ ครูสอนดนตรีในโรงเรียนเซนต์ จอห์น ในแคนาดา เลยเป่าทรอมโบนจนหมีกระเจิงหนีเข้าป่าไป ขณะที่จอมซนเจ้าประจำอย่าง “ลิง” ก็ทำเอาเจ้าหน้าที่อำเภอซาน หลุยส์ โอบิสโป เคาน์ตีในสหรัฐฯ เวียนเฮ้ดไม่น้อย ก็เจ้าลิงคาปูชินในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าพาโซ แคลิฟอร์เนีย ดันทะลึ่งกดเบอร์ 911พอคนรับปุ๊บ เจ้าจ๋อก็ตัดสายปั๊บ เจ้าหน้าที่หวั่นเกิดเหตุร้ายก็บึ่งรถมาดู พบตัวการเป็นลิงตัวแสบ... อย่างเซ็ง เรื่องโอละพ่อถี่ๆก็ “หุ่นโชว์” ที่วางผิดที่ผิดทางหรือใช้แกล้งกัน ระอาใจสุดคงเป็นตำรวจที่ถูกพลเมืองดีเรียกไปเคลียร์เหตุสยอง!! เช่นหุ่นโชว์หุ้มพลาสติกถูกทิ้งหลังร้านมอเตอร์ไซค์ในเมืองชาห์ อาลัม มาเลเซีย ทำเอาคนในชุมชนใจเสียเรียกตำรวจรัวๆ ก็นึกว่าศพมนุษย์ หรือในรัฐเท็กซัส สหรัฐฯ สะพรึงกันทั้งชุมชนใกล้ถนนบินซ์-อิงเกิลแมน เมื่อมีคนตาดีเห็นโครงกระดูกมนุษย์ ตำรวจก็รีบไปทันทีแล้วก็พบว่าเป็น “พลาสติก” แหมกร่อย! แต่ชวนรมณ์เสียก็ที่หน้าตู้กดเงินสดแห่งหนึ่งในอังกฤษ มีมือดีเอาหุ่นไปตั้งหน้าตู้ คนก็ต่อคิวรอกันยาว ดีที่มีคนเอะใจทัน...อุตริจริงๆ เมื่อนึกถึงเรื่อง “สถิติ” ปีนี้มีการทำลายสถิตินั่นนี่หลายสิ่ง แต่คนใจพองโตท้ายๆปีคงเป็น ดาเนียล สบรูซซี ชายชาวบราซิลวัย 75 ปี ที่ผลจากการบากบั่นไปชมฟุตบอลโลกตั้งแต่อาร์เจนตินา 2521 ไม่เว้นพักเลยจนถึงกาตาร์ 2565 รวมแล้ว 11 ครั้ง ลุงก็แฮปปี้รับแชมป์กินเนสส์ เวิลด์ เรกคอร์ดไปเล้ยยย ตำแหน่งแชมป์ “จอมโจรเกรียนซ่าบ้าโง่” แห่งปีต้องยกให้ “จอร์แดน คาร์” หนุ่มขาโจ๋วัย 20 ปี จากอังกฤษ ที่อยู่ดีไม่ว่าดี เข้าไปป่วนในโพสต์ “ประกาศจับ” ตัวเอง ในเฟซบุ๊กเพจของสถานีตำรวจมณฑลเบดฟอร์ดเชียร์ ท้าทายว่า “แน่จริงก็จับให้ได้สิ”จนโปลิศเมืองผู้ดี “จัดให้” ตามคำยั่วยุ สุดท้ายถูกจับนอนคุกไม่เป็นภัยสังคมยาว 8 ปี ส่วนที่แอฟริกาใต้ ขอส่ง โจรหนุ่มวัย 35 ปี จากจังหวัดควาซูลู-นาทาล เป็นผู้ท้าชิง หลังลอบงัดแงะรถยนต์จนสำเร็จ แทนที่จะรีบบึ่งหนี กลับผล็อยหลับอยู่ในรถซะงั้น ต้องวุ่นวายให้ตำรวจมาปลุกไปพักผ่อนต่อที่โรงพัก ขำแรง!!!ส่วนรายนี้ คริสโตเฟอร์ สปอลดิง หนุ่มวัย 40 ปี จากรัฐจอร์เจีย สหรัฐฯ ไม่รู้ว่าเหงาหรือขาดความอบอุ่น ถึงได้มีอาการร้อนรนทนไม่ได้ เมื่อพบว่าตัวเองไม่ติดโผอยู่ในรายการ “Most Wanted” ผู้ที่ถูกต้องการตัวมากที่สุด 10 อันดับ ของสำนักงานนายอำเภอร็อกเดล เคาน์ตี เลยพิมพ์คอมเมนต์ในเฟซบุ๊กอย่างกร้าวแกร่งว่า “แล้วผมล่ะ?” ไม่นานชาวเน็ตเลยได้เห็นภาพอีตาสปอลดิงถูกใส่กุญแจมือ ตำรวจคงยิ้มมุมปากพร้อมเอ่ยปากเบาๆ รักนะโจรโง่การทำดีเพื่อคนอื่น เป็นเรื่องชุ่มชื่นหัวใจ ช่วยเพิ่มศรัทธาในมวลมนุษยชาติ เหมือนอย่างหนุ่มอเมริกัน “โจเซฟ คุก” มักใช้ “เครื่องตรวจจับโลหะ” สแกนหาของดีตามชายหาดในรัฐฟลอริดา เป็นกิจกรรมยามว่าง กระตุ้นความเร้าใจ กระทั่งพบวัตถุขนาดเล็กมีประกายวิบวับๆเป็น “แหวนเพชรเม็ดเขื่อง” เจ้าตัวก็ไม่งุบงิบเก็บไว้เอง แต่วิ่งวุ่นสืบเสาะจนส่งคืนของล้ำค่าให้เจ้าของได้อย่าง แฮปปี้ เอนดิ้ง แถมโม้ต่อว่ายังเหลือของที่ตามหาเจ้าของอีกเพียบพูดถึงเรื่องภัยพิบัติแห่งปี ไม่กี่วันที่ผ่านมาญี่ปุ่นเผชิญพายุหิมะรุนแรง หนาวเหน็บสั่นสะท้านไปทั่วประเทศ กองหิมะสูงหนาเกือบเท่าตัวคน การเดินทางทั้งหลายหยุดชะงัก ลำบากลำบนอย่างหนัก พาลนึกถึงคำของแม่เมืองกรุงโตเกียวอย่าง นางยูริโกะ โคอิเกะ ที่เคยออกไอเดียเก๋กู๊ดแนะให้ประชาชนสวม “เสื้อคอเต่า” ฟันฝ่าอากาศหนาวโดยไม่ต้องเปิดฮีตเตอร์ให้สิ้นเปลืองพลังงานที่มีไม่เพียงพอแถมยังดูเท่ สไตล์ “ปารีเซียง-ชิก” อย่างท่านประธานาธิบดีเอ็มมานูเอล มาครง ของฝรั่งเศสอีกด้วย ไม่รู้ว่าป่านนี้คอเต่าจะ “เอาอยู่” ไหม?? วกเข้าเรื่องสุขภาพอย่าง “ผายลม” กันบ้าง เรื่องธรรมชาติของมนุษย์มนาอย่างเราๆ ไม่ใช่สิ่งน่าอับอาย ขอเพียงไม่ให้ประเจิดประเจ้อ โชว์พลังแสนยานุภาพรุนแรงมากนักก็พอ อย่าถึงขั้นต้อง “อั้นตด” เหมือนอย่างบาริสต้าสาววัย 19 ปี จากไอร์แลนด์ นามว่า “คารา คลาร์ก” ที่อดทนอดกลั้น ไม่ยอม “ปล่อยลม” ต่อหน้าแฟนหนุ่มมานานตั้ง 2 ปี จนลงเอยด้วยการขึ้นเขียงผ่าตัด ไส้ติ่งอักเสบ ที่คุณหมอฟันธงว่าเป็นผลมาจากการเก็บกักก๊าซเอาไว้นานเกิ๊นฝากไว้เป็นอุทาหรณ์ในยาม ฝนตก ฟ้าคะนอง ฟ้าร้องฟ้าผ่า อย่าได้คิดว่าอยู่ในบ้านแล้วจะรอดพ้นภัยธรรมชาติจากสายฟ้าฟาด เพราะหนุ่มไอแดน โรแวน วัย 33 ปี หนุ่มดวงจู๋จากเมืองอาบิงดอนของอังกฤษ โดนฟ้าพิโรธปล่อยประจุไฟฟ้าผ่าเปรี้ยงใส่เต็มๆ จนได้แผลยาวที่แขนกับรอยไหม้รูปดาวกระจายที่มือเป็นที่ระลึกระหว่างนั่งเล่นเกมเพลย์ สเตชันอยู่เพลินๆในบ้านไม่ไกลจากหน้าต่าง ยังดีที่ใช้แค่ยาแก้ปวดก็หายทีมข่าวต่างประเทศ
