สะท้อนความจริง สิ่งที่ต้องยอมรับ
ได้อ่านบทความจาก “ไลน์ฟอร์เวิร์ด” ที่ได้ข้อมูลมาจากทีมงานความรู้คู่สุขภาพ แม้จะรู้สึกตงิดๆใจอยู่บ้าง แต่ก็เป็นความจริงที่ยากปฏิเสธได้
เนื้อหาไม่ได้มุ่งหวังจะย่ำยีประเทศ ไม่ใช่ดูถูกคนไทย ไม่ใช่ซ้ำเติมประเทศ แต่เป็นสิ่งที่ควรนำภาพสะท้อนนี้ไปแก้ไข
ผมนั่งคุยกับคนญี่ปุ่นเรื่อง “พื้นฐานของชาติผมคือวินัย แต่พื้นฐานของคนไทยคือเห็นแก่ตัว” ชาวญี่ปุ่นคนนี้เคยถูกส่งตัวไปทำงานที่กรุงเทพฯ เกือบ 10 ปีแล้วสุดท้ายก็หนีกลับ
ด้วยเหตุผลว่า เคยเกือบโดยรถชนตายบนถนน บนทางม้าลายและยังถูกเปิดกระจกตะโกนด่า เขาเป็นคนหนึ่งซึ่งคิดเหมือนกันว่า “พื้นฐานของคนไทยคือความเห็นแก่ตัว”
ต้องคอยขยับรถทีละนิดเพราะกลัวว่าจะถูกเอาเปรียบคือ สภาพถนนกรุงเทพฯที่คนญี่ปุ่นสังเกต ถ้าไม่รีบขับไปข้างหน้าจะมีคนเห็นแก่ตัวหาทางโกงเสมอ
หมายถึงรถซ้าย-ขวาที่จ้องจะแย่งเข้าเลน แม้ว่ามันจะขยับไปทับเส้นขาวแล้วขวางทางรถพยาบาล หรือไปหยุดกลาง 4 แยกกั้นไม่ให้คนทุกคนได้ไป คนไทยจะทำโดยไม่ลังเล
อีกทั้งคนไทยจะจอดรถซื้อของในที่ห้ามจอดรถบนทางเท้า หรือจอดทั้งๆที่รถติดโดยไม่คิดว่ารถคันหลังจะมีธุระด่วนแค่ไหน
ที่ญี่ปุ่นไม่มีแบบนี้ เร่งรีบตลอดเวลาแต่ไม่เห็นแก่ตัว
และที่บ้านเราต่อคิวได้อย่างสบายใจ เพราะรู้ว่าใครมาก่อนก็ต้องได้ก่อน ไม่มีใครจ้องจะเอาเปรียบกัน
คนไทยกลัวคนรวย แต่ไม่กลัวกฎหมาย กฎหมายจึงอยู่ใต้คนรวยเสมอในประเทศนี้
เขาเห็นด้วยเป็นอย่างมากเรื่องคนไทยโดนหลอกให้ใช้สะพานลอยทั้งที่เมืองนอกไม่จำเป็น ในประเทศที่พัฒนาแล้วทั้งคุณภาพชีวิต ทั้งคุณภาพจิตใจไม่ค่อยเห็นสะพานลอยในเมืองเพราะรถทุกคันต้องหยุดให้คนข้ามทางม้าลายอยู่แล้ว
...
ไม่มีเหตุผลที่จะไล่คนท้อง คนพิการ และคนชราให้ปีนสะพานชันๆเพื่ออำนวยความสะดวกให้กับรถยนต์แพงๆ
ผมบอกเขาทันทีว่า “ถ้าไม่ข้ามสะพานลอยแล้วรถชนตาย คนจะสมน้ำหน้า”
คนญี่ปุ่นขำแล้วบอกว่า “เพราะคนไทยขี้กลัว” ไม่กล้าโวยวายคนรวยแม้ทำผิดกฎหมายยอมปีนบันไดชันๆ เพื่อให้คนรวยอยู่สบายๆ เหนือกฎหมายต่อไป
“แต่ผมก็เข้าใจเพราะคนไทยชอบใช้กำลัง”
ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นคนญี่ปุ่นที่อยู่เมืองไทยมานานมากพอ “ทันทีที่คนไทยแพ้ หรือรู้สึกเสียหน้าจะหาทางใช้กำลัง”
ทั้งที่ตัวเองเป็นคนผิด แต่คุณลองคิดว่าถ้าวันที่ผมข้ามทางม้าลายแล้วถูกเปิดกระจกตะโกนด่า แต่ถ้าผมยืนยันจะเอาเรื่องจริงๆ สิ่ง ที่เกิดก็คือคนขับแท็กซี่โมโหแล้วลงมาต่อยผม หรืออาจชักมีดที่ซ่อนไว้เสียบผมตายกลาง 4 แยก
ก็เพราะกฎหมายไม่ช่วยอะไร ทำให้ทุกคนยิ่งต้องเห็นแก่ตัวเพื่อไม่ให้ถูกคนเอาเปรียบ
“พื้นฐานคนไทยอาจจะไม่ใช่คนเลว” คือสิ่งที่เขาพูดทิ้งท้ายเอาไว้
“แต่ว่าเมืองไทยไม่มีที่ยืนให้คนทำดี”
เป็นไงครับ...อ่านแล้วรู้สึกอย่างไรกันบ้าง
แต่ผมมีความรู้สึกว่าชนญี่ปุ่นคนนี้มองเห็นภาพสังคมไทยได้อย่างชัดเจน ไม่ดัดจริต ไม่มีอคติ และต้องการเป็นส่วนเสริมเพื่อให้คนไทยได้มีสติได้คิดได้แก้ไข
แม้กระทั่งการบังคับใช้อำนาจตามกฎหมายก็เป็นส่วนสำคัญที่ทำให้สังคมไทยเกิดปัญหาทำให้คนไทยต้องเอาตัวรอดเพื่อความอยู่รอดในชีวิต
อย่าไปโกรธเขาที่พูดความจริง...แต่ต้องขอบคุณเขาด้วยซ้ำไป.
“สายล่อฟ้า”