เด็กชายวัย 12 ขวบ ที่ชัยภูมิ ตัวเองป่วยจิตเวช ต้องกินยาที่ไปรับจาก รพ. แต่พักหลังไม่ยอมกิน กลับดื่มน้ำต้มใบกระท่อม เสพกัญชา ล่าสุดคลุ้มคลั่งอาละวาดทำลายข้าวของ ผู้ปกครองต้องแจ้งตำรวจช่วยจับตัวส่งรักษา
ที่ จ.ชัยภูมิ วันที่ 18 มี.ค. 2567 ที่ผ่านมา ที่บ้านหนองแวง ต.บ้านเพชร อ.บำเหน็จณรงค์ จ.ชัยภูมิ ชาวบ้านได้แจ้งเจ้าหน้าที่ ผู้นำหมู่บ้าน นายวุฒิชัย คูณจัตุรัส ผู้ใหญ่บ้านหนองแวง หลังมีบุตรหลานเป็นเด็กในหมู่บ้าน อายุเพียง 12 ปี เกิดอาการคลุ้มคลั่ง ทำลายข้าวของทรัพย์สินมีค่าภายในบ้านพังเสียหายจำนวนมาก เนื่องจากเป็นเด็กที่มีปัญหาสุขภาพ มีอาการทางจิต และต้องกินยารักษาทางจิตเวชมาตลอด แต่ช่วงหลังเด็กไม่ยอมกินยา แต่กลับไปยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติด ดื่มน้ำกระท่อมและเสพกัญชา รวมทั้งบุหรี่ไฟฟ้า ทำให้เกิดอาการหลอน คลุ้มคลั่ง ทำลายข้าวของทรัพย์สินมีค่าภายในบ้านเสียหาย
นายวุฒิชัย คูณจัตุรัส ผู้ใหญ่บ้านหนองแวง จึงได้แจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจ สภ.บำเหน็จณรงค์ เร่งเข้าช่วยระงับเหตุ เข้าควบคุมตัวเด็กชายวัย 12 ปี ส่งให้ทางโรงพยาบาลตรวจวินิจฉัย ก่อนส่งตัวเข้ารักษาด้วยอาการป่วยทางจิตเวช และบำบัดอาการติดสารเสพติดต่อไป ขณะที่ชาวบ้านแจ้งว่า ในพื้นที่ได้มีเปิดขายน้ำกระท่อมให้กับเด็ก เยาวชน กลุ่มวัยรุ่นมานาน ตั้งแต่ให้ยกเลิกทั้งใบกระท่อมและกัญชา จากบัญชีเป็นยาเสพติดประเภท 5 ให้ใช้เพื่อการบำบัดรักษาผู้มีอาการเจ็บป่วยได้ ทำให้มีผู้นำทั้งใบกระท่อมและกัญชามาใช้ผิดประเภท จนเกิดอาการหลอน คลุ้มคลั่ง กลายเป็นผู้ป่วยทางจิต ทั้งอาละวาดทำลายข้าวของเสียหาย รุนแรงหนักถึงขั้นทำร้ายผู้อื่นจนถึงขั้นเสียชีวิต
ทั้งนี้ ในพื้นที่ อ.บำเหน็จณรงค์ มีการเปิดร้านขายน้ำใบกระท่อมอย่างเปิดเผย ตั้งแต่หัวค่ำจนถึงดึกดื่นทุกคืน มีบางคนไปเสพร่วมกับชนิดอื่น ทั้งร่วมกับยาแก้ไอ กัญชา บุหรี่ไฟฟ้า และสุรา ทำให้เกิดอาการหลอน คลุ้มคลั่ง หลายคนเป็นผู้ป่วยจิตประสาทที่ยากจะรักษาให้หายขาด ต้องกินยารักษาอาการป่วยทางจิตประสาทตลอดชีวิต หากหยุดกินก็จะมีอาการหลอน คลุ้มคลั่ง อย่างเช่น ด.ช.วัย 12 ปี รายนี้
นายแพทย์วชิระ บถพิบูลย์ นายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดชัยภูมิ กล่าวถึงปัญหาที่เกิดขึ้น ในกรณีผู้ป่วยที่ไปเกี่ยวข้องกับสารเสพติด ที่ทางทุกหน่วยงานจะต้องเร่งเข้ามาช่วยกันลงไปดูแลอย่างใกล้ชิดให้มากขึ้น โดยเฉพาะครอบครัว ที่หากมีผู้ป่วยทางจิตเวชที่รักษาและออกจากโรงพยาบาลกลับไปอยู่บ้านได้แล้ว มีความเสี่ยงหากไม่รับประทานยาต่อเนื่อง และกลับไปเกี่ยวข้องกับสารเสพติดอีก เกิดการไปเสพซ้ำ ทำให้การรักษาไม่ประสบความสำเร็จ ซึ่งจะมีปัญหาตามมา ทั้งต่อคนใกล้ตัว คนในชุมชน และสังคมอีกมาก