ทางเลิก

ข่าว

ทางเลิก

กิเลน ประลองเชิง

    1 มี.ค. 2564 05:01 น.

    ผลการตัดสินคดี 8 กปปส. มีคนมองเป็นเรื่อง เสร็จนา ฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าทหาร คุณสุเทพ และพวกพ้องก็แค่ “นั่งร้าน” ตึกสร้างเสร็จ เขาก็รื้อทิ้ง

    แต่คนแก่ขี้เหงาจับเจ่ากับบ้านอย่างผม คิดง่ายๆได้แค่ เป็นเรื่องของศาล ที่จะสถิตความยุติธรรมให้ประจักษ์ชัด บ้านนี้เมืองนี้ ขื่อแปยังมีอยู่

    ก็เห็นๆกัน นักการเมืองที่ทิ้งสภาฯไปเล่นเกมบนถนน นับแต่ พลตรีจำลอง ศรีเมือง หรือคุณสนธิ ลิ้มทองกุล หรือจะจำแนกเป็นสีเหลือง สีแดง ก็ได้ ถ้าเกมนั้นล้ำกฎกติกา...ก็เข้าๆออกๆ คุกมาแล้วกันทั้งสิ้น

    ในวันที่ศาลให้ประกันออกจากคุก ผมดูข่าวทีวี คุณสุเทพ เทือกสุบรรณ ออกอาการเสียใจ ที่ชวนน้องๆสองคน อย่างคุณ ณัฏฐพล ทีปสุวรรณ คุณพุทธิพงษ์ ปุณณกันต์ มาลำบาก

    ผมเห็นคุณพุทธิพงษ์ น้ำตาคลอ แต่คุณณัฏฐพล ยังเก็บอาการได้ และให้สัมภาษณ์นักข่าวเป็นคนต่อมา

    ความเสียใจของคุณณัฏฐพลนั้นหลายเด้ง ตัวเองพ้นเก้าอี้รัฐมนตรีศึกษา ก็นับว่าหนักหนา

    แต่การที่คุณทยา ภรรยา ที่เพิ่งออกแรงเคลื่อนไหว จะสมัครเลือกผู้ว่าฯ กทม. แม้ไม่ต้องโทษ แต่หมดสิทธิการเลือกตั้ง 5 ปีนั้น ทำร้ายหัวใจมากกว่า

    ท่าทีที่แสดงต่อสาธารณะ ทั้งคุณณัฏฐพล และคุณทยาไม่ได้แสดงวี่แววว่า จะเจอชะตากรรม...นี้มาก่อน

    การที่คุณณัฏฐพลต้องนอนห้องขังระหว่างขอประกันสองคืน... ถือเป็นบทเรียนสำคัญ สำหรับลูกผู้ชาย บทเรียนรุนแรงขั้นนี้ เขาพูดกันว่า เป็นบททดสอบให้แข็งแกร่งเพิ่มขึ้น

    ถึงวันที่นักการเมืองหนุ่ม ที่ผมเห็นว่า “อนาคตไกล” คนนี้ เดินไปถึงเป้าที่ตั้งใจ แล้วนึกย้อนหลัง...เห็นคุณของการนอนห้องขัง ก็อาจยิ้มให้ตัวเอง ที่ผ่านด่านทดสอบนี้มาได้

    แต่สำหรับวันนี้ คุณณัฏฐพล กับคุณทยา คงมีประเด็นให้ตัดสินใจ

    ตามกติกา ต้องหยุดการเมืองช่วงเวลาหนึ่ง แต่ในชีวิตจริง หากไม่คิดหยุด ก็ต้องมีกิจกรรม “เก็บคะแนน”

    คะแนนการเมืองแต่ละแต้มที่ได้มา ก็รู้ๆกันว่า ต้องลงแรงศรัทธาน้อยซะเมื่อไหร่

    ระหว่างลังเล ผมมีนิทานเซน...ที่เคยเล่าไปแล้วหลายครั้งมาเล่าให้ฟัง

    วันหนึ่ง ฝนตกหนักเพิ่งหยุดเม็ด ถนนสายนั้นน้ำนองเจิ่ง สองพระเซน รุ่นพี่ ชื่ออาจารย์ตันซาน กับรุ่นน้อง ชื่ออาจารย์เอกิโด กำลังเดินทางกลับวัด

    ตรงหน้ามีสาวงามในชุดกิโมโน มีพู่ห้อยยาว กำลังจะก้าวลงถนน แต่เมื่อเจอน้ำท่วมก็ละล้าละลังหันรีหันขวาง

    โดยที่พระเซนรุ่นน้อง อาจารย์เอกิโด ไม่ทันคาดฝัน อาจารย์ตันซานรุ่นพี่ ก็ปราดเข้าไปอุ้มสาวกิโมโนนางนั้น กระเตงข้ามน้ำ ไปส่งถนนฝั่งตรงข้ามฉับไว

    อาจารย์ตันซานกลับมา ชวนอาจารย์เอกิโด ซึ่งกำลังวุ่นวายใจ เดินต่อไปจนค่ำ เมื่อถึงสำนักเข้าที่พักแล้ว อาจารย์เอกิโดก็โพล่งออกมา

    “ท่านก็รู้ไม่ใช่หรือว่า พระอย่างเรามีวินัย แตะต้องตัวผู้หญิงไม่ได้”

    “ผมวางเธอไว้ที่นั่นตั้งนานแล้ว” อาจารย์ตันซานตอบ สีหน้าเรียบเฉย “ไม่น่าเชื่อว่า คุณยังอุ้มเธออยู่อีก”

    นิทานเซนเรื่องนี้ ถือกันว่า ลึกซึ้งแยบคาย มีคำอธิบายในทางธรรม เรื่อง “จิต” เป็นใหญ่ การไม่อุ้ม ก็คือการวาง เมื่อวางก็ถือว่าว่าง ใครที่ทำจิตว่างได้อย่างอาจารย์ตันซาน ภาษาพระเซน เรียกว่าซาโตริ ถือว่าบรรลุ

    ถ้าเป็นพุทธแบบไทย ก็คือนิพพาน

    จบนิทานเซนแค่นี้ แง่ให้คิดมีว่า ถ้าจิตว่าง และหนักแน่นดีพอ การอุ้มที่ว่าก็คือการ “วาง” การทำงานเพื่อบ้านเมืองด้วยจิตที่ว่างและปล่อยวาง เรื่องติดคุกวันสองวัน ที่บางคนเห็นว่าเป็นทุกข์ ก็จะไม่ใช่ทุกข์อีกต่อไป.

    กิเลน ประลองเชิง

    อ่านเพิ่มเติม...

    อ่านข่าวที่เกี่ยวข้อง

      วิดีโอแนะนำ

      #กินข้าวเย็นกับผู้ว่า "สกลธี ภัททิยกุล" ผู้สมัครผู้ว่าฯ กทม. หมายเลข 3
      1:20:11

      #กินข้าวเย็นกับผู้ว่า "สกลธี ภัททิยกุล" ผู้สมัครผู้ว่าฯ กทม. หมายเลข 3

      thairath-logo

      ApplicationMy Thairath

      ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
      วันเสาร์ที่ 21 พฤษภาคม 2565 เวลา 01:59 น.
      ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
      เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์