“สว.เปรมศักดิ์” โวย นายกฯ-รมต. หนีตอบกระทู้สภา ซัดรัฐบาลอีเว้นท์ ยกโขยงขึ้นเชียงใหม่ เตือนอย่าเหลิงอำนาจ สยายปีกคุมองค์กรอิสระ

เมื่อเวลา 14.00 วันที่ 20 เมษายน 2569 ที่รัฐสภา นพ.เปรมศักดิ์ เพียยุระ สมาชิกวุฒิสภา (สว.) กล่าวถึงกรณีนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรี ไม่มาตอบกระทู้ของสมาชิกวุฒิสภาว่า 10 วันที่ผ่านมา ตอนรัฐบาลแถลงนโยบายที่ประชุมร่วมรัฐสภาเมื่อวันที่ 9-10 เมษายน คำแถลงนโยบายก็เป็นแค่น้ำลายบ้วนปาก ที่บอกว่า จะเคารพต่อที่ประชุมของรัฐสภาที่จะตรวจสอบผ่านกระทู้ ญัตติ แต่วันนี้ สว. มีทั้งกระทู้สด กระทู้ถามเป็นหนังสือซึ่งถามล่วงหน้าสามเรื่อง ที่ตนเคยยื่นมาตั้งแต่สมัยรัฐบาลอนุทิน 1 แล้ว แต่เมื่อยุบสภากระทู้ตกไปตนก็มายื่นใหม่ ทั้งสามกระทู้เรียกว่าเป็นกระทู้แห้ง สามารถเตรียมคำตอบได้ไม่ยาก นอกจากนั้นยังมีกระทู้ถามด้วยวาจาอีกสามกระทู้  แต่ปรากฏว่ารัฐบาลไม่ได้มอบหมายให้รัฐมนตรีคนใดมาตอบคำถามต่อวุฒิสภาแม้แต่คนเดียว ไม่ว่าจะเป็นนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีทั้ง35 คน อ้างว่าติดภารกิจบินไปตรวจสอบปัญหา PM 2.5 ที่จังหวัดเชียงใหม่ แต่ไปเพียง 3 ชั่วโมงก็กลับ ถ้าอ้างว่าเป็นเรื่องสำคัญ ทำไมไม่อยู่ 3 วัน ทั้งที่ชาวเชียงใหม่อยู่กันมาชั่วชีวิตแล้ว

“ถ้าจะให้ผมขนานนาม รัฐบาลนี้ก็เป็นรัฐบาลอีเว้นท์  ไม่ใช่ รัฐบาล egovernment  เพราะรัฐบาลไปสร้างอีเว้นท์ ทำข่าวประชาสัมพันธ์ทางจิตวิทยา เสร็จแล้วก็กลับมาเหมือนเดิม  ผมอยากจะวัดดูว่า หลังจากนายกฯไปเชียงใหม่แล้ว PM 2.5  ของเชียงใหม่จะลดลงบ้างหรือไม่  แล้วจะดูแลต่อเนื่องอย่างไร ถึงจะสามารถแก้ปัญหาได้  ที่สำคัญจำเป็นหรือไม่ ที่รัฐมนตรีทั้ง 35 คนจะไปกันทั้งหมด โดยไม่มองภารกิจของรัฐสภาเลย หรือรัฐบาลนี้ดูถูกไม่เห็นหัวประชาชน เพราะการที่ สว. ถามกระทู้ นี่คือความเดือดร้อนของประชาชนทั้งสิ้น ปากนายกฯอ้างว่า จะยึดมั่นระบบรัฐสภาแต่ก็ไม่ได้ให้ความสำคัญกับสภาเลย”

...

นพ.เปรมศักดิ์ กล่าวอีกว่า ปัญหา PM 2.5 เกิดมาตั้งแต่ก่อนรัฐบาลอนุทิน 1 ด้วยซ้ำ  แต่ทำไมเพิ่งมาเอาจริงตอนนี้  ซึ่งรัฐมนตรีที่ต้องมาตอบกระทู้ก็สามารถขออนุญาตนายกรัฐมนตรีได้ อย่างนี้ตนถือว่า ไม่รับผิดชอบต่อประชาชน แต่ปากชอบอ้างประชาชนเพื่อเอาตัวรอดไปวันๆ แค่นั้น ดังนั้นในสัปดาห์หน้า ก็จะมีกระทู้สดอีกสามเรื่องกระทู้แห้งอีกสามเรื่องเดิมเช่นเดิม  ตนจะดูว่า นายกฯจะใส่ใจงานสภา  มอบหมายให้รัฐมนตรีมาตอบสักกระทู้หรือไม่ หากยังไม่มีรัฐมนตรีคนใดมาตอบ ตนก็ขอแสดงความเสียใจล่วงหน้าว่า รัฐบาลจะละเลย หลงในอำนาจและห่างเหินประชาชนออกไปเรื่อย ๆ  วันนี้รัฐบาลคุมเสียงส่วนใหญ่ คิดว่าคุมทั้งสภาล่างและสภาสูงได้หมด และยังสยายปีกไปยังองค์กรอิสระอีก