นักคณิตศาสตร์จากมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน ในประเทศอังกฤษ เผยถึงผลการศึกษาเกี่ยวกับการอพยพย้ายถิ่นฐานของประชากรโดย สร้างแบบจำลองการย้ายถิ่นระหว่างประเทศซึ่งพบว่ามีรูปแบบที่แตกต่างกันไป เช่น คนที่มีแนวโน้มจะมุ่งหน้าไปยังเมืองใหญ่ๆ และมีแนวโน้มที่จะหางานทำ จะมองหาที่อยู่อาศัยและหาสังคมที่มีวัฒนธรรมคล้ายกัน
เมื่อพิจารณารูปแบบการย้ายถิ่นภายในสหรัฐอเมริกา นักวิจัยพบว่าขนาดของเมืองต้นทางและจุดหมายปลายทางมีบทบาทสำคัญต่อพฤติกรรมของผู้คน ซึ่งอธิบายได้ว่าในเมืองเล็กๆที่มีประชากรน้อยกว่า 100,000 คน มีแนวโน้มอพยพย้ายถิ่นมากกว่า 2 เท่าของเมืองที่มีประชากรมากกว่า 10 ล้านคน และผู้อพยพมีแนวโน้มจะย้ายไปอยู่ในเมืองที่มีขนาดใกล้เคียงกัน ส่วนผู้คนที่อาศัยอยู่ในเมืองใหญ่ๆ กลับมีโอกาสน้อยที่จะย้ายถิ่นฐาน แต่หากจะต้องย้ายจริงๆ พวกเขามักจะย้ายไปอยู่ในเมืองใหญ่ที่มีขนาดใกล้เคียงกับที่เคยอาศัยอยู่
นักวิจัยเชื่อว่าผลการศึกษาครั้งนี้จะส่งผลกระทบต่อนโยบายการรวมกลุ่มในอนาคตเนื่องจากรัฐบาลจะสามารถทำนายได้อย่างแม่นยำมากขึ้นว่าประชาชน กลุ่มไหนมีแนวโน้มจะย้ายจากที่ไหนและไปยังจุดหมายปลายทางใด การย้ายถิ่นต้องใช้นโยบายการรวมกลุ่มและระบบสนับสนุนทางสังคมเพื่อให้ผู้มาใหม่สามารถปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ๆ และข้อมูลเหล่านี้จะชี้ให้เห็นว่าชุมชนรวมถึงภูมิภาคแต่ละที่จะเติบโตอย่างไรในอนาคต.