กาลครั้งหนึ่ง ไม่นานมานี้ เด็กไทยเราเคยรู้จัก “อิ๊กคิวซัง” เณรน้อยเจ้าปัญญาในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องที่ผมจำได้ ท่านโชกุนท้าให้เจ้าเณรจับเสือในภาพวาดมาให้ เจ้าเณรขอเวลาจัดแจงแต่งชุดพรานมือถือบ่วงเชือก บอก “ข้าฯพร้อมแล้ว ท่านไล่เสือออกมาซี!” เป็นอันว่าโชกุนแพ้ปัญญาเจ้าเณรอีกตามเคยในจีนผมไม่เคยได้ยินเรื่องเด็กน้อยเจ้าปัญญามาก่อน เพิ่งเจอจากหนังสือมาดามสามก๊ก ฉบับศาสตร์ยอดผู้นำ (แสงดาว พิมพ์ พ.ศ.2567) มาดามตูนบอกว่า จีนวันนี้ยกย่องโจฉอง ลูกชายโจโฉรักมากที่สุด ในเรื่องความฉลาดหลักแหลม ในนิทานแบบเรียนการ์ตูน เหมือนอ๊กคิวซังในญี่ปุ่นโจโฉมีลูกชายหลายคน แต่คนหนึ่งไม่ได้เกิดจากสนมเอกอย่างแม่นางเปียนซี (โจผี โจเจียง โจสิด โจหิม) แต่เกิดจากหวานฮูหยิน ความฉลาดของโจฉอง โจโฉเคยตั้งใจจะให้สืบทอดอำนาจแทนตนเรื่องราวที่แสดงความฉลาดของโจฉอง ครั้งหนึ่งซุนกวนแห่งแคว้นกังตั๋ง ส่งช้างเผือกมาเป็นเครื่องบรรณาการ โจโฉเห็นช้างครั้งแรกตื่นเต้นในความใหญ่โตของมัน อยากรู้ว่าช้างเชือกนั้นจะมีน้ำหนักสักเท่าไหร่?เหล่ากุนซือผู้มากปัญญาไม่มีปัญญาจะชั่งช้างได้โจฉองอยู่ในที่ประชุมขุนนาง เห็นพวกผู้ใหญ่อึกอักคิดกันนาน จึงหลุดปากบอกว่าให้เอาช้างไปลงเรือ น้ำหนักช้างทำให้เรือจมเท่าไหร่ ให้ขีดเส้นกำกับไว้ข้างเรือเสร็จแล้วให้เอาช้างออกมา ใส่ก้อนหินลงเรือแทน เมื่อเรือจมถึงเส้นที่ขีดไว้ให้เอาหินทุกก้อนมาชั่งน้ำหนักรวมกันก็จะได้น้ำหนักของช้างตัวนั้นมาดามตูนเล่าว่า ถึงเวลานั้นโจโฉยังไม่ทันหลุดปากชมลูกชาย พวกกุนซือทั้งหลายก็ได้ที ตะโกนเสียงดังๆแสดงความชื่นชม ไม่ต้องบอกนาทีนั้นโจโฉเริ่มคิดได้แล้วว่าเมื่อโตขึ้นจะให้ลูกชายคนนี้เป็นอะไร?คนเราเมื่อจะดังแล้วก็ต้องมีคนหาเรื่องเล่าต่อ...เล่ากันว่าทหารคนที่ดูแลอานม้าโจโฉเพิ่งตรวจเจออานม้าโจโฉถูกหนูกัดขาด ทหารคนนั้นกลัวจนตัวสั่น โทษฐานละเลยปล่อยให้อานม้าชำรุดรุนแรงมากโชคดีโจฉองเดินผ่านมา ถามไถ่ได้ความก็ปลอบใจจะหาวิธีช่วย วันต่อมาโจฉองเอามีดกรีดเสื้อผ้าตัวเองให้ขาดคล้ายถูกหนูกัด แล้วทำทีไปวิ่งเล่นใกล้ๆพ่อ แล้วแสร้งร้องไห้ฟ้องพ่อ“โบราณว่าหากหนูกัดแทะของใคร คนนั้นจะโชคร้ายหนูคงเคราะห์ร้ายเป็นแน่!”โจโฉปลอบลูก “ที่เจ้าพูดเมื่อกี้ล้วนเป็นเรื่องงมงายล้าหลัง เจ้าจงอย่าได้ใส่ใจไปเลย”เวลาไล่เลี่ยกันนั้น ทหารก็จูงม้ามารายงานเรื่องอานม้าขาด โจโฉจึงบอกว่า “ช่างมันเถอะ! ขนาดเสื้อลูกชายข้าใส่ยังถูกหนูกัดได้ อานม้าวางไว้เฉยๆหนูจะไม่กัดได้อย่างไร?”ทหารจึงรอดจากการถูกลงโทษไป เพราะปัญญาของ โจฉองช่วยแต่ความปลื้มใจกับความฉลาดของลูกชายตัวน้อยของโจโฉก็พลิกผันกลายเป็นความโศกเศร้าใหญ่หลวง ปี พ.ศ.208 โจฉองอายุแค่ 12 ปี ก็ถูกงูพิษกัดตายฉากเศร้านี้ถูกเขียนไว้ในประวัติโจโฉ เมื่อโจผีลูกชายคนโต และน้องเข้ามาปลอบพ่อ โจโฉหลุดปากบอกความในใจ “ข้าโชคร้ายมาก แต่กลับเป็นโชคดีของพวกเจ้า”มาดามตูนจบเรื่องโจฉองว่า “เพื่อนๆคงพอเข้าใจ โจโฉหมายถึงอะไร?”ใครที่เป็นแฟนพันธุ์แท้สามก๊ก...คงพอคิดตามได้ ลองคิดดู หากโจฉองเจ้าปัญญา มีชีวิตสืบทอดอำนาจโจโฉได้...ราชวงศ์วุ่ยของโจโฉอาจไม่เปลี่ยนไปเป็นของลูกหลานสุมาอี้ตามคำพังเพยโบราณว่า โชคชะตาฟ้าลิขิต ใครก็ไม่อาจฝืนได้ ใครทำกรรมอะไรก็ต้องได้รับกรรมนั้น.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
