“การปรุงตำรับยาไทย” ถือเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ที่สะท้อนภูมิปัญญาบรรพบุรุษโดยแท้ ต้องปรุงจากเครื่องยาหลายๆอย่างรวมกัน โดยตัวยาแต่ละอย่างในตำรับทำหน้าที่แตกต่างกันไป มีทั้งที่เป็น “ตัวยาหลักแสดงฤทธิ์” และ “ตัวยารอง” ช่วยทำหน้าที่เสริมฤทธิ์, ลดความเป็นพิษของตัวยาหลัก หรือแม้กระทั่งช่วยให้เจริญอาหาร และเร่งการขับถ่ายของเสียในร่างกาย หากจะได้ชื่อว่าเป็นตำรับยาที่ดีมีสรรพคุณแก้โรคได้ดังประสงค์ จะต้องมีตัวช่วยปรุงแต่งสีรสกลิ่น และน้ำกระสายยาชนิดต่างๆครบสูตรด้วย ตำรับยาไทยที่ดีจึงมิใช่การมุ่งเน้นเป็นยาเดี่ยวที่สกัดเอาเฉพาะตัวยาสำคัญ เพื่อให้แสดงฤทธิ์ตามแบบยาสมัยใหม่ ซึ่งอาจส่งผลข้างเคียงมาก