หาดสาธารณะไม่มีจริง

ถึงแม้ว่าตามกฎหมายรัฐธรรมนูญคิวบา มาตรา 23 เขียนไว้ชัดเจนว่า หาดทุกพื้นที่ทั่วประเทศที่มีอยู่ 271 แห่ง เป็นทรัพย์สินของทุกคน!!!

มร.โฮเซ หลุยส์ เพเรลโล ผู้เชี่ยวชาญด้านการท่องเที่ยวคิวบา เผยว่า “ที่ประเทศนี้ มีเพียงหาดเท่านั้นที่เป็นส่วนหนึ่งของมรดกชาติ เป็นวิถีที่เริ่มต้นขึ้นจากการปฏิวัติคอมมิวนิสต์ของ ฟิเดล คาสโตร เมื่อปี พ.ศ.2502 เพราะก่อนหน้านี้ ชายหาดริมฝั่งทรายขาวละเอียดนุ่มเท้า ทะเลใส เป็นของเอกชนที่สมาชิกส่วนใหญ่เป็นคนผิวขาว

ขนาดอดีตจอมเผด็จการ ฟุลเกนซิโอ บาติสตา ที่มีอำนาจปกครองประเทศ 2 ครั้ง ครั้งแรกตั้งแต่ปี 2483-2487 และอีกครั้งตั้งแต่ปี 2498-2502 ก็ยังไม่ได้เป็นเมมเบอร์ เพราะมีเชื้อผสม”

แต่ในแง่ปฏิบัติ...ชาวบ้านทั่วๆ ไป ก็ยังไม่สามารถเข้าไปเสพสุขกับหาดทรายขาว ทะเลสีน้ำเงินฟ้าใสได้เหมือนนักท่องเที่ยวต่างชาติ อย่างเช่น หาดสวรรค์ Varadero ซึ่งปีนี้เว็บไซต์ท่องเที่ยวอเมริกัน “TripAdvisor” ขนานนามว่าเป็นหาดที่งดงามที่สุดเป็นอันดับ 2 ของโลก เพราะมีหาดสีทองทอดยาว 20 กม. (แชมป์เป็นหาดจากบราซิล)

เหตุผลหนึ่งที่ชาวคิวบาไม่อยากเข้าไปใกล้ๆ หาดสวยๆ นั่นคือ การท่องเที่ยว เพราะ เมื่อปีที่แล้ว ที่นักท่องเที่ยวหลั่งไหล 4.75 ล้านคน สร้างรายได้เข้าประเทศ 3,300 ล้านยูเอสดอลลาร์ (แสนกว่าล้านบาท)

สำหรับชาวบ้านส่วนใหญ่ก็อยากไปสัมผัส แต่ไม่มีรถ และไม่มีเงินนั่งรถไป เช่น ลอรา ยานิส อายุ 21 ปี บอกว่าเคยไปหาด Varadero ครั้งเดียว ยังจำว่า มันสวยมาก น้ำเป็นสีน้ำเงินเข้ม และทรายก็อะเมซิ่งมาก แต่เป็นเรื่องไกลจากชีวิตเพราะไม่มีรถ ก็เลยอาศัยหาดเล็กๆ ห่างจากกรุงฮาวานา 30 กิโลฯ และย้ำว่า ทุกคนก็อยากไปเที่ยวหาดสวยๆ สะอาดๆ แต่พวกเขาไม่ให้

ส่วน นายเรย์ กอนซาเลซ อายุ 43 ปี ไปเที่ยวหาด Guanabo ห่างจากเมืองหลวงไปทางตะวันออก กับครอบครัว ที่ทรายไม่ขาว น้ำไม่ใส แต่ไม่ใช่อุปสรรคสำหรับกอนซาเลซ

“ส่วนตัวผมแล้ว หาดที่ไหนก็เหมือนกัน จะทรายรึทะเล...ตอนคุณว่ายน้ำก็ไม่ได้แตกต่างกันหรอก”.

ฤทัยรัช จันทร์เพ็ญ