ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    คนอย่างหลี่ว์ตวน

    กิเลน ประลองเชิง14 ก.ค. 2563 05:01 น.
    SHARE

    มีกลอนคู่บทหนึ่งที่ชาวจีนจดจำ “ขงเบ้งรอบคอบทุกชั่วยาม หลี่ว์ตวนเรื่องใหญ่ไม่บุ่มบ่าม”

    ขงเบ้งรู้จักกันมากแล้ว แต่หลี่ว์ตวนเล่า เป็นใคร?

    ปีที่มีชีวิต พ.ศ.935-1000 ยุคสมัยซ่งตอนต้น สถานภาพอัครมหาเสนาบดี (ประโยคอมตะ ประวัติศาสตร์จีน (เหยียนมู่สุ่ย เขียน รำพรรณ รักศรีอักษร แปล สำนักพิมพ์โพสต์บุ๊กส์ พ.ศ.2558)

    ครั้งหนึ่งมีข่าวหลี่ว์ตวนกำลังจะเดินทางกลับบ้านเกิดญาติพี่น้อง ขุนนางท้องที่ ขุนนางต่างถิ่น ต่างก็ชวนกันเตรียมงานต้อนรับ หลายคนมีของกำนัลมากมายเตรียมมอบให้

    คนเหล่านี้ ไม่รู้ว่าหลี่ว์ตวนพ้นจากตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีแล้ว

    ช่วงเวลาทำหน้าที่ใหญ่ให้บ้านเมือง หลี่ว์ตวนเหน็ดเหนื่อยมาก เมื่อพ้นหน้าที่เขารู้สึกสบายใจ จึงเดินทางแบบชมนกชมไม้ไปเรื่อยๆ หลายวัน

    จนถึงบ้าน หลี่ว์ตวนแปลกใจ มีคนหลายร้อยชุมนุมกันต้อนรับ ทุกคนพินอบพิเทาเอาใจ หลี่ว์ตวนบอกพวกเขาไปตามตรง “ตอนนี้ข้าถูกปลดแล้วทุกคนไม่ต้องเกรงใจ”

    คนที่ได้ยินชัดนิ่งเงียบ คนที่อยู่ไกลก็เข้ามาถามย้ำ เป็นความจริงแค่ไหน เมื่อได้รับคำยืนยันว่าเป็นความจริง คนเหล่านั้นต่างก็พากันหันหลังให้ เดินทางกลับ แน่ละ ไม่ลืมหยิบของขวัญไปด้วย

    หลี่ว์ตวนผู้สุขุมสงบนิ่ง ระหว่างส่งแขก แต่คนของเขาทนไม่ได้ ตะโกนว่า“ คนในโลกนี้ล้วนมีแต่เห็นแก่อำนาจและผลประโยชน์” เสียงฝีเท้าม้าก็ดังขึ้นนอกหมู่บ้าน มองเห็นฝุ่นตลบฟุ้ง

    ไม่ช้าก็เห็นชัด เป็นคณะตัวแทนพระองค์จากราชสำนัก เมื่อเขาลงจากหลังม้าจัดหมวกเรียบร้อย ก็ประกาศให้หลี่ว์ตวน รับราชโองการ กลับไปรับตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีเหมือนเดิม

    นี่คือฉากดราม่าของละครเรื่องนี้ แต่ยังมีฉากเร้าใจที่จะต้องดูต่อไป

    บรรดาขุนนางหัวเมืองที่กำลังเตรียมตัวเดินทางจากไปต่างก็เปลี่ยนท่าที หันกลับมาคุกเข่าลงกับพื้น ดวงตาทุกคนส่อแววหวาดหวั่น

    หลายคนคิดว่าท่าทีที่พวกเขาเพิ่งแสดงออกคงจะเป็นโทษทัณฑ์ในวันหน้า

    คนที่มีความละอายใจ ก็ย่อมลำบากใจ แสดงอาการละล้าละลัง แต่บางคนก็เชี่ยวชาญพอ ในชั่วพริบตา เมื่อผู้แทนพระองค์จากไป เขาก็ลุกขึ้น ตีสีหน้ายิ้มแย้ม แสดงความยินดี

    คนรับใช้หลี่ว์ตวนคนเดิมทนไม่ไหว ชี้หน้าด่า พวกเห็นแก่อำนาจและผลประโยชน์...ประโยคเดิม

    ขุนนางหัวเมืองคนหนึ่งคุกเข่าตรงหน้าหลี่ว์ตวน ตบหน้าตัวเองฉาดใหญ่

    “ใต้เท้า ข้ามันไม่ใช่คน ใต้เท้าอย่าถือสา”

    หลี่ว์ตวนห้ามคนรับใช้ บอกขุนนางหัวเมืองด้วยน้ำเสียงปกติ “ทุกคนไม่ต้องกลัว ทำใจให้สบาย” แล้วหันไปบอกคนของตัวเอง “อย่าพูดอย่างนี้ พวกเขาสำนึกผิดแล้ว อีกอย่าง เราไม่ควรบังคับคนอื่น ให้ทำในสิ่งที่เขาไม่อยากทำ”

    ผู้เขียนเรื่องนี้ทิ้งท้าย...ความใจกว้างของหลี่ว์ตวน คือที่มาของประโยคในกลอนคู่ “หลี่ว์ตวนเรื่องใหญ่ไม่บุ่มบ่าม” ยืนยันความใจกว้างและความเข้าใจในสถานการณ์ชีวิตคน

    คนพวกนั้น คนพวกที่เห็นแก่อำนาจและผลประโยชน์ แม้ไม่ตายด้วยความอับอาย แน่นอนพฤติกรรมนั้นก็เท่ากับทำลายชื่อเสียง และความก้าวหน้าในชีวิตราชการของเขาย่อยยับไปแล้ว

    มีเรื่องเล่าของหลี่ซื่อจือ มหาเสนาบดี สมัยราชววงศ์ถัง เขียนบทกวีรำพึงถึงจิตใจมนุษย์ ยามถูกปลดออกจากตำแหน่งว่า “ยามปลดพ้นราชกิจ คลายจิตร่ำสุรา ที่ปรึกษาเคยเสนอหน้า วันนี้มาสักกี่คน”

    โปรดอย่าได้คิดว่าเรื่องทำนองเดียวกันนี้ ยุคสมัยนี้จะไม่มี.

    กิเลน ประลองเชิง

    อ่านเพิ่มเติม...

    แท็กที่เกี่ยวข้อง

    ชักธงรบกิเลน ประลองเชิงขงเบ้งหลี่ว์ตวนอัครมหาเสนาบดีจีนประวัติศาสตร์จีน

    ข่าวแนะนำ

    Most Viewed

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันพฤหัสที่ 24 กันยายน 2563 เวลา 06:11 น.