คนจีนเชื่อว่า เมื่อ 4,600 ปีก่อน สองฝั่งแม่น้ำฮวงโหมีพงศ์เผ่า ต่างๆมากมายหลายพงศ์เผ่ากระจัดกระจายในพื้นที่ต่างๆ ต่างแก่งแย่งรบพุ่งกัน บั้นปลายท้ายที่สุด หวงตี้สามารถรบชนะเหยียนตี้ แล้วตั้งตน ขึ้นเป็นประมุขของชนเผ่าทั้งหลาย มีแสนยานุภาพแผ่ไปตลอดลุ่มน้ำตอนกลางจนถึงปากแม่น้ำฮวงโห นับเป็นการเริ่มมีอาณาเขตเป็นประเทศใหม่ขึ้นมา

2,200 ปีที่แล้ว พวกละตินมีอำนาจเหนือดินแดนอิตาลี ต่อมาพวกละตินหรือชาวโรมันก็ได้เป็นเจ้าทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และสามารถผูกขาดการค้าระหว่างยุโรปตะวันตกกับยุโรปตะวันออกและเอเชียไมเนอร์

27 ปีก่อนคริสตกาล โรมได้เปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสาธารณรัฐเป็นระบอบจักรวรรดิ โดยมีออตตาเวียนเป็นจักรพรรดิพระองค์แรก โรมเจริญถึงขีดสุดและสามารถขยายอำนาจปกครองและอิทธิพลไปทั่วยุโรป กรุงโรมซึ่งอยู่ในคาบสมุทรอิตาลีเป็นศูนย์กลางการค้าและความเจริญในด้านวัฒนธรรมและศิลปวิทยาแขนงต่างๆแทนกรีก

สหรัฐอเมริกาพยายามโน้มน้าวอิตาลีให้แน่นแฟ้นกับฝ่ายตะวันตก แต่ดูเหมือนความพยายามที่ว่าไม่สามารถกีดขวางกางกั้นความสัมพันธ์ของประเทศเก่าแก่ 2 แห่งนี้ได้ดอกครับ ในขณะที่สหรัฐฯ ญี่ปุ่น และพันธมิตรของสหรัฐฯต่อต้าน BRI หรือ Belt and Road Initiative ที่หมายถึง แผนการริเริ่มแถบและเส้นทาง ที่หลายคนในบ้านเราเรียกง่ายๆว่า เส้นทางสายไหมใหม่

ทว่าอิตาลีไม่สนใจ อิตาลีกลับเป็นสมาชิกรายแรกของกลุ่ม G7 ที่ร่วมในโครงการ BRI อย่างเป็นทางการ ที่ผมเรียนว่าอย่างเป็นทางการก็เพราะเมื่อวันเสาร์ที่ 23 มีนาคม 2562 ประธานาธิบดีสี จิ้นผิงของจีน กับนายกรัฐมนตรีจุยเซปเป คอนเตของอิตาลี เป็นสักขีพยานการลงนามบันทึกความเข้าใจร่วมกันระหว่างนายหวังอี้ มนตรีแห่งรัฐและรัฐมนตรีต่างประเทศของจีน กับนายลุยจิ ดี มาอิโอ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีการพัฒนาของอิตาลี เพื่อแสดงความสนับสนุนเส้นทางสายไหมใหม่อย่างเป็นทางการ

เรื่องนี้ทำให้สหรัฐฯกับสหภาพยุโรปไม่สบายใจ เป็นที่เข้าใจตรงกันว่า ตอนนี้จีนมีอิทธิพลในทวีปเอเชีย ตะวันออกกลาง และแอฟริกา แต่ก่อนง่อนชะไร ไม่มีใครนึกว่าพวกฝรั่งมังค่าจะเอากะจีนด้วย แต่ตอนนี้เปลี่ยนความคิดกันหมดแล้วครับ เพราะทุกประเทศสนใจเรื่องการเมืองระหว่างประเทศน้อยลง แล้วหันไปสนใจเรื่องเศรษฐกิจ เขียนให้เข้าใจง่ายก็คือ ทุกประเทศสนใจเรื่องปากท้องเป็นหลัก

จีนกับอิตาลีลงนามเอ็มโอยูรวมทั้งหมด 29 ฉบับ มูลค่าข้อตกลง 2,500 ล้านยูโร และมีศักยภาพที่ขยายเพิ่มไปเป็น 20,000 ล้านยูโร ที่จีนอยากเข้ามาเกี่ยวมากที่สุดก็คือ ท่าเรือเมืองเจนัว และท่าเรือตรีเอสเต ซึ่งถ้าจีนได้ท่าเรือทั้ง 2 แห่งนี้แล้ว โครงการสายไหมใหม่ ของจีนก็จะสมบูรณ์ของแท้

ผู้อ่านท่านคงเคยได้ยินความสำคัญของเจนัวนะครับ นี่คือเมืองหลักของจังหวัดเจนัวและของแคว้นลิกูเรีย ก้นอ่าวเจนัวที่เชิงเขาแอเพนไนน์ ห่างจากมิลานเพียง 114 กิโลเมตร แล้วก็เมืองนี้ล่ะครับ ที่เป็นบ้านเกิดของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส (ค.ศ.1451)

ส่วนตรีเอสเต เป็นเมืองหลักของจังหวัดฟรีอูลี-เวเนเซียกีอูเลีย และจังหวัดตรีเอสเต ตั้งอยู่บนอ่าวตรีเอสเตในทะเลเอเดรียติก นี่คือเมืองท่าที่สำคัญมาก มีอู่ต่อเรือ มีโรงงานเหล็ก มีอุตสาหกรรมการกลั่น น้ำมัน ตรีเอสเตเป็นความใฝ่ฝันปรารถนาของจีน เพราะนี่คือจุดที่บอกว่าอารยธรรมของจีนโบราณได้เชื่อมกับอารยธรรมตะวันตกโบราณได้เรียบร้อยแล้ว ตรีเอสเตเคยอยู่ภายใต้การครอบครองของชาวโรมันเมื่อ 200 ปีก่อนคริสต์ศักราช จากนั้นก็สลับเปลี่ยนหมุนเวียนเป็นของประเทศต่างๆ จนกลับคืนมาเป็นของอิตาลีใน ค.ศ.1954

อิตาลีเองก็อยากส่งออกสินค้าของตนเองไปยังจีน ผู้อ่านท่านก็คงทราบนะครับ ว่าเศรษฐกิจโดยรวมของอิตาลีตอนนี้แย่มาก สหรัฐฯ และประเทศอื่นในสหภาพยุโรปมีแต่คำพูดส่งมาให้ แต่ไม่เคยได้ช่วยเหลืออิตาลีอย่างจริงจัง

คนจีนชอบเที่ยวต่างประเทศปีหนึ่งเป็นร้อยล้านคน ประเทศตะวันตกคือเป้าหมายหลัก เดิมคนจีนที่มีฐานะชอบไปซื้อของแบรนด์เนม ที่สหรัฐฯกับฝรั่งเศส ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป นักท่องเที่ยวจีนก็คงหันมาที่อิตาลีกันแล้วครับ.

นิติการุณย์ มิ่งรุจิราลัย
songlok1997@gmail.com