เข้าสู่โหมดติดละครอย่างเป็นทางการ และลนลานต้องดูตอนออกอากาศทางทีวีให้ได้ ไม่เอารีรัน ยังเป็นคนยุคนั้น ไม่ใช่คนยุคนี้ 555 กำลังติดละคร “ใบไม้ที่ปลิดปลิว” ค่ะ บทประพันธ์ของคุณทมยันตี บทโทรทัศน์โดย พี่เจี๊ยบ วรรธนา วีรยวรรธน ดาราเล่นดีกันทุกคน น้องใบเฟิร์น รับบทเป็น นิรา สาวประเภทสองที่โดนเหยียดเพศมาตั้งแต่เด็ก ชีวิตเก็บกด ทำให้เธออยากประชด จนถึงขั้นล้างแค้น มีประโยคหนึ่งในเรื่องที่ชอบเหลือเกินค่ะ
“ไม่ว่าสัญชาตญาณคุณจะว่ายังไง อย่าลืมเอาไปปรึกษาศีลธรรมดูด้วย ว่าเหมาะสมหรือเปล่า”
พอเป็นเรื่องความรัก เรามักเรียกว่าปัญหา “หัวใจ” ซึ่งส่วนใหญ่จะใช้ “ใจ” ก่อน “หัว” จะคิดได้แทบทุกครั้ง บางทีศีลธรรมเบรกแทบตาย สุดท้ายใช้แต่ใจเป็นคันเร่ง อยากได้ต้องได้ อย่างน้องคนนี้
“พี่อ้อยคะ หนูเคยแย่งสามีคนอื่น สารภาพตรงๆ เลย เพราะเขาบอกว่า เขาไม่ได้รักภรรยาแล้ว แต่ไม่ยอมเลิก พอแย่งมาได้ ตอนแรกๆ อะไรก็ดีหมด พอนานๆ เข้ามันแย่ไปหมดเลย แรกๆ ไปไหนก็พาหนูไปด้วย ทุกวันนี้มีงานอะไรก็จะไปคนเดียว พอถามเข้า ก็มีข้ออ้างสารพัด ถ้าไม่รู้จะอ้างอะไรก็บอกว่า ไม่อยากให้ลำบากไง เกรงใจ หลังๆ ชอบเอาหนูไปเปรียบเทียบกับคนเก่า พูดจากับเราแรงขึ้นเรื่อยๆ ไม่เคยคิดถึงความรู้สึก ทะเลาะเมื่อไหร่ ก็ชอบไล่ ตอนนี้เหนื่อยและท้อไปหมด อีกอย่างแม่ของเขาก็ไม่ชอบหนู ไม่รู้ว่าเขาทนอยู่กับหนูเพราะรักหรือแค่สงสาร ไม่มีความสุขเลยค่ะพี่ หนูควรทำยังไงดี”
ความรัก ถือเป็นกรรมอย่างหนึ่งค่ะ สามีคนอื่นเขาเราไปแย่งชิง วันนี้คนถูกทิ้งรู้สึกยังไง น้องคงเข้าใจดี ตอนมีภรรยา เขายังทรยศมาหาเราได้ เราเจ๋งมาจากไหน เขาถึงจะทำแบบเดิมๆ ไม่ได้อีก แต่ก่อน “รักคนมีเจ้าของ” เรายังต้องใช้คำว่า “แอบ” นำหน้าเพราะอาย ทำได้แค่แอบรักสามีคนอื่นเขา ยุคนี้ฉันจะเอาแล้วจะทำไม เพราะรักไง ยอมลดคุณค่าตัวเองก็ได้ ขอให้ผู้ชายของคนอื่นมาอยู่ใกล้ๆ ลืมคิดไปว่า คุ้มตรงไหน ทุรนทุรายไปฉกผู้ชายหลายใจมาได้ 1 คน
...
โชคดีของภรรยาเก่าเขา อยู่ๆ ก็มีคนมาเหมาสามีแย่ๆ ไปดูแลต่อ ก่อกรรมใดไว้ ตอนนี้ถึงคิวชดใช้แล้วค่ะ แม่เขาไม่ชอบเรา คงเพราะเราไปทำให้ครอบครัวลูกเขาแตกแยกกันนั่นก็ปัญหาหนึ่ง แต่อีกปัญหาที่ใหญ่กว่า คือสามีคนอื่นที่เราแย่งมา ดูเหมือนว่าจะหมดใจ เมื่อความตื่นเต้นช่วงแรกหมดไป ที่เหลือไว้นี่คือของจริง ตอนแรกๆ ไปไหนต้องตัวติดกัน พอนานวันเริ่มเบื่อขอต่างคนต่างไป อยู่ๆ เกิดเกรงใจอะไรขึ้นมาคะ ตอนอยากได้เรา บอกว่าเขาเบื่อภรรยา พอได้เรามา อยู่ๆ ภรรยากลับสูงค่ากว่า เอาเราไปเปรียบเทียบกับเขา ทำให้รู้สึกแย่ ตอนอยู่ใกล้ๆ ไม่ดูแล มารู้สึกแย่ตอนทิ้งเขามา .. ถามว่า แล้วคนที่อยู่ตรงหน้าตอนนี้ต้องทำยังไงต่อ?
ไหนๆ ก็ไหนๆ เลือกอะไรไว้ ก็ต้องรับผิดชอบไปตามสิ่งที่ใจเลือก เลือกจะทำร้ายหัวใจคนอื่นเพื่อให้ได้เขามา วันนี้รู้แล้วว่า เขาไม่ใช่รางวัลสูงค่าที่เราต้องแลกมาด้วยความอดทน เคยอ่านเจอประโยคนี้ใน facebook ค่ะ “ความรักไม่เหมือนเกมกีฬา เพราะตัวสำรองมักเหนื่อยกว่าตัวจริง” เคยเป็นตัวสำรองที่พยายามเลื่อนขั้น จนวันที่ได้เป็นตัวจริง ถึงได้รู้ว่า ตำแหน่งนี้มันแย่กว่า เพราะคนที่ได้มาด้อยค่าเหลือเกิน
ชีวิตคนเราไม่ได้ยืนยาวอะไรนัก ถ้าจะมีความรัก ควรมีความสุขบ้างตามสมควร ทะเลาะกันเมื่อไหร่ เขาก็ไล่ แปลว่าอยู่ได้ก็อยู่ อยู่ไม่ได้ก็ไป ไม่มีเรา เขาก็สบายๆ ไม่มีเขา เราคงไม่ตายเหมือนกัน รักใครต้องดูแลใส่ใจคนคนนั้น เขาทำให้เราเห็นจุดนี้หรือยัง เดี๋ยวด่า เดี๋ยวไล่ จะบอกว่ารักมากมายเลยต้องไล่ ใครจะเชื่อ หรือตอนที่เราตั้งหน้าตั้งตาแย่งเขามา เราไปทำให้เขาดูทรงคุณค่า และเหนือกว่า พอได้มา เขาเลยเข้าใจผิดคิดว่า เขาทำอะไรก็ได้ เพราะของตายพร้อมจะถวายชีวิตอยู่แล้ว
ถ้ารักเขาแล้วเราเจ็บ รักตัวเอง เราน่าจะรอด ลองเปิดใจคุยกัน เรายังอยากมีกันและกันแบบนี้อีกไหม เราจะร่วมแก้ปัญหาระหว่างกันยังไง หากอยากเดินหน้าด้วยกันต่อไป ไม่ต้องเปรียบเทียบกับคนเก่าบ่อยนัก ถ้าเขาดีขนาดนั้น ทิ้งกันมาอยู่กับฉันทำไม อยากให้ปรับอะไร ก็บอกกัน ลองฟังเขา แล้วบอกในมุมของเรา ที่สุดแล้วถ้าไม่ไหว ก็คงต้องต่างคนต่างไปอยู่ดี
กรรมเก่าทำให้เรามาเจอกัน แต่เราสามารถสร้างกรรมใหม่ต่อกันได้ทุกวัน กรรมคือการกระทำ อยู่กับใครดูแลใส่ใจคนนั้น และบอกตัวเองเสียงดังๆ รักของเราต้องไม่ทำร้ายหัวใจใคร เพราะสุดท้ายมันจะย้อนกลับมาทำร้ายหัวใจเราเอง รักใดที่ได้มาจากการแย่งชิง วันหนึ่งเราก็อาจถูกทิ้งเป็นคนต่อไป ความสุขที่ได้มาจากความทุกข์ของใครๆ ไม่มีคนไหนจะสุขได้อย่างแท้จริง