ภาพ : รอยเตอร์
“มูจา” จระเข้เพศผู้สายพันธุ์อเมริกันไปอยู่สวนสัตว์เบลเกรดช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เชื่อว่าเป็นจระเข้อายุยืนที่สุดในบรรดาไอ้เข้ชนิดนี้ ที่อยู่ภายใต้การเลี้ยงดูของมนุษย์
ชาวกรุงเบลเกรดและนักท่องเที่ยว มีโอกาสเข้าเยี่ยมชมมูจาคนละหลายหน ล้วนยอมรับว่า “คุณทวดมูจา” ยังสุขภาพดี กระฉับกระเฉง เจริญอาหาร โดยเฉพาะเวลาหม่ำจะขม้ำกินหนูและนกกระทาที่ส่งให้อย่างเอร็ดอร่อย
ปัญหาสุขภาพอย่างเดียวคือเป็นโรคเนื้อตายเน่า (gangrene) จนต้องตัดอุ้งเล็บขาหน้าข้างขวาทิ้งเมื่อปี 2555 สำหรับจระเข้วัยปูนนี้นับว่ามูจาสุขภาพแข็งแรง กินได้ หวังว่ามูจาจะอยู่อีกนาน
มูจาย้ายจากเยอรมนีไปอยู่เมืองหลวงเซอร์เบีย เมื่อเดือนสิงหาคม 2480 ตอนนั้นอายุสองปี นับถึงสิงหาคมปีนี้ก็อายุ 83 ปี (เทียบเท่าคนอายุเท่าไหร่ ใครทราบกรุณาบอกด้วยจ้ะ)
แน่ๆคือช่วงสงคราม คุณทวดมูจารอดตายจาก “ระเบิดปูพรม” ถึงสองครั้ง ครั้งแรกฝีมือเยอรมัน ปี 2484 ครั้งที่สองสัมพันธมิตรบอมบ์ ปี 2487.
ดอย ดอกฝิ่น