เพจหมอ โยงกระแสละคร บุพเพสันนิวาส อธิบายอาการแม่หญิงการะเกด กับระดับการรู้สึกตัว เข้าข่ายระดับโคม่า ภาวะผัก และ ภาวะ lock-in...
แฟนเพจ อายุรศาสตร์ ง่ายนิดเดียว โพสต์ข้อความให้ความรู้ทางการแพทย์เกี่ยวกับภาวะทางระบบประสาทและสมอง โดยยกตัวอย่างฉากในละครบุพเพสันนิวาส ตอนที่วิญญาณของเกศสุรางค์ออกจากร่างของการะเกด ทำให้ร่างนอนนิ่ง หายใจช้าๆ เรียกไม่ตื่น มาอธิบายว่า การแบ่งระดับความรู้สึกจากไม่รู้สึกลงไปถึงรู้ตัวดี สามารถแบ่งได้ 5 ระดับ ดังนี้
1. ระดับโคม่า (Coma) ผู้ป่วยเกือบทั้งหมดต้องได้รับการช่วยเหลือโดยเฉพาะการดูแลเรื่องทางเดินหายใจ เพราะจะสูดสำลักและลิ้นอุดกัน
2. ระดับ Semicoma ต้องใช้การกระตุ้นให้เกิดความเจ็บปวดจึงจะรู้ตัว หลายๆ ท่านอาจเห็นหมอใช้มือกดกระดูกหน้าอก บีบโคนเล็บ หรือกดปุ่มกระดูก เพื่อกระตุ้นให้ตอบสนอง
3. ระดับ stupor ต้องใช้การเขย่า ดึงมือให้รู้ตัวแต่ไม่ต้องเจ็บ
4. drowsiness ต้องเรียก ใข้เสียงเรียกจึงรู้สึก และสุดท้ายคือ ตื่นดีรู้ตัวดี
5. ระดับรู้ตัวปกติ
ทั้งนี้ ทางเพจอธิบายต่อว่า อาการของ "การะเกด" จะเรียกว่าเป็นระดับโคม่า ก็ไม่ถูกนัก เพราะยังสามารถหายใจได้ จึงอาจเข้าข่าย ภาวะผัก (vegetative state) และภาวะล็อกอิน (lock-in)
โดย ภาวะผัก หมายถึง การสูญเสียหน้าที่การทำงานของสมองส่วน cerebrum สมองชั้นสูงที่ควบคุมอารมณ์ ความรู้สึก การสื่อสาร ความสามารถแห่งมนุษย์ ดังนั้นคนที่อยู่ในภาวะนี้จะไม่มีความรู้ตัว ไม่ตอบสนอง นอนนิ่งๆ แต่ว่าหน้าที่การทำงานของพื้นฐานสิ่งมีชีวิต เช่น หายใจ ไอ กลืนน้ำลาย ย่อยอาหาร ขับถ่าย และหัวใจยังเต้นได้ปกติ
...
ส่วนภาวะ lock-in คือ ภาวะที่การทำงานของก้านสมองส่วน pons ลงไปถึงไขสันหลังเสียหาย ทำให้ผู้ป่วยจะขยับตัวไม่ได้ กลืนอาหารไม่ได้ พูดไม่ได้ หายใจเองลำบากมาก แต่จะรู้ตัว และสื่อสารกับคนอื่นๆ ได้ เช่น การกลอกตา และ กะพริบตา เป็นต้น.
ภาพและข้อมูลจาก แฟนเพจ อายุรศาสตร์ ง่ายนิดเดียว