“ภคมน” ซัด “อนุทิน” เลิกหนีปัญหา 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ถ้าไม่อยากโต้ผ่านสื่อก็ควรเข้าสภาฯ มาฟังผู้นำฝ่ายค้านเอง ลั่น ประชาชนอยากได้ยินความชัดเจนจากปากนายกฯ ไม่ใช่ตอบปัดพ้นตัวไปวันๆ
วันที่ 4 กันยายน 2569 น.ส.ภคมน หนุนอนันต์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (สส.) แบบบัญชีรายชื่อ และโฆษกพรรคประชาชน กล่าวถึงกรณีที่ นายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ให้สัมภาษณ์สื่อมวลชนถึงกรณีที่ นายณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ สส.บัญชีรายชื่อ หัวหน้าพรรคประชาชน ในฐานะผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร อภิปรายเรียกร้องให้รัฐบาลใช้ความกล้าหาญทางการเมืองในการแก้ปัญหาสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยนายกรัฐมนตรีหัวเราะและบอกปัดไม่ให้สื่อมวลชนถามเพื่อโต้ตอบไปมา พร้อมอ้างว่าหากสงสัยก็ให้ใช้ระบบรัฐสภาในการตรวจสอบ
น.ส.ภคมน ระบุว่า ท่านนายกรัฐมนตรีอาจจะเข้าใจอะไรคลาดเคลื่อน เพราะเมื่อวานนี้ผู้นำฝ่ายค้านก็ใช้กลไกทางนิติบัญญัติอภิปรายในสภาฯ ตามที่ท่านว่า แต่ปัญหาคือตัวคนเป็นนายกรัฐมนตรีกลับไม่ยอมไปนั่งฟัง สื่อมวลชนจึงจำเป็นต้องตามไปถามความเห็นข้างนอก
“ถ้าท่านสละเวลาให้ความสำคัญมานั่งฟังเรื่องสำคัญในสภาฯ ให้เหมือนกับที่มีเวลาไปเดินงานมหกรรม เรื่องทั้งหมดก็จบ ไม่ต้องมาตอบโต้ผ่านสื่อ ปากบอกให้ใช้กลไกสภาฯ แต่ตัวคนที่ควรจะให้คำตอบชัดเจนที่สุดกลับไม่เคยปรากฏตัวในสภาฯ จะโผล่มาบ่อยสุดก็เฉพาะวาระที่ต้องให้สภาฯ ผ่านงบประมาณเท่านั้น”
พร้อมกล่าวต่อไปว่า พฤติกรรมที่นายกฯ อนุทิน ทำจนกลายเป็นเรื่องปกติเมื่อถูกสื่อมวลชนจี้ถามเนื้อหาสาระสำคัญ คือการตัดบทและสั่งห้ามถามเรื่องโต้กันไปมา แทนที่จะใช้โอกาสนี้ลงรายละเอียดหรือแสดงวิสัยทัศน์ในการแก้ปัญหาให้กระจ่างต่อหน้าประชาชน พร้อมแนะนำว่าถ้าไม่อยากให้สื่อต้องเอาความเห็นผู้นำฝ่ายค้านไปถาม ก็ควรมานั่งฟังญัตติด่วนเรื่องปัญหาชายแดนใต้ด้วยตัวเอง เพราะการที่ผู้นำฝ่ายค้านอภิปรายและตั้งคำถามไปทั้งหมด ก็อยากให้เข้าหูท่านโดยตรง และประชาชนก็อยากได้ยินความชัดเจนจากปากนายกรัฐมนตรีเอง ไม่ใช่การตอบปัดพ้นตัวไปวันๆ
ก่อนจะกล่าวทิ้งท้ายด้วยว่า วันนี้ปัญหาชายแดนใต้คือเรื่องความเป็นความตายของประชาชนในพื้นที่ที่กำลังทุกข์ร้อนอย่างหนัก แต่ภาพที่ปรากฏต่อสายตาประชาชนทั้งประเทศกลับสะท้อนความย้อนแย้งอย่างสิ้นเชิง ในขณะที่ปากบอกว่าให้ความสำคัญกับการแก้ปัญหา แต่วันที่ลงพื้นที่ ครม.สัญจรในภาคใต้ คณะทำงานและผู้มีอำนาจกลับรื่นเริงร้องเพลงกันอย่างมีความสุข
“ดิฉันอดสงสัยไม่ได้ว่าท่านมีความสุขได้ในทุกวาระโอกาส แม้ว่าพี่น้องประชาชนจะกำลังเดือดร้อนแสนสาหัสขนาดไหน ลักษณะความเป็นสุขนิยมที่ท่านแสดงออกมาเช่นนี้ ควรมีความเกรงอกเกรงใจและแคร์ความรู้สึกของประชาชนที่กำลังทุกข์ยากบ้างน่าจะดี”
