โลกเป็นดาวเคราะห์ดวงหนึ่งในระบบสุริยะที่มีดวงอาทิตย์เป็นดาวฤกษ์ และระบบสุริยะของเราก็เป็นสมาชิกในกาแล็กซีทางช้างเผือก ทางช้างเผือกก็อยู่ในยูนิเวิร์ส (Universe) ที่เรารู้จักกันในชื่อ “เอกภพ” หรือ “จักรวาล” อีกที เหมือนกับกาแล็กซีอื่นๆ ความกว้างใหญ่ไพศาลของจักรวาลนั้นไม่อาจประเมินได้ แต่ด้วยความพยายามของมนุษย์ที่ค้นคว้าอย่างไม่หยุดยั้ง แม้จะยังไม่รู้ว่าจักรวาลสิ้นสุดตรงไหน แต่เราก็ได้รู้ว่าจักรวาลมีอายุเก่าแก่ราว 13,800 ล้านปี
การก่อเกิดดวงดาวมากมายในจักรวาลเป็นสิ่งนักดาราศาสตร์ศึกษามาเนิ่นนาน โดยเฉพาะความซับซ้อนของการก่อตัวขึ้นของดาว ไม่ว่าจะเป็นดาวฤกษ์หรือดาวเคราะห์ประเภทต่างๆและเมื่อเร็วๆ นี้นักดาราศาสตร์จากศูนย์ฟิสิกส์ดาราศาสตร์ฮาร์วาร์ด-สมิธโซเนียน ในสหรัฐอเมริกา ได้ใช้เครื่องมือมิวส์ (Multi Unit Spectroscopic Explorer-MUSE) บนกล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่วีแอลที (Very Large Telescope-VLT) เพื่อให้ได้สเปกตรัมแสงของกาแล็กซี โดยวัดการเปล่งแสงของดาวฤกษ์ในกาแล็กซีระยะไกลจำนวน 179 แห่งพร้อมกับคำนวณ พฤติกรรมการก่อตัวของดวงดาว เพื่อหาคำตอบว่าดวงดาวยุคแรกๆ เกิดขึ้นเมื่อไหร่
จากผลการศึกษานักดาราศาสตร์พบว่าบรรดาดวงดาวและกระบวนการที่สร้างดาวขึ้นมานั้น เกิดขึ้นเมื่อจักรวาลมีอายุน้อยกว่าประมาณครึ่งหนึ่งของอายุปัจจุบัน โดยระบุว่าเป็นช่วงที่จักรวาลมีอายุราว 3,000-6,000 ล้านปี หลังจากที่เกิดเหตุการณ์บิ๊กแบง (Big Bang) หรือการระเบิดครั้งใหญ่ ซึ่งเป็นทฤษฎีที่ว่าด้วยเรื่องการกำเนิดจักรวาล ซึ่งข้อมูลดังกล่าวจะเป็นส่วนสำคัญต่อการศึกษาที่ลึกมากขึ้นในช่วงทศวรรษหน้า.
Credit : NASA, ESA, and S. Beckwith (STScI) and the HUDF Team