มีอีเมลมาถามที่ songlok1997@gmail.com อยากทราบตัวอย่างทางเดินชีวิตของหัวหน้ากองกำลังที่ต่อสู้กับรัฐบาลพม่าสักคนหนึ่ง ใครก็ได้ ขอเรียนว่ายินดีรับใช้ครับ แต่เดี๋ยวนี้ เรื่องกองกำลังอะไรนี่แทบจะไม่มีแล้วครับ มีแต่ในสมัยก่อนตอนที่พ่อของผมเคยรับราชการเป็นผู้บังคับหมวดตระเวนชายแดนอยู่ตามชายแดนไทย-พม่า และตอนหลังมาทำงานการต่อต้านข่าวกรองก็รวบรวมประวัติของเรื่องราวเหล่านี้ไว้บ้าง อย่างเรื่องของนายพลโบเมียะ ซึ่งสมัยก่อนดังมาก เป็นประธานาธิบดีสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง หรือ KNU ที่เคยต่อสู้กับรัฐบาลพม่าเพื่อให้รัฐกะเหรี่ยงได้รับสิทธิในการปกครองตนเอง
สมัยก่อนตอนที่พ่อผมอยู่ตามชายแดนไทย-พม่า ตอนนั้นมีแนวร่วมสามัคคีประชาธิปไตยแห่งชาติ หรือ NDUF แนวร่วมนี้ล่ะครับที่เป็นแนวร่วมของกบฏชนกลุ่มน้อยต่างๆ นอกจากนั้น ยังมีอีกแนวร่วมหนึ่งคือ แนวร่วมพันธมิตรเพื่อประชาธิปไตยของพม่าหรือ DAB ซึ่งแนวร่วมหลังนี้เป็นแนวร่วมของชนกลุ่มน้อยและองค์กรทางการเมืองต่างๆของชาวพม่าที่ต่อสู้กับรัฐบาลทหารในสมัยนั้นเพื่อที่จะสถาปนาประชาธิปไตยขึ้นในประเทศ และเมื่อมีประชาธิปไตยแล้ว ชนกลุ่มน้อยเหล่านี้ก็อยากจะมีสิทธิปกครองตนเองทั้ง NDUF และ DAB ต่างมีพลเอกโบเมียะเป็นประธานทั้ง 2 องค์กร
พม่ามีเอกภาพยากครับ ชนกลุ่มน้อยแต่ละกลุ่มก็ยังแบ่งย่อยออกเป็นอีกหลายเผ่า บางแห่งก็เป็นเผ่ากะเหรี่ยงขาวหรือกอทูเล อย่างพลเอกโบเมียะเกิดอยู่ในเผ่าจะกอว์ซึ่งเป็นเผ่าของกะเหรี่ยงที่มีจำนวนมากที่สุด ส่วนใหญ่นับถือมดถ่อหมอผี ตอนหลังโบเมียะมาแต่งงานกับกะเหรี่ยงคริสต์นิกายเซเวนเดย์ แอดเวนทิสต์ ก็เลยแปลงมานับถือศาสนาคริสต์ด้วย เมื่อ 50 ปีที่แล้ว ผู้นำกบฏชาวกะเหรี่ยงส่วนใหญ่จบการศึกษาระดับมหาวิทยาลัย แต่นายพลโบเมียะเรียนแค่ชั้น ป.4
...
พ่อของนางซูจีคือนายพลอองซาน ตั้งกองทัพเพื่อเอกราชของพม่า กองทัพนี้ฆ่าชาวกะเหรี่ยงในเมืองผาปูนอย่างทารุณ เพื่อจะให้ตัวเองรอดชีวิต นายพลโบเมียะจึงไปสมัครเป็นตำรวจที่อยู่ใต้การดูแลของญี่ปุ่น พอญี่ปุ่นแพ้สงครามและพวกอังกฤษกลับเข้ามาใหม่ นายพลโบเมียะก็ไปอยู่กับฝ่ายอังกฤษ
พอสงครามโลกสงบจบลง นายพลโบเมียะก็ไปเข้าร่วมเป็นสมาชิกสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง หรือ KNU ความมุ่งหวังตั้งใจของ KNU คือต้องการตั้งรัฐกะเหรี่ยงอิสระ วางแผนสร้างประเทศเอกราชชาติของตนเองขึ้นมา ใช้ชื่อว่าประเทศกอทูเล ประเทศนี้มีอาณาเขตตั้งแต่ใต้รัฐกะยาห์มาจนถึงเมืองตองอู ต่อเนื่องมาทางตอนใต้ถึงเขตตะนาวศรีเพื่อจะให้มีทางออกทะเล
ผู้อ่านท่านที่เดินทางไปเยือนพม่าบ่อยๆ ก็คงนึกออกนะครับ ว่าตรงแถวปากแม่น้ำอิรวดีมีคนกะเหรี่ยงอยู่เป็นจำนวนมาก ความมุ่งหวังตั้งใจของ KNU อีกอย่างหนึ่งก็คือ ต้องการสู้เพื่อเอาเขตอิรวดีมาเป็นส่วนหนึ่งของประเทศกอทูเลด้วย KNU ไม่ยอมรับรัฐธรรมนูญฉบับ ค.ศ. 1947 ที่ให้รัฐกะเหรี่ยงรวมอยู่ในสหภาพพม่า เมื่อมีการเลือกตั้งในปีนั้น พวก KNU จึงไม่ยอมร่วมในการเลือกตั้งด้วย แล้วก็หันไปต่อสู้กับรัฐบาลพม่า
ตอนที่ KNU เริ่มก่อการกบฏ เป็นเวลาเดียวกันกับที่พรรคคอมมิวนิสต์พม่าก่อจลาจลทั่วประเทศเพื่อยึดอำนาจรัฐ KNU จึงตั้งองค์กรทางทหารที่เรียกว่า องค์การป้องกันชาติกะเหรี่ยงหรือ KNDO เพื่อต่อสู้กับกองทหารพม่า KNDO มีฐานปฏิบัติการอยู่ที่เมืองตองอู มีกำลังพลเพียง 7 พันคน ตอนแรกของการสู้รบ KNU รบชนะและยึดเมืองต่างๆไว้ได้เยอะแยะ ยึดเข้าไปจนถึงเมืองอินเซ็ง ซึ่งอยู่ห่างจากย่างกุ้งเพียง 14 กิโลเมตร ยึดสนามบินซึ่งอยู่ห่างจากย่างกุ้งเพียง 6 กิโลเมตรไว้ได้
ตอนนั้น ใครๆก็คิดว่าพม่าเสร็จ KNU แน่แล้ว เพราะกองกำลังของ KNU ตีขึ้นไปทางเหนือยึดมัณฑะเลย์ไว้ได้ แต่ตอนหลังสถานการณ์พลิก กองทัพพม่าบุกเข้าตี KNU จนต้องถอยร่นมาอยู่ตามชายแดนไทย-พม่า
ตัวอย่างกองกำลังชนกลุ่มน้อยพม่าในอดีตน่าสนใจครับ พรุ่งนี้มาว่ากันต่อ.
นิติการุณย์ มิ่งรุจิราลัย