“มุนา โรตี-ชา” แป้งนุ่มหนา หอมพริกแกง

เคยชวนลูกสาวตัวน้อยช่วยกันนวดแป้งทำโรตีกินกันที่บ้าน ทีแรกคิดว่าไม่น่าจะยากเย็นอะไร แค่ผสมแป้งกับไข่บีบๆ นวดๆ เดี๋ยวก็ได้กิน ตอนเริ่มทำพ่อ ลูก สนุกสนานเฮฮากันดี เวลาผ่านไปนานเข้าลูกเริ่มเบื่อ เพราะนวดเท่าไหร่ก็ไม่เป็นก้อนปลีกตัวออกไปเล่นของเล่นแทน ส่วนผมยังก้มหน้าก้มตานวดแป้ง เวลาผ่านไปเกือบ 1 ชั่วโมง รู้สึกปวด เมื่อยล้าไปทั้งแขน แต่แป้งโรตียังไม่เป็นรูปเป็นร่าง คิดในใจว่า จากนี้เวลาไปซื้อโรตีร้านไหนกิน จะไม่ร้องขอให้คนขายใส่นมเยอะๆอีกแล้ว เพราะกว่าจะได้แป้งโรตีเป็นก้อนอย่างที่เห็น มันใช้แรงกายในการบีบนวดอย่างยิ่ง สรุปว่าวันนั้นกว่าแป้งจะเนียนผมใช้เวลานวดอยู่นานเกือบ 2 ชั่วโมง เอาเป็นว่า แนะนำคุณผู้อ่านไปหาโรตีร้านอร่อยๆ ทานจะดีกว่า