"มธุรส" ส.ก.เพื่อไทย ขอสภา กทม.เพิ่มงบปี 66 "เขตสะพานสูง" หลังพบปัญหาเพียบ ทั้ง ถนนพัง น้ำท่วมซ้ำซาก ท่อระบายน้ำไม่มี ชาวบ้านรอแก้ไข แนะ จัดงบด้านการศึกษาให้เหมาะสมเน้น "พัฒนาคนมากกว่าค่าครุภัณฑ์"
วันที่ 7 ก.ค. 65 ที่ห้องประชุมสภากรุงเทพมหานคร อาคารไอราวัตพัฒนา ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร 2 ดินแดง มีการประชุมสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) สมัยประชุมสามัญ สมัยที่ 3 (ครั้งที่ 1) ประจำปี 2565 ต่อเนื่องเป็นวันที่ 2 โดยวันนี้ มีการพิจารณาญัตติ ร่างข้อบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปี พ.ศ.2566 มีนายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร (ผู้ว่าฯ กทม.) ร่วมประชุม
โดยในที่ประชุม น.ส.มธุรส เบนท์ ส.ก.เขตสะพานสูง พรรคเพื่อไทย อภิปรายว่า งบประมาณรายจ่ายประจำปีของกรุงเทพมหานคร ในปีงบประมาณ พ.ศ.2566 มีงบประมาณทั้งสิ้น ราว 79,000 ล้านบาท แบ่งออกเป็น 6 ด้าน แต่มีข้อสังเกตว่ากรุงเทพมหานครได้ใช้งบประมาณ ในส่วนของงบบุคลากรมากถึง 17,568 ล้านบาท หรือ 36 เปอร์เซ็นต์ แต่งบลงทุนอยู่ที่ 10,383 ล้านบาท หรือ เพียง 16 เปอร์เซ็นต์ เท่านั้น ซึ่งหากมองในรายละเอียดลงไปอีก ตามที่ นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ผู้ว่าฯ กทม.แบ่งงบประมาณออกเป็น 9 ด้าน จะเห็นได้ว่า งบเมืองและการพัฒนาเมือง มีเพียง 14.01 เปอร์เซ็นต์ เท่านั้น ทั้งที่งบประมาณนี้คือเงินที่จะนำไปพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน อำนวยความสะดวกให้กับพี่น้องประชาชน ไม่ว่าจะเป็น ถนนหนทาง ไฟฟ้าส่องสว่าง หรือระบบการระบายน้ำ หากงบประมาณด้านนี้น้อย ก็ยังไม่สามารถตอบโจทย์ให้กับพี่น้องประชาชน อีกทั้งอาจจะไม่สามารถแก้ไขปัญหาความต้องการของพี่น้องประชาชนได้อย่างทันท่วงที
...
น.ส.มธุรส อภิปรายอีกว่า ในส่วนของรายรับ อยากทราบว่าการจัดเก็บรายได้มีประสิทธิภาพเพียงใด ฐานภาษีครบถ้วนแล้วหรือไม่ เนื่องจากในงบประมาณปี 2566 การจัดเก็บภาษีที่ดิน และสิ่งปลูกสร้าง มีการจัดเก็บอย่างเต็มจำนวนแล้ว ไม่มีการลดหย่อน ซึ่งหากการจัดเก็บภาษีไม่เข้าเป้า อาจจะก่อให้เกิดปัญหาในด้านงบประมาณได้ ดังนั้นการเพิ่มประสิทธิภาพในการจัดเก็บภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างจึงเป็นสิ่งสำคัญ ที่จะนำมาพัฒนา แก้ไขปัญหาต่างๆ ให้กับพี่น้องประชาชนได้
สำหรับพื้นที่ของเขตสะพานสูง มีเนื้อที่กว่า 29 ตร.ม. มีประชากรประมาณ 96,000 คน ปัจจุบันพื้นที่เขตสะพานสูงเป็นพื้นที่ ที่กำลังเติบโต มีหมู่บ้านจัดสรรกำลังก่อสร้างอยู่หลายแห่ง มีมอเตอร์เวย์ตัดผ่าน เพื่อเดินทางไปยังสนามบินสุวรรณภูมิ รวมถึงมีรถไฟฟ้าสายสีส้มที่เดินทางเข้าสู่ใจกลางกรุงเทพมหานครซึ่งกำลังดำเนินการก่อสร้างอยู่
แต่ปัญหาที่ได้พบยังคงเป็นเรื่องสาธารณูปโภคพื้นฐาน เช่น ถนนชำรุด ทรุด พัง ทางเดินเท้าและท่อระบายน้ำถนนรามคำแหงมีเพียงบางจุดเท่านั้น หมู่บ้านเก่าถูกทอดทิ้งไม่ได้รับการดูแลและมีปัญหาน้ำท่วมขังซ้ำซาก ชุมชนที่ได้รับการจัดตั้งโดยกรุงเทพมหานครยังได้รับการดูแลอย่างไม่ทั่วถึง ถนนยังคงเป็นลูกรัง
รวมถึงการขุดลอกคูคลอง ซึ่งในงบประมาณปี พ.ศ. 2566 เฉพาะเขตสะพานสูง ทำได้เพียง 2 คลอง จาก 29 คลอง
แต่งบประมาณที่เขตสะพานสูงได้รับในงบปี 2566 นั้น อยู่ที่ 320,696,100 ล้านบาท เป็นเงินเดือนและค่าจ้างประจำไปแล้ว 112,442,500 ล้านบาท ที่น่าตกใจคือ ค่าครุภัณฑ์ ที่ดินและสิ่งก่อสร้างกลับมีเพียงแค่ 9,233,900 ล้านบาท เท่านั้น งบประมาณที่ได้รับไม่เพียงพอต่อความต้องการในปัจจุบัน จึงอาจจะต้องของบเพิ่มเติม เพื่อนำมาใช้พัฒนาและแก้ไขปัญหาให้กับพี่น้องประชาชน
นอกจากนี้สิ่งที่ดิฉันมีความเป็นห่วงเป็นอย่างยิ่ง คือค่าใช้จ่ายด้านการศึกษาของเด็กและเยาวชนในปัจจุบัน ยกตัวอย่างกรณี เรื่องเครื่องแต่งกายลูกเสือและเนตรนารี ที่มีค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูง หากทางกรุงเทพมหานครเป็นผู้รับผิดชอบ เพราะไม่ต้องการผลักภาระให้กับผู้ปกครอง ก็ควรมีการจัดสรรงบประมาณในการจัดซื้อเครื่องแต่งกาย
ซึ่งในหลักสูตรนี้ถือเป็นสิ่งที่สำคัญ เพราะเป็นการปลูกฝังให้เยาวชน มีคุณธรรม มีความซื่อสัตย์สุจริต ตามแนวคิดของกรุงเทพมหานครที่จะสร้างนักเรียนกทม.ให้เป็นคนเก่งและดี รวมถึงได้เรียนรู้ถึงวิธีการช่วยเหลือบุคคลอื่น ซึ่งเป็นการปลูกฝังจิตใต้สำนึกอันดีให้กับเยาวชน ซึ่งก็ควรจัดสรรงบประมาณให้สอดคล้องด้วย
เรื่องต่อมาคือ หลักสูตรการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศ ในปัจจุบันโรงเรียนในสังกัดกรุงเทพมหานคร มีทั้งหมด 437 โรงเรียน ครูเจ้าของภาษามีเพียงพอต่อจำนวนของนักเรียนหรือไม่ หากครูสอนภาษาไม่เพียงพอก็ไม่ควรที่จะผลักภาระค่าใช้จ่ายเพิ่มให้กับผู้ปกครอง ควรที่จะจัดสรรงบประมาณเพิ่มเติมให้เพียงพอต่อความต้องการ เพื่ออนาคตของเยาวชนไทย
นอกจากครูเจ้าของภาษาที่เราควรให้ความสำคัญแล้ว ครูผู้สอนหลักสูตรทั่วไปก็มีปัญหาเรื่องของที่พักอาศัย ทำให้รายจ่ายสูงเกินกว่ารายรับ จึงมีครูขอย้ายออกจากพื้นที่ ปัญหานี้จึงเป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่ส่งผลให้ครูไม่เพียงพอต่อจำนวนของนักเรียน รวมถึงเรื่องของอุปกรณ์การเรียน เช่น คอมพิวเตอร์ แท็บเล็ต มือถือ ที่เป็นตัวกลางการสื่อสารในการเรียนการสอนทุกวันนี้ ก็ควรให้ความสำคัญ เพราะทราบมาว่า กทม.มีโครงการพัฒนาระบบคอมพิวเตอร์ เพื่อการเรียนรู้ต่อเนื่องอยู่ เป็นโครงการของปี พ.ศ.2563-2571 แต่ยังอยู่ในการพิจารณาปรับรายละเอียด และขยายระยะเวลาดำเนินการไปจนถึง ปี พ.ศ.2571 ซึ่งในทางปฏิบัติยังไม่มีการดำเนินการ ทำให้โรงเรียนยังไม่มีคอมพิวเตอร์ที่ทันสมัยทันต่อสภาพแวดล้อมในปัจจุบัน
นอกจากนี้ควรจะมีหลักสูตรการเรียนการสอนที่สามารถเป็นทางเลือกให้กับเด็กและเยาวชนของกรุงเทพมหานครที่เค้าจะนำไปใช้ได้จริงในอนาคต หรือ หลักสูตรวิชาชีพที่สามารถร่วมมือกันกับสำนักพัฒนาสังคม จัดการเรียน การสอนได้อย่างหลากหลาย เพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมในการดำรงชีวิตได้
น.ส.มธุรส กล่าวว่า แต่เมื่อไปดูงบประมาณในด้านการศึกษา มีเพียงแค่ 0.8 เปอร์เซ็นต์ หรือ 644 ล้านบาทเท่านั้น ซึ่งเป็นจำนวนที่น้อย ที่สำคัญยังถูกนำไปใช้เป็นค่าลงทุน ค่าครุภัณฑ์ ที่ดินและสิ่งก่อสร้าง 107,534,200 ล้านบาท ส่วนงบรายจ่ายอื่นที่จะนำมาเสริมสร้างศักยภาพของเด็กและเยาวชน มีเพียง 100,342,776 ล้านบาท งบเหล่านี้ควรปรับให้เหมาะสมกับสภาพปัญหาในปัจจุบัน ซึ่งไม่ควรที่จะเน้นในเรื่องของสิ่งก่อสร้างมากกว่าคุณภาพของการศึกษา จึงขอฝากให้ฝ่ายบริหาร ช่วยจัดสรรงบประมาณตามเห็นความจำเป็นและความสำคัญ.