ปราสาทเก่าแก่ริมช่องแคบเอลซินอร์เหนือซีแลนด์ ชื่อครอนบอร์ก เมื่อสองร้อยปีที่แล้ว ทุกวันมีเรือใบขนาดใหญ่ของอังกฤษ รัสเซีย และปรัสเซียแล่นผ่าน เรือยิงปืนใหญ่ “ปัง” คารวะ และทางปราสาทก็ยิงปืนใหญ่อีก “ปัง” “ปัง” แรกฝ่ายเรือ “สวัสดี” “ปัง” สอง “ขอบใจ”(เทพนิยายแอนเดอร์สัน ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์สัน เขียน อาษา ขอจิตต์เมตต์ แปล แสงดาวพิมพ์ พ.ศ.2568)ในฤดูหนาวไม่มีเรือผ่านเลย น้ำเป็นน้ำแข็งยาวจดฝั่งทะเลสวีเดน ธงเดนมาร์ก สวีเดนปลิวสะบัดริมฝั่งสูงชัน คนสองประเทศใช้เป็นถนนน้ำแข็งเดินสวน อีกฝ่ายสวัสดี อีกฝ่ายขอบใจ จับมือแลกขนมปังหวานและข้าวสาลีเบื้องล่างปราสาทในห้องใต้ดินมืด ไม่มีใครเข้าไปถึง เล่ากันว่าเป็นที่อยู่ของโฮลเยอร์ ผู้พิทักษ์เดนมาร์ก เขาสวมเสื้อเกราะนักรบ นั่งข้างโต๊ะหินอ่อน พาดหัวลงกับลำแขน เคราเขายาวกระจายไปทั่วโต๊ะ ขณะนั่งหลับฝันทุกคืนวันคริสต์มาส เทวดาจะมาบอก เดนมาร์กยังไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายร้ายแรงใดๆแต่เมื่อใดมีอันตรายคุกคาม โฮลเยอร์จะตื่นขึ้นลุกพรวดพราด เครายาวกระชากโต๊ะแตกเป็นเสี่ยงๆ แล้วเขาจะออกมาข้างนอก ต่อสู้อย่างฉลาดแก้ไขเรื่องร้ายให้กลายเป็นดีเรื่องเล่านี้ คืนหนึ่ง ปู่เฒ่าเล่าให้หลานฟัง เด็กน้อยเชื่อปู่ทุกอย่างปู่เป็นช่างแกะไม้ ขณะคุยเขาแกะท่อนซุงใหญ่ให้เป็นโฮลเยอร์ผู้พิทักษ์ สำหรับติดหัวเรือเปลวไฟดวงที่สาม พาเขาไปกระท่อมโกโรโกสในกรีนแลนด์ พระผู้เสียสละเพื่อมนุษย์ชื่อฮันส์ อียีด ยืนอยู่ เปลวไฟสุกใสดุจดาวที่หน้าอก แสดงว่าเป็นหัวใจที่สาม ส่วนหนึ่งในตราประจำแผ่นดินและเปลวไฟดวงที่สี่ อีกส่วนของตรา พระราชาเฟเดอริก ผู้เมตตาชาวนางานแกะสลักชะงัก ลูกสะใภ้เดินเข้ามา เธอชมงานสลักไม้ว่าสวย ผู้เฒ่าเล่าว่าเขาแกะสลักจากความจำ กองทัพเรืออังกฤษกระจายกันนอกฝั่ง ถึงเวลาที่ชาวเดนมาร์ก ต้องแสดงว่าเขาสืบเชื้อสายนักรบเก่า“ฉันยืนบนดาดฟ้าเรือรบเดนมาร์ก ลูกปืนข้าศึกยิงใส่เราเหมือนห่าฝน และทันใด ชายคนหนึ่งก็โผล่มา เขายิ้มเบิกบานขณะยิงปืนใหญ่สู้...ในที่สุดเราก็ชนะ” ผู้เฒ่าบอกแล้วชายคนนั้น ซึ่งก็คือโฮลเยอร์ผู้พิทักษ์ก็หายไปบนโต๊ะอาหารมื้อค่ำ ผู้เฒ่าคุยถึงสิงโตและหัวใจบนตราประจำแผ่นดิน ที่แสดงถึงกำลังและความอ่อนโยนของคนเดนมาร์กเล่าถึงวีรบุรุษนักรบ และแน่ล่ะ ยังย้ำถึงโฮลเยอร์ในห้องใต้ดิน ปราสาทครอนบอร์ก ซึ่งมักพูดว่า“ดีมากที่ยังจำฉันได้ ชาวเดินมาร์กที่แสนดี ระลึกถึงฉันไว้ ฉันจะต้องมาทุกครั้งเวลาท่านคับขัน”แดดส่องแสงแรงกล้ามาจากปราสาทครอนบอร์ก และจากฝั่งตรงข้ามซึ่งเป็นประเทศสวีเดนเพื่อนบ้าน ลมหอบเสียงเป่าเขาของพวกล่าสัตว์แว่วมาถึงฝั่งนี้ เรือใบที่แล่นผ่าน ยิง ปัง ปัง เป็นคำทักทาย “สวัสดี” และคำตอบ “ขอบใจ”แม้เสียงปืนใหญ่จะกึกก้องเพียงใด โฮลเยอร์ผู้พิทักษ์ก็ยังคงนั่งหลับต่อไป เขาคงจะตื่นขึ้นมาเมื่อเสียงปืนนี้มีความหมายว่าเกิดภัยจากผู้รุกรานฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์สัน นักเขียนบทละคร กวี และนักเล่านิทานเป็นชาวเดนมาร์ก เกิด 2 เม.ย. ค.ศ.1805 ตาย 1875 ตอนที่เขาแต่งนิทาน...เดนมาร์กรบชนะอังกฤษ...ประเทศสหรัฐอเมริกา ยังไม่มีคงพอมโนกันไปได้บ้างล่ะ...นะครับ ถ้าแอนเดอร์สันกลับมาเกิดอีกครั้งแล้วรู้ว่า คุณทรัมป์จากอเมริกา...ประกาศว่าจะยึดกรีนแลนด์ เขาจะ (เขียน) ปลุก โฮลเยอร์ผู้พิทักษ์เดนมาร์ก ให้ตื่นขึ้นมาให้บทเรียน ทรัมป์จอมอหังการ แบบไหนอย่างไร?กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
