ความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศช่วงกลางยุคครีเตเชียสยังคงเป็นหัวข้อถกเถียงในหมู่นักวิจัย แต่การศึกษาจำนวนมากได้แสดงให้เห็นระดับที่เกิน 1,000 ppm (parts per million หรือส่วนในล้านส่วน) โดยระดับของปัจจุบันสูงกว่า 420 ppm เล็กน้อย แต่อาจเกิน 1,000 ppm ในช่วงปลายศตวรรษนี้ เว้นแต่การปล่อยเชื้อเพลิง ซากฟอสซิลจะถูกลดทอนลงตามการระบุของนักวิทยาศาสตร์ด้านสภาพอากาศ
เมื่อเร็วๆนี้ มีการศึกษาใหม่ของทีมวิจัยนำโดย แม็ทท์ โจนส์ นักวิทยาศาสตร์จากพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติของสถาบันสมิธโซเนียน ในสหรัฐอเมริกา เปิดเผยว่า จากการใช้ฟอสซิลเปลือกหอยนางรม 29 ชิ้นที่รวบรวมได้จากฝั่งตะวันตกของสหรัฐฯ มาเป็นเครื่องวัดอุณหภูมิแบบวิธีพาลีโอเธอร์โมมิเตอร์ (Paleothermome ter) ทำให้พบว่าทะเลตื้นที่ปกคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ทางตะวันตกของทวีปอเมริกาเหนือเมื่อ 95 ล้านปีก่อนนั้นเผชิญกับภาวะเรือนกระจก และสภาพอากาศในช่วงเวลานั้นก็มีความอบอุ่นพอๆ กับพื้นที่เขตร้อนในปัจจุบัน เช่น จังหวัดบาหลีของอินโดนีเซีย
การศึกษาใหม่ระบุว่าอุณหภูมิน้ำเฉลี่ยในพื้นที่ Wes tern Interior Seaway ช่วงกลางยุคครีเตเชียสอยู่ระหว่าง 28-34 องศาเซลเซียส ซึ่งอบอุ่นไม่ต่างจากเขตร้อนสุดขั้วในยุคปัจจุบัน การค้นพบนี้จึงอาจช่วยให้คาดการณ์ได้ดีขึ้นว่าโลกจะอุ่นขึ้นเพียงใดในอนาคตภายใต้สภาวะของคาร์บอนไดออกไซด์ที่มีอยู่ในชั้นบรรยากาศ.
Credit : Matt Jones