รัฐบาลกัมพูชาโดยกระทรวงเกษตร ป่าไม้ และประมง สั่งเพิ่มพื้นที่ปลูกทุเรียนเพื่อป้อนตลาดทั้งในและต่างประเทศ นอกจากขยายพื้นที่เพาะปลูกแล้ว รัฐบาลยังสั่งให้ปรับปรุงมาตรฐาน โรงงานการผลิต ทุเรียนกัมพูชาที่ขายอยู่ในตลาดภายในตอนนี้ ราคากิโลกรัมละ 2.8 หมื่นเรียล หรือ 7.5 ดอลลาร์สหรัฐฯ เป็นเงินไทยก็ 233 บาท
นานถึง 20 ปีแล้ว ที่ผมตามพ่อไปดูการเกษตรในหลายจังหวัดของกัมพูชา ถ้าเป็นพริกไทยก็เคยไปดูที่จังหวัดกัมปอตและจังหวัดรัตนคีรี สำหรับทุเรียน ขณะนี้เกษตรกรกัมพูชาปลูกได้เกือบทุกจังหวัด เมื่อ 2 ปีที่แล้ว ผมตามพ่อนั่งรถจากชายแดนศรีสะเกษของไทย ข้ามไปจังหวัดรัตนคีรีของกัมพูชา พบว่า 2 ข้างทางเป็นสวนทุเรียนขนาดใหญ่ มีทั้งชาวกัมพูชาลงทุนเอง และเป็นการลงทุนร่วมระหว่างชาวกัมพูชากับชาวจีนหรือกับชาวเวียดนาม
ครอบครัวผมตระเวนดูการปลูกทุเรียนในประเทศเพื่อนบ้านพบว่า หนึ่งในทุเรียนที่มีชื่อเสียงมากก็คือทุเรียนของมาเลเซีย ซึ่งประเทศนี้มีการสร้างพันธุ์ลูกผสมใหม่ๆ และมีการจัดประกวดพันธุ์ทุเรียนอยู่เป็นประจำ กระทั่งได้พันธุ์การค้าที่มีชื่อว่าเหมาซานหวัง หรือมูซานคิง ซึ่งเป็นทุเรียนที่มีรสหวานนำและสุกคาต้นจนร่วง
มาเลเซียมีทุเรียนทั้งหมด 126 พันธุ์ ปลูกได้ดีมากที่เมืองราอุบ รัฐปะหัง มีพื้นที่ปลูกทุเรียนทั้งหมด 4.12 แสนไร่ มีทุเรียนที่ให้ผลแล้วประมาณ 5 แสนต้น นอกจากมูซานคิงแล้ว มาเลเซียยังมีทุเรียนพันธุ์มูซานควีน หนามดำ หมอนทอง ชะนี ฯลฯ
รัฐบาลมาเลเซียให้ความสนใจการเพิ่มผลผลิตของทุเรียนมากถึงขนาดตั้งหน่วยงาน FAMA หรือ Federal Agricultural Marketing Authority ทำหน้าที่เป็นผู้ซื้อ หาตลาด ให้คำแนะนำ จัดการบรรจุภัณฑ์ ปรับปรุงประสิทธิภาพการผลิต และพัฒนาเทคโนโลยีการผลิต
...
พ.ศ.2546 พ่อและทีมงานเดินทางเข้าไปดูทุเรียนป่าในป่าของเกาะบอร์เนียว ซึ่งเกาะนี้เป็นแหล่งกำเนิดดั้งเดิมของทุเรียน คนอินโดนีเซียชอบทานทุเรียน แต่ยังปลูกทุเรียนได้ไม่มากเมื่อเทียบกับจำนวนประชากร อินโดนีเซียมีประชากร 270 ล้านคน แต่มีพื้นที่ปลูกทุเรียนเพียงแค่ 6.1246 หมื่นเฮกตาร์ ให้ผลผลิตเพียงปีละ 1 ล้านตัน เมืองที่มีชื่อเสียงในเรื่องการปลูกทุเรียนคือเมดาน เมืองในจังหวัดสุมาตราเหนือ ที่เกาะชวาก็เริ่มปลูกทุเรียนมากขึ้นเช่นกัน รัฐบาลของอินโดนีเซียตระหนักเรื่องเม็ดเงินจำนวนมากจากการขายทุเรียนให้จีน จึงเร่งสนับสนุนการปลูกทุเรียนเช่นเดียวกัน
เราขับรถเป็นขบวนคาราวานตระเวนภาคใต้ของเวียดนามหลายครั้ง โดยเฉพาะจังหวัดแถบสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงและจังหวัดอื่น พบว่ารัฐบาลเวียดนามสนับสนุนให้เกษตรกรปรับพื้นที่เพื่อปลูกทุเรียนอย่างจริงจัง เดิมเวียดนามมีปริมาณผลผลิตทุเรียน 2 ตันต่อไร่ การส่งเสริมการวิจัยอย่างมุ่งมั่น ทำให้ตอนนี้เวียดนามเพิ่มผลผลิตเป็น 2.4 ตันต่อไร่ (แต่ถ้าเป็นจังหวัดแถวลุ่มแม่น้ำโขง สามารถผลิตได้ 3.4 ตันต่อไร่) และมีกำลังการผลิตรวมเกินครึ่งล้านตันต่อปีแล้ว
ขณะนี้รัฐบาลเวียดนามเร่งพัฒนาพันธุ์ทุเรียนให้สามารถปลูกในเวียดนามตอนเหนือ ตรงบริเวณที่ติดกับจีน แต่ผู้อ่านท่านคงทราบนะครับ ว่าตอนเหนือของเวียดนามมีอากาศเย็น ซึ่งเป็นอันตรายต่อดอกของทุเรียนตั้งแต่ดอกระยะไข่ปลา ตาปู เหยียดตีนหนู (มะเขือพวงเล็ก) ดอกกลม (มะเขือพวงใหญ่) หัวกำไล ดอกขาว-ดอกบาน และระยะดอกโรยหรือหางแย้
เวียดนามมุ่งมั่นเรื่องการพัฒนาพันธุ์ ขณะนี้กำลังพัฒนาพันธุ์ทุเรียนที่จะนำไปปลูกทางตอนเหนือให้สามารถเก็บเกี่ยวผลผลิตในช่วงเดือนกันยายน-ตุลาคมของทุกปี (ทุเรียนลุ่มน้ำโขงของเวียดนามเก็บเกี่ยวผลผลิตเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน ทุเรียนทางตะวันออกเฉียงใต้ ให้ผลผลิตเดือนกรกฎาคม-สิงหาคม)
กระแสคนจีนและคนชาติอื่นนิยมบริโภคทุเรียนกันเพิ่มขึ้น ทำให้รัฐบาลฟิลิปปินส์กระดิกพลิกตัวสนับสนุนการปลูกทุเรียน
ซึ่งตอนนี้ปลูกแล้วที่เมืองดาเวา ที่เกาะมินดาเนา ซึ่งให้ผลผลิตได้เกือบปีละ 1 แสนตันแล้ว
ไทยเป็นเจ้าทุเรียนโลกมายาวนาน
เราต้องรักษาแชมป์ไว้ครับ
ถ้าทั้งภาครัฐและภาคเอกชนไทยร่วมมือกันแข็งแรง
ผมเชื่อว่าไทยเราเอา (แชมป์ทุเรียน) อยู่ครับ.
นิติการุณย์ มิ่งรุจิราลัย
songlok1997@gmail.com