ไลฟ์สไตล์
100 year

กรุงเทพฯเมืองฟ้าอมร ความงามในความเหงา

ซูม
16 เม.ย. 2564 05:05 น.
SHARE

ผมเคยเขียนเป็นเชิงบันทึกไว้ในไทยรัฐฉบับวันที่ 4 มกราคม หลังวันขึ้นปีใหม่ 2564 สัก 4 วันเห็นจะได้ เล่าให้ท่านผู้อ่านได้รับทราบว่า ปีใหม่ 2564 เป็นปีใหม่ที่ผมต้องไปไหว้พระ 9 วัด แบบ Social Distancing เป็นครั้งแรกในชีวิต

เพราะโดยปกติแล้วทุกๆวันขึ้นปีใหม่ผมจะชักชวนสมาชิกครอบครัวขับรถไปจอด ณ ที่จอดรถของ กทม. แถวๆบางลำภู แล้วก็เดินบ้าง ขึ้นรถเมล์ฟรีบ้าง นั่งแท็กซี่บ้าง ตระเวนไหว้พระในพระอุโบสถของวัดสำคัญคู่บ้านคู่เมืองในเกาะรัตนโกสินทร์และข้างเคียงจนครบ 9 วัด

ข่าวแนะนำ

แต่เนื่องจากขึ้นปีใหม่ 2564 ที่ผ่านมา...ประเทศไทยเราต้องเจอกับสถานการณ์โควิด-19 “ระบาดระลอก 2” เริ่มจากจังหวัดสมุทรสาคร ทำให้รัฐบาลต้องตัดสินใจคุมเข้ม งดจัดงานเฉลิมฉลองและงานรื่นเริงต่างๆทั่วประเทศอีกครั้งหนึ่ง

ไม่มีเคาต์ดาวน์ ไม่มีการยิงพลุที่โน่นที่นี่อย่างที่เคยมีมา

รวมทั้งไม่มีการจัดบริการรถเมล์ฟรีสำหรับให้ประชาชนโดยสารไปไหว้พระ 9 วัด ดังที่เคยจัดไว้ให้ในช่วงหลังๆ

ผมและครอบครัวซึ่งตั้งใจจะสืบทอดประเพณีเอาไว้ ต้องหันมาใช้วิธีนั่งรถออกตระเวนไปตามวัดต่างๆในเกาะรัตนโกสินทร์หรือชายๆเกาะรัตนโกสินทร์ที่เคยมาไหว้เมื่อปีก่อนๆแบบรวดเดียวจบ

นั่งไหว้อยู่บนรถ อธิษฐานขอพรอยู่บนรถ แบบ Social Distancing เต็มรูป ดังที่เขียนเล่าไว้แล้วเมื่อต้นๆปีดังกล่าว

ต่อมาหลังปีใหม่ไม่นานนัก ดูเหมือนว่าระบบสาธารณสุขไทยจะ “เอาอยู่” สามารถควบคุมการระบาดได้อีกครั้ง

รัฐบาลไทยเริ่มผ่อนคลายมาตรการหลายๆอย่าง เพื่อต้อนรับเทศกาล “สงกรานต์” แถมด้วยการประกาศวันหยุดพิเศษให้ล่วงหน้าจนกลายเป็นวันหยุดยาวเหยียดถึง 6 วันเต็ม และถ้าใครลาต่ออีกวันเดียวจะกลายเป็น 9 วันทันที

ปรากฏว่า “โป๊ะแตก” อีกจนได้...จุดเริ่มมาจากสถานบันเทิงทองหล่อ และสถานบันเทิงของจังหวัดใหญ่ๆบางจังหวัด...แผล็บเดียวแพร่กระจายไปทั่วประเทศไทย

ยอดติดเชื้อวันละเฉียด 1,000 คน หลายวันติดกัน...และอย่างวันพุธที่ผ่านมายอดติดเชื้อใหม่ก็ทำนิวไฮสูงสุดถึง 1,335 ราย

เจอเข้าขนาดนี้ แม้รัฐบาลจะยังไม่ประกาศล็อกดาวน์ในช่วงสงกรานต์ แต่ประชาชนก็ล็อกดาวน์ตัวเองโดยสมัครใจ

หันมาใช้วิธีสรงน้ำพระในบ้าน รดน้ำดำหัวผู้ใหญ่ในบ้านแทนการออกไปสรงตามวัด หรือเดินทางไปไหว้ผู้ใหญ่นอกบ้าน

ผมซึ่งตั้งใจไว้ว่า จะไปไหว้พระ 9 วัด ในพระอุโบสถสำคัญต่างๆ เพื่อชดเชยการไหว้นอกวัดเมื่อปีใหม่ก็เลยต้องใช้วิธีเดิมอีกครั้ง

นั่นก็คือ ใช้วิธีรวมมวลหมู่สมาชิกครอบครัวนั่งรถไปเพียงคันเดียว มุ่งหน้าสู่เกาะรัตนโกสินทร์ ตระเวนไหว้พระด้วยการใช้วิธีชะลอรถหน้าวัดแล้วประนมมือไหว้จนครบ 9 วัดตามที่ตั้งเป้าหมายไว้

ปรากฏว่า ผมใช้เวลาน้อยกว่าเมื่อช่วงปีใหม่เยอะเลย เพราะผู้คนน้อยมาก และรถก็น้อยลงมากจนแทบจะกล่าวได้ว่าเหงาสุดขีด

แต่ก็นั่นแหละครับ...สงกรานต์ที่เหงาที่สุดในชีวิตผม กลับกลายเป็นสงกรานต์ที่ประทับใจที่สุดในชีวิตผมเช่นกัน...เมื่อผมพบว่า “เกาะรัตนโกสินทร์” ในยามที่มีผู้คนบางตาเช่นนี้ ช่างสวยงามอย่างบอกไม่ถูก

นับตั้งแต่ ลานพลับพลามหาเจษฎาบดินทร์ และ โลหะปราสาท ผ่าน อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ไปจนตลอดถนนราชดำเนินทั้งสาย ซึ่งมีการประดับประดาตกแต่งด้วยดอกไม้และกระถางต้นไม้ดูงดงามไปหมด

ยิ่งช่วงจะเข้าสู่บริเวณท้องสนามหลวง มองออกไปเห็น พระบรม มหาราชวัง เห็น วัดพระศรีรัตนศาสดาราม อร่ามเรืองอยู่ข้างหน้าก็อดมิได้ที่จะนึกถึงเพลง “กรุงเทพราตรี” ของ สุนทราภรณ์ ขึ้นมาในบัดนั้น

เพลงที่มีเนื้อร้องท่อนแรกว่า “โอ้กรุงเทพฯเมืองฟ้าอมร สมเป็นนครมหาธานี” นั่นแหละครับ

เมืองฟ้าอมรจริงๆครับ ทั้งวัด ทั้งวัง ทั้งตึกรามบ้านช่อง ในเกาะรัตนโกสินทร์ แม้จะยังไม่ย่างเข้าสู่ยามราตรี เพราะเพิ่งเป็นเวลาประมาณบ่าย 3 โมงเศษๆเท่านั้น ของวันที่ 13 เมษายน 2564

ถือว่าเป็นข้อดีเล็กๆน้อยๆจากการแพร่ระบาดรอบ 3 ของโควิด-19 จนทำให้วันสงกรานต์ใน กทม. เหงาสุดขีดก็แล้วกันครับ.

“ซูม”

อ่านเพิ่มเติม...

แท็กที่เกี่ยวข้อง

โควิด-19สถานการณ์โควิดโควิด 19 ล่าสุดล็อกดาวน์คลัสเตอร์ทองหล่อสงกรานต์ 2564ซูมเหะหะพาที

ข่าวแนะนำ

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันเสาร์ที่ 15 พฤษภาคม 2564 เวลา 11:48 น.