แนะข้อปฏิบัติสำหรับการนำเสนอ เหตุยิงที่ "พารากอน" เพื่อตัดวงจรการลอกเลียนแบบ (คลิป)

คณะจิตวิทยา แนะแนวทางปฏิบัติ สำหรับสื่อ และสังคม เกี่ยวกับการนำเสนอข่าว เด็ก 14 ก่อเหตุยิงที่ "พารากอน" ขออย่าให้ตัวตนกับคนร้าย เพื่อตัดวงจรการลอกเลียนแบบ-ลดผลกระทบทางใจ

วันที่ 3 ตุลาคม 2566 จากกรณีที่ เด็ก 14 ปี ใช้อาวุธยิงภายในห้างพารากอน เป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิต และบาดเจ็บไม่ต่ำกว่า 5 คน ซึ่งต่อมาเจ้าหน้าที่สามารถคุมตัวคนร้ายที่ก่อเหตุได้ โดยคนร้ายยอมมอบตัว แต่ยังให้การวกไปวนมา บอกด้วยว่า เสียงในหูบอกว่ามีคนกำลังจะมาทำร้าย ตรวจสอบในโทรศัพท์มือถือพบว่า มีการส่งคลิปทดสอบปืนให้เพื่อนในกลุ่ม

โดยโลกโซเชียล มีการวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับกรณีที่เกิดขึ้นเป็นจำนวนมาก ทั้งตั้งข้อสงสัยว่า ผู้ก่อเหตุเป็นเพียงเด็กชายวัย 14 เท่านั้น จะต้องได้รับโทษหรือไม่, อาวุธปืนได้มาอย่างไร ฯลฯ พร้อมติดแฮชแท็ก #พารากอน จนติดเทรนด์ทวิตเตอร์ (x) ดังที่นำเสนอข่าวไปแล้วนั้น 

ล่าสุด เพจเฟซบุ๊ก Psychology CU ได้โพสต์ข้อความโดยระบุว่า จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นขณะนี้ เพื่อตัดวงจรการลอกเลียนแบบเหตุความรุนแรง และเพื่อลดผลกระทบทางจิตใจ ต่อผู้เกี่ยวข้องและสังคมโดยรวม คณะจิตวิทยาขอความร่วมมือสื่อมวลชนและทุกๆ ท่านในทิศทางการสื่อสารเกี่ยวกับเหตุการณ์ดังกล่าว ดังนี้

สิ่งที่ไม่ควรทำ

1. การเปิดเผยชื่อ ภาพ เครื่องแบบ อาวุธ เรื่องราวส่วนตัว ประวัติ และแรงจูงใจ ในการก่อเหตุของผู้กระทำผิด
2. การสื่อความในลักษณะที่ทำให้ผู้ก่อเหตุดูเท่ ดูเก่ง เช่น ใช้คำ บรรยายพฤติกรรมของผู้ก่อเหตุว่า "อุกอาจ" (อาจจะดูเท่ในสายตาของผู้ที่นิยมความรุนแรง)
3. การรายงานเน้นจำนวนผู้เสียชีวิต/ผู้บาดเจ็บเปรียบเทียบว่าครั้งนี้เสียชีวิต/บาดเจ็บกี่คน มากกว่าหรือน้อยกว่าครั้งก่อนเท่าไร

สิ่งที่ควรทำ

1. ไม่เอ่ยชื่อ ไม่ให้ตัวตนคนร้าย
2. นำเสนอเรื่องราวของผู้ประสบเหตุแทน เพื่อสร้างตัวแบบทางบวกว่าคนเหล่านี้ผ่าน เรื่องราวเลวร้ายร่วมกันมาได้อย่างไร
3. เล่าเรื่องราวของผู้ที่แจ้งเหตุก่อนผู้ที่ตัดสินใจเข้าไปช่วยเหลือคนอื่น
4. อัปเดตเหตุการณ์ตามจริง ตรงไปตรงมา ไม่เร้าอารมณ์
5. เน้นเรื่องการป้องกันและการเยียวยา

ขอบคุณข้อมูลจาก เฟซบุ๊ก Psychology CU