“เซีย” ย้ำเข้าใจคนเดือดร้อน ชี้ปัญหารายได้ไม่พอ-หนี้ท่วม รัฐต้องแก้ที่ต้นเหตุ ไม่ใช่ผลักผู้ประกันตนดึงเงินอนาคตมาแลกการอยู่รอด บีบให้เลือกระหว่าง “รอดวันนี้” หรือ “มีกินยามชรา”


วันที่ 15 พฤศจิกายน 2569  นายเซีย จำปาทอง สส.บัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน กล่าวถึงการเสนอร่างพระราชบัญญัติประกันสังคม ซึ่งมีการบรรจุหลักการเรื่อง “3 ขอ” (ขอเลือก ขอคืน ขอกู้) และเตรียมเข้าสู่การพิจารณาของสภาผู้แทนราษฎรเร็วๆ นี้ โดยเซียระบุว่า ตนเข้าใจเป็นอย่างดีว่าเหตุใดพี่น้องผู้ประกันตนบางส่วนจึงให้การสนับสนุนร่างกฎหมายฉบับนี้ เพราะในสภาพความเป็นจริงทุกวันนี้ ค่าจ้างขั้นต่ำไม่สอดคล้องกับค่าครองชีพที่พุ่งสูง คนทำงานจำนวนมากต้องแบกรับภาระหนี้สินล้นพ้นตัว บางคนตกงาน และอีกหลายครอบครัวกำลังดิ้นรนอย่างยากลำบากเพื่อให้ผ่านพ้นไปได้ในแต่ละเดือน การได้มีโอกาสนำเงินสมทบชราภาพของตนเองออกมาใช้จ่ายจึงกลายเป็นความหวังของคนที่กำลังเดือดร้อนเฉพาะหน้า ซึ่งตนเข้าใจความรู้สึกนี้อย่างลึกซึ้งและไม่เคยคิดจะกล่าวโทษพี่น้องแรงงานที่ต้องการนำเงินออกมาใช้แม้แต่น้อย


นายเซีย กล่าวต่อไปว่า แต่สิ่งที่สังคมและรัฐบาลต้องร่วมกันตั้งคำถามคือ เหตุใดคนทำงานที่ตรากตรำทำงานหนักมาตลอดทั้งชีวิต จึงยังมีรายได้ไม่เพียงพอต่อการดำรงชีพ จนถึงขั้นต้องคิดนำเงินออมก้อนสุดท้ายในวัยเกษียณออกมาใช้ประทังชีวิตตั้งแต่วันนี้ ทั้งที่เงินจำนวนดังกล่าวควรเป็นหลักประกันความมั่นคงในบั้นปลายชีวิตเมื่อไม่สามารถทำงานได้อีกต่อไป การมีคุณภาพชีวิตที่ดีของพี่น้องผู้ใช้แรงงานไม่ควรเกิดขึ้นจากการ “ดึงเงินในอนาคตมาใช้” แต่รัฐบาลต้องทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเขาดีขึ้นตั้งแต่วันนี้ คนทำงานควรได้รับค่าจ้างที่เป็นธรรมและเพียงพอต่อการดำรงชีพ มีงานที่มั่นคง มีสวัสดิการคุ้มครองที่ครอบคลุม มีระบบช่วยเหลือเมื่อประสบวิกฤตเศรษฐกิจ และมีหลักประกันทางสังคมที่พึ่งพาได้จริง โดยไม่จำเป็นต้องเอาความมั่นคงในวัยชรามาแลกกับการเอาชีวิตรอดในปัจจุบัน


นายเซียระบุว่า ประเด็นสำคัญในวันนี้จึงไม่ใช่เพียงคำถามที่ว่า รัฐบาลจะอนุญาตให้ผู้ประกันตนถอนเงินออกมาได้หรือไม่ เพราะนั่นคือการมองปัญหาที่หลงประเด็นไปไกล แต่คำถามที่แท้จริงคือ รัฐบาลมีนโยบายที่จะทำให้คนทำงานไม่จำเป็นต้องถอนเงินก้อนนี้ออกมาใช้หรือไม่ และมีมาตรการที่จะรักษาเสถียรภาพของกองทุนประกันสังคมให้สามารถจ่ายเงินบำนาญได้อย่างยั่งยืนในอนาคตอย่างไร เพราะการเปิดให้ถอนเงินออกไปใช้โดยไม่แก้ไขปัญหาโครงสร้างรายได้ ปัญหาค่าครองชีพ และความมั่นคงของกองทุน ย่อมไม่มีทางแก้ไขต้นตอของความเดือดร้อนที่พี่น้องประชาชนกำลังเผชิญอยู่ได้


นายเซียกล่าวย้ำว่า การพิจารณาร่างกฎหมายประกันสังคมฉบับ “3 ขอ” จะประเมินเฉพาะมิติด้านฐานะทางการเงินและความยั่งยืนของกองทุนเพียงอย่างเดียวไม่ได้ แต่ต้องประเมิน “คุณภาพชีวิตของพี่น้องแรงงาน” ในทุกมิติควบคู่กันไป ทั้งระดับรายได้ ภาระหนี้สินครัวเรือน ค่าครองชีพ ความมั่นคงในการจ้างงาน ค่าใช้จ่ายด้านที่อยู่อาศัย ค่ารักษาพยาบาล และภาระการดูแลสมาชิกในครอบครัว ปัจจัยเหล่านี้ล้วนเชื่อมโยงกันและเป็นเหตุผลที่บีบให้คนทำงานต้องหาเงินก้อนมาบรรเทาปัญหาเฉพาะหน้า หากรัฐบาลมองปัญหาอย่างคับแคบ ไม่ทำความเข้าใจความเป็นอยู่จริงของผู้ประกันตน ก็จะไม่สามารถออกแบบนโยบายที่ตอบโจทย์ความเดือดร้อนได้อย่างแท้จริง


“การพิจารณากฎหมายฉบับนี้จึงจำเป็นต้องรับฟังเสียงของผู้ประกันตนที่กำลังเดือดร้อน และแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ ควรศึกษาผลกระทบทั้งระยะสั้นและระยะยาวอย่างรอบด้าน หากร่างกฎหมายเข้าสู่การพิจารณาในชั้นกรรมาธิการ ก็ต้องพิจารณาทั้งมาตรการช่วยเหลือผู้ประกันตนที่มีปัญหาทางเศรษฐกิจ มาตรการคุ้มครองสิทธิประโยชน์ในวัยเกษียณ ตลอดจนการปฏิรูปการบริหารกองทุนให้เป็นมืออาชีพ โปร่งใส และมีความมั่นคงในระยะยาว ที่สำคัญ รัฐบาลต้องมีนโยบายแก้ไขปัญหารายได้และหนี้สินของคนทำงานอย่างเป็นรูปธรรม ไม่ใช่ปล่อยให้การถอนเงินบำนาญกลายเป็นคำตอบหลักของปัญหาปากท้องของพี่น้องแรงงาน โดยไม่คำนึงถึงอนาคตระยะยาวว่าจะเป็นอย่างไร”


“วันนี้เหมือน รมว.แรงงาน และรัฐบาล อับจนหนทางช่วยเหลือพี่น้องแรงงาน ถึงต้องออกกฎหมายให้ผู้ประกันตนเลือกเอาเงินในอนาคตออกมาใช้ แทนที่รัฐบาลจะมองปัญหาชีวิตของแรงงานอย่างรอบด้าน ออกแบบมาตรการช่วยเหลือที่ตอบโจทย์ความเดือดร้อนของพี่น้องแรงงานได้อย่างแท้จริง เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตที่ดีตลอดชีวิตของคนทำงาน ไม่ใช่ออกกฎหมายให้พวกเขาต้องเลือกว่าจะอยู่ให้รอดวันนี้ หรือจะมีเงินใช้ในวันที่แก่ชรา” นายเซียกล่าวทิ้งท้าย