ข่าวเหี้ยเข้าร้านเซเว่นฯแถวศาลายา กว่าอาทิตย์ที่แล้ว ผมอ่านจากคอลัมน์ เปลว สีเงิน นสพ.ไทยโพสต์ครับ สงสัยทำไม จึงไม่ได้อ่านในสื่อกระแสหลัก ทั้งที่ข่าวนี้ มีในสื่อระดับโลกอย่างซีเอ็นเอ็น
ข้อสงสัยต่อมา ร้านเซเว่นฯได้ชื่อว่า “สะดวกซื้อ” แต่ประตูเลื่อนที่ปิดเปิดอัตโนมัติ คนกลับเดินเข้าได้ไม่สะดวกนัก เพราะมีสุนัขหลายตัวนอนขวาง
คนกับสุนัขคุ้นเคยกันดี สุนัขหน้าเซเว่นฯไม่เห่าคน คนก็ค่อยๆแหวกเข้าไป แบบทางใครทางมัน
แต่หากลูกค้าไม่ใช่คน แต่เป็นเหี้ย ผมไม่เชื่อว่า สุนัขจะยอมให้เหี้ยผ่านเข้าไปได้ง่ายๆ
คนแม่กลอง ที่มีบ้านอยู่ริมคลอง รู้จักเหี้ยดี เพราะวันดีคืนดี มันก็เลื้อยเข้ามาเพ่นพ่านอยู่ในบริเวณบ้าน
บ้านพี่สาวผม ริมคลองบางเรือหัก เลี้ยงหมาพันธุ์ฝรั่งสองตัว เคยสร้างวีรกรรมปราบเหี้ยตัวใหญ่ยาวราวสองเมตรด้วยกัน
ใครไม่รู้ ก็รู้ไว้ เหี้ยเจอหมามันจะใช้หางเป็นอาวุธฟาดโครมๆ เข้าใส่ หมาตัวเดียวเจอเข้าก็ถอย แต่หมาคือหมาตัวเดียวเอาชนะไม่ได้ ก็ใช้วิธีหมาหมู่ ตัวหนึ่งล่อหลอกทางหาง อีกตัวจู่โจมเข้าทางหัว
สู้กันพักใหญ่ เหี้ยยอมแพ้ เลื้อยหนีลงคลอง
คนเองก็ไม่รู้ว่า เหี้ยมาหาอะไรในบ้าน จะว่ามันหิว อาหารสด อาหารเน่า หรือพืชในละแวกร่มไม้ชายคลองก็มีถมไป แต่มีครั้งหนึ่ง มันรุกเข้าถึงครัว เอ! หรือว่าเหี้ยมันหิวจริง หรือแค่มาหาอาหารแปลกๆกิน
เหี้ยตัวนั้น เคราะห์ร้าย เจอสุนัขฝรั่งพันธุ์ดุกัดเอาถึงตาย
บ้านแม่ปลูกอีกหลังริมถนน อีกด้านติดลำปะโดง มีช่วงเวลาที่สุนัขตัวสุดท้ายในบ้านตาย เหี้ยรุกรานสบายๆ ถึงขนาดจะขุดรูอยู่ใต้ถุนบ้าน จนเมื่อมีสุนัขเฝ้าบ้านสองตัว เหี้ยที่ท่าตีตั๋วอยู่ถาวร ก็ล่าถอยไป
...
คนรู้ดี เหี้ยกับสุนัขเป็นศัตรูคู่ศึกกัน เจอกันที่ไหนก็ต้องใส่กันเต็มที่
ข่าวเหี้ยบุกเข้าร้านเซเว่นฯ ดูคลิปขนาดตัวมันใหญ่ ตอนมันปีนขึ้นชั้นวางนมกล่อง ทำเอานมหล่นระเนนระนาด คิดได้ทางเดียว เหี้ยเข้าร้านเซเว่นฯได้ง่ายๆ เพราะร้านนั้นไม่มีสุนัขหน้าร้าน
หรือเคยมี...แต่คนในร้านไม่ยอมให้มันนอนขวางประตู ไล่มันไป
ถ้าเป็นไปตามนี้ คนเซเว่นฯร้านนี้ คงไม่ได้ใช้วิทยายุทธ์หมากล้อม ของคุณก่อศักดิ์ ไชยรัศมีศักดิ์ เน้นหาประโยชน์จากพื้นที่ว่าง ไม่แย่งพื้นที่ที่มีเจ้าของ
กลยุทธ์หมากล้อมนี่เอง ทำให้เซเว่นฯเพิ่มสาขาเอาๆ จนถึงหมื่นสามพันร้านเข้าไปแล้ว
มาถึงประเด็นแรงจูงใจอะไร ทำให้เหี้ยอยากเข้าร้านเซเว่นฯ จะว่ามันหิวก็ไม่ใช่ ร้านเซเว่นฯไม่น่ามีเมนูอะไร ยั่วให้มันอยากได้ขนาดนั้น
เหตุจูงใจในทัศนะผม ก็คือความเย็นของแอร์ที่ฉ่ำตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง
ร้านเซเว่นฯหลายร้านที่ผมคุ้นเคย มีหาบเร่แผงลอยมากมาย บางแห่งเกินสิบเจ้า จับจองเป็นทำเลทองค้าขาย ผมขอแสดงความนับถือน้ำใจชาวเซเว่นฯที่ยอมให้ขายได้ ก็ขายไปไม่ว่ากัน
เป็นน้ำใจเดียวกัน ที่ยอมให้สุนัขตากแอร์หน้าประตู
ผมเพิ่งคิดออก...ท่าทีที่มีน้ำใจของคนเซเว่นฯนั่นเอง เปิดทางให้ “เหี้ย” อยากเข้าร้าน ยิ่งในตอนสงกรานต์ อากาศร้อนจัด เหี้ยเจออากาศร้อนๆก็อยากหนีร้อนไปพึ่งเย็นบ้าง
อ่านข่าวเหี้ยหนีร้อนเข้าร้านเซเว่นฯ ผมหัวเราะได้สบายใจ ลืมเรื่องโควิด-19 ใกล้ๆตัวไปเลย.
กิเลน ประลองเชิง