“ปิยบุตร” เข้าพบพนักงานสอบสวน หลังถูกหมายเรียก ม.116 แนะตำรวจใช้ดุลยพินิจ ป้องกันนักร้องอาศัยช่องโหว่กฎหมายร้องกลั่นแกล้ง ชี้ เป็นการจินตนาการของผู้กล่าวหาที่เลยเถิดไปมาก
วันที่ 17 เมษายน 2566 ที่สถานีตำรวจนครบาลนางเลิ้ง นายปิยบุตร แสงกนกกุล เลขาธิการคณะก้าวหน้า ในฐานะผู้ช่วยหาเสียงพรรคก้าวไกล เดินทางเข้าพบพนักงานสอบสวน จากกรณีที่ตกเป็นผู้ต้องหาในความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 116 ตามที่ นายณฐพร โตประยูร อดีตที่ปรึกษาประธานผู้ตรวจการแผ่นดิน ร้องทุกข์กล่าวโทษข้อหายุยงปลุกปั่น และมีการลงนามออกหมายเรียกโดย พ.ต.ท.สำเนียง โสธร รองผู้กำกับการ (สอบสวน)
นายปิยบุตร กล่าวว่า คดีดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อปี 2564 ซึ่งผ่านมากว่า 1 ปี จึงได้ทราบว่า มีหมายเรียกเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ภายหลังจากตนไปช่วย นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ หัวหน้าพรรคก้าวไกล หาเสียงที่อีสาน โดยก่อนหน้านี้ได้ประสานเจ้าพนักงานเพื่อขอเลื่อนการเข้าพบเป็นช่วงหลังการเลือกตั้งวันที่ 14 พฤษภาคม เนื่องจากอยู่ในช่วงหาเสียงเลือกตั้ง จะไม่มีเวลาว่าง แต่เจ้าพนักงานไม่ยอม ให้เหตุผลว่าพรรคการเมืองขาดผู้ช่วยหาเสียงเพียงหนึ่งคนก็คงไม่เป็นอะไร ให้มารายงานตัวให้มันจบๆ ไป แต่นั่นทำให้ผมต้องยกเลิกการหาเสียงที่หนองคายในวันนี้ และทำให้เพื่อนพ้องน้องพี่ผู้สมัคร ส.ส.กทม. พรรคก้าวไกล ต้องเสียเวลามาให้กำลังใจตนแทน
...
ดังนั้น เมื่อมีการออกหมายเรียกเป็นครั้งที่สอง จึงได้เดินทางมาเข้าพบวันนี้ เพื่อมาดูว่าสิ่งที่ นายณฐพร ฟ้องร้องนั้นเข้าข่ายหรือไม่ หรือเป็นการกล่าวหาลอยๆ เพราะที่ผ่านมา นายณฐพร ก็ถือว่าเป็นนักร้องมืออาชีพ ซึ่งเคยร้องเข้าเป้าตั้งแต่สมัยพรรคอนาคตใหม่จนถึงขั้นโดนยุบพรรค รวมถึงนิสิต นักศึกษา เยาวชนคนรุ่นใหม่ต่างก็โดนฟ้องร้องด้วยเหมือนกัน โดยพฤติการณ์ที่เป็นเหตุให้ตนถูกร้องในครั้งนี้คือ การจัดคลับเฮาส์พูดคุยถึงกรณี แอมมี่-ไชยอมร แก้ววิบูลย์พันธุ์ เผาพระบรมฉายาลักษณ์ ซึ่งตนได้บรรยายกรณีศึกษาในต่างประเทศและในไทย ที่เคยตัดสินยกฟ้องมาแล้ว
นายปิยบุตร เห็นว่ากรณีที่ตนถูกร้องนี้ เป็นการจินตนาการของผู้กล่าวหาที่เลยเถิดไปมาก ซ้ำยังเป็นการลงทุนต่ำ เพียงแค่ถอดเทปจากรายการ พิมพ์เป็นเอกสาร และเดินทางมาร้อง ทำให้เป็นภาระต่อทั้งผู้ถูกกล่าวหา เจ้าพนักงานสอบสวน เจ้าพนักงานอัยการ และศาล เพราะสุดท้ายเมื่อไม่ถูกต้องตามองค์ประกอบความผิด ก็ถูกยกฟ้องอยู่ดี ดังที่ปรากฏว่าช่วงที่ผ่านมา คดีตามมาตรา 116 ถูกยกฟ้องเป็นประจำ โดยหากพนักงานสอบสวนใช้ดุลยพินิจ ก็อาจบรรเทาการร้องเรียนเชิงกลั่นแกล้งเช่นนี้ได้
เมื่อถามว่า จะมีแนวทางอย่างไร เพื่อตรวจสอบดุลยพินิจของเจ้าพนักงานสอบสวน นายปิยบุตร กล่าวว่า ตอนสมัยเป็นอาจารย์ไม่ได้โดนหมายเรียก แต่เมื่อมาเป็นนักการเมือง กลับถูกหมายเรียกในคดีต่างๆ มาเป็นชุด และในช่วงที่ถอยออกจากการเมืองก็เงียบหายไป ล่าสุดก็โดนคดี 112 ที่ สน.ดุสิต วันนี้ก็คดี ม.116
สำหรับ คดี ม.116 พบว่า หลายคดีอัยการสั่งไม่ฟ้อง หรือเรื่องไปถึงศาล ก็ยกฟ้อง อยู่จำนวนมาก แต่ยังสงสัยว่าทำไมเจ้าพนักงานถึงทำสำนวนคดีให้ฟ้องอยู่ตลอด ทั้งที่ตนและเจ้าพนักงานสอบสวน ก็เรียนหลักการทางนิติศาสตร์มาเหมือนกัน จึงอยากให้ระลึกถึงตอนเป็นนักศึกษาปริญญาตรี หากมีข้อเท็จจริงแบบนี้มาออกเป็นข้อสอบ เชื่อว่าหากพนักงานสอบสวนที่เคยเป็นนักศึกษาในตอนนั้น ก็คงตอบว่า กรณีไม่เข้าองค์ประกอบความผิด ตนขอให้พนักงานสอบสวนพิจารณาใช้ดุลยพินิจ เพราะเจ้าพนักงานสอบสวนไม่ใช่บุรุษไปรษณีย์ ที่เมื่อใครมาร้องทุกข์กล่าวโทษ ก็ต้องทำสำนวนคดี เพื่อออกหมายเรียกทุกกรณีไป
เมื่อถามว่า มองว่าเจ้าพนักงานสอบสวนโดนใบสั่งหรือไม่ นายปิยบุตร กล่าวว่า คงไม่อาจกล่าวเช่นนั้นได้ เพราะเจ้าพนักงานก็ทำหน้าที่ แต่อยากให้มีดุลยพินิจ ถ้าหากเรื่องไหนไม่เข้าข่ายก็ควรปัดตกไป มิเช่นนั้นจะทำให้นักร้องทำงานได้เต็มที่ อย่าเพียงแต่บอกว่า เราอยู่ในประเทศที่ใช้ระบบกล่าวหา ผู้ถูกกล่าวหาก็ต้องแก้ตัวเอาเอง หากคิดแบบนี้ นั่นจะทำให้ผู้ถูกร้องได้รับความเสียหาย รับภาระในการสู้คดี โดยเบื้องต้นวันนี้จะตรวจสอบดูก่อนว่า ข้อความใดที่ถูกยกมาฟ้องร้อง ซึ่งส่วนตัวตนเรียนกฎหมายมา จึงระมัดระวังทุกความคิดเห็น และทราบดีว่า ประเทศนี้มีกรอบทางกฎหมายอย่างไร
ทั้งนี้ นายปิยบุตร ยังระบุอีกว่า กฎหมาย ม.116 มีขอบข่ายที่กว้างมาก ทั้งที่เป็นข้อหาร้ายแรงเกี่ยวกับความมั่นคง ทำให้เป็นช่องโหว่ให้นักร้องเรียนนำมาใช้ จนราวกับว่า พลเมืองไทยมีปัญหากับรัฐไทยมากมายขนาดนี้เลยหรือ ถึงร้องเรียนได้มากมายขนาดนี้ แสดงว่าตัวกฎหมายต้องมีปัญหา และการใช้กฎหมายก็มีปัญหา ทางพรรคก้าวไกลจึงเสนอให้มีการแก้ไขกฎหมายนี้มาโดยตลอด.
ภาพ : ชุติมน เมืองสุวรรณ