น้ำท่วมขังนอกจากจะนำความเดือดร้อนอย่างแสนสาหัสมาให้แล้ว ยังนำพาสายธารน้ำใจจากเหล่าพี่น้องสายยานยนต์ ที่หลั่งไหลออกช่วยเหลือเพื่อนๆ พี่น้องร่วมชะตากรรมที่ได้รับผลกระทบ โดยไม่มุ่งหวังสิ่งตอบแทนใดๆทั้งสิ้น...


ท่ามกลางความทุกข์ระทมของผู้ที่ได้รับผลกระทบจากสภาวะน้ำท่วมครั้งใหญ่ในประเทศไทย ยังคงมีสิ่งดีๆเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา ทั้งการเข้าให้ความช่วยเหลือพี่น้องประชาชนผู้ที่ได้รับความเดือดร้อนจาก หน่วยงานต่างๆของราชการ เช่น ทหารทุกเหล่าทัพ เจ้าหน้าที่ของมูลนิธิต่างๆ หน่วยงานราชการที่มีหน้าที่รับผิดชอบโดยตรง รวมถึงบรรดาผู้ที่มีจิตอาสา อยากช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกันโดยไม่ได้มุ่งหวังสิ่งตอบแทนใดๆทั้งสิ้น และนี่คือบางแง่มุมที่ถ่ายทอดโดยคุณอมร วรมาลี นักข่าวและนักทดสอบรถยนต์ รองบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์บางกอกทูเดย์ ที่ได้รวบรวมสมัครพรรคพวกและอุปกรณ์ที่จำเป็นในการเข้าไปขนทรัพย์สินมีค่าจากบ้านของพี่ลำยอง นักข่าวสายยานยนต์ของหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ในวันที่ 1 พฤศจิกายน บริเวณที่เข้าถึงได้ยากอย่างท้องที่ของคลองสี่ อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี ซึ่งเป็นบริเวณที่มีน้ำท่วมสูงกว่าสองเมตรในบางจุด...


เล่นเอาเหนื่อยกันไปทีเดียวครับ กับภารกิจเข้าไปเก็บของมีค่าและสำรวจบ้านพักของเพื่อนนักข่าวที่ถูกน้ำท่วม ครั้งแรกนึกว่าจะไม่มีอะไรในกอไผ่ ที่ไหนได้ เป็นภารกิจหืดขึ้นคอ แก้ไขปัญหากันตั้งแต่เริ่มต้น จนกว่าจะถอนกำลังคนและอุปกรณ์ออกจากพื้นที่ได้ ก็ปาเข้าไปเกือบ 18.45 น.


เราแบ่งกำลังกันเป็นสองทีมตั้งแต่ 11.00 น. ผมกับเต๋า (นักข่าวสายยานยนต์ของหนังสือพิมพ์สยามธุรกิจ) นำรถไปรอที่ปั๊ม PTT เกษตรนวมินทร์ พี่อุ๋ย หรือคุณสฤษฎ์พร สกลรักษ์ ผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ค่าย Hyundai Motor Thailand Co.ltd และคาลอส กับคุณน้องและคุณเอ๋ เจ้าหน้าที่ฝ่ายประชาสัมพันธ์ นำรถ Hyundai H1 และ Hyundai Tucson ไปรับพี่ลำยอง นักข่าวสายยานยนต์ที่โรงพิมพ์เดลินิวส์ ทางผมสบายครับ แวะรับพี่ฉ่าง ไทยรัฐออนไลน์ มาด้วย แต่ก็มีเหตุครับ เหตุแรก พอรับพี่ฉ่างออกมาจากบ้าน ขับรถมาไม่ถึง 100 ม. ระดับน้ำในท่อบริเวณแยกวังหิน ใกล้บ้านพี่ฉ่าง ภาพที่เห็น เหมือนน้ำร้อนเดือดๆครับ ฝาท่อน้ำพุ่งทะลักออกมาแบบน้ำเดือด พี่ฉ่างมีอาการกระสับกระส่าย และเหงื่อเริ่มออก พอเรามาจอดรถรอทีมงานที่เหลือ สีหน้าของนักข่าวคนเก่งของเราบ่งบอกถึงความกังวลที่เราสังเกตได้


ผมและเต๋าบอกพี่ฉ่างว่า พี่อย่าไปเลย กลับไปดูสถานการณ์ที่บ้านดีกว่า น้ำมาจ่อหน้าบ้านพี่แล้ว เพราะการที่เราจะไปช่วยพี่น้องเรานั้น มันไม่ได้มีแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ยังมีอีกหลายภารกิจ พี่ฉ่างทนเราไล่ไม่ไหวครับ จึงกลับบ้านไปด้วยอาการของคนผิดหวังที่ไม่ได้ร่วมทริปไปกับเรา แต่อย่าหวังว่าผมจะให้พี่หยุดพักสบายๆครับ รอบหน้าเจอกัน ส่งเสบียงคนชราบ้านน้องจอยไทยรุ่งยูเนี่ยนคาร์ บางบัวทอง นั่นแหละครับของจริงๆ


ด้านพี่อุ๋ย ขับรถไปรับพี่ลำยอง เดลินิวส์บ่อยๆ แต่วันนี้เดลินิวส์เป็นทะเลสาบไปตั้งแต่เช้าแล้วครับ รถเก๋งจึงเข้าไม่ได้ เดือดร้อน Hyundai H-1 ลุยเข้าไปรับถึงขอบบันไดตึก ถือว่ายอดเยี่ยมด้วยฝีมือน้องคาลอส เราเดินทางมาถึงลำลูกกา ปทุมธานี ทางถนนมอเตอร์เวย์ สาย 9 วันนี้มอเตอร์เวย์เป็นทะเลครับ รถบรรทุกหลายคันดับและเสียหาย รถกระบะถ้าไม่แน่จริง ก็ต้องถือว่าใจกล้าที่สุด เพราะระดับน้ำมิดขอบไฟหน้า บางจังหวะน้ำกระแทกเข้าหน้ารถกระเด็นถึงขอบกระจก ขอบหลังคา เพิ่งได้เห็นว่ามันอันตรายและเสียดายรถมากๆก็วันนี้ครับ

...


เราเตรียมเรือยางติดเครื่องท้าย 15 แรงม้า อุปกรณ์กู้ชีพ เตรียมคน วางแผนให้พี่อุ๋ย คาลอส น้อง น้องเอ๋ และน้องเต๋า standby บริเวณมอเตอร์เวย์ เพื่อประสานงาน อำนวยความสะดวก และรักษาความปลอดภัย เพราะเราไม่สามารถไว้วางใจสิ่งใดได้เลย ส่วนผม น้องหนุ่ม พี่ลำยอง เดินทางไปพร้อมเรือยางติดเครื่อง 15 แรงม้า เพื่อเข้าพื้นที่


การเดินทางเต็มไปด้วยการแก้ไขปัญหาครับ เครื่องยนต์เรือ ok แต่ตัวเรือไม่ทนทานต่อสภาพการใช้งาน เราแบก นั่ง เข็นเรือไปในท้องน้ำ และสภาพภูมิประเทศที่มีทั้งบก แห้ง บก เปียก ไม่ง่ายเลยครับกับการทำงานในสภาพที่คุณจะเจอกับน้ำเน่า น้ำเชี่ยว และความเวิ้งว้างในยามที่ปราศจากความช่วยเหลือใดๆ เมื่อวิ่งเรือช้าๆมาถึงครึ่งทาง แล้วมาพักบริเวณปากทางเข้าหมู่บ้านของพี่ลำยอง สภาพเรือของเราคือ ท้องเรือปริแตก ตัวเรือครูดกับพื้นถนนและแทบจะเรียกได้ว่าสลายไปกับการเดินทางทีเดียว เรานั่งปรึกษากันนานพอสมควร ทั้งสอบถามถึงเรือยางบริจาคที่มาจากเมืองจีน ที่จอดเด่นเป็นสง่าหน้าบ้านสจ.ท่านหนึ่ง ริมคลองรังสิต มันเป็นของบริจาคมาเพื่อประชาชน แต่ก็มีคนเอามาครอบครอง และพ่นชื่อ ดร.เสรี........ เป็นเจ้าของอย่างสง่าผ่าเผย เรือเอาออกไม่ได้ ต้องรอผู้ใหญ่มาสั่งการ


ผม พี่ลำยอง และน้องหนุ่ม ผละออกจากจุดนั้น นาทีที่พึ่งใครไม่ได้ เราเจอชาวบ้านแนะนำว่า ลองไปเช่าเรือชาวบ้านซิ ผลคือ คน 3 คน กับเครื่องเรือและซากเรือยาง ราคาเหมา 3,000 บาท แต่คุยไปคุยมา ลดไปได้เหลือ 2,000 บาท ทีแรกผมตกลงใจว่า พี่ลำยอง เอาก็เอา แต่พอเห็นเรือแล้ว ผมจึงวิตกว่า หากเรานำคนลงเรือ เรือคว่ำ เรามีชูชีพ เราลอย แต่ถ้าขนเครื่องเรือ Yamaha ลงเรือ เรือคว่ำเราคงเสียเครื่องเรือราคาหลายหมื่นไปอย่างที่จะงมหาได้ยากยิ่ง เนื่องจากระดับน้ำที่ลึก

คนตัวเล็กนั่งเรือ พี่ลำยอง และหนุ่ม ลงเรือเข้าไปที่บ้านพี่ลำยอง ส่วนผมจะหาทางนำซากเรือและเครื่องยนต์เรือกลับไปที่แคมป์ มอเตอร์เวย์ ภารกิจเป็นไปตามนั้น พี่ลำยองมีน้องหนุ่มเป็น buddy เข้าพื้นที่และเดินทางออกมาได้ปลอดภัย โดยผมนำรถเข้าไปรับที่จุดนัดหมายที่ตกลงกันไว้ตั้งแต่ออกเดินทาง ส่วนผมนำซากเรือยางท้องไฟเบอร์ที่พังทะลุขึ้นรถกระบะชาวบ้านผู้มีน้ำใจ และแบกกึ่งลากซากเรือและเครื่องยนต์ลุยน้ำขึ้นมอเตอร์เวย์ โดยอาศัยคนขับรถบรรทุกที่มีคนขับน้ำใจดียิ่งกว่า สจ. นำรถลุยน้ำเกือบ 80 ซม. กลับมาถึงแคมป์แบบระโหยโรยแรง

ภารกิจทุกอย่างสำเร็จในจุดประสงค์ที่ว่าเรานำพาและเป็นเพื่อนร่วมทางพาพี่ลำยองเข้าพื้นที่วิกฤติที่บ้านพี่เขาได้สำเร็จ และเดินทางออกมาอย่างปลอดภัยทุกชีวิต ขอบคุณ หนุ่ม น้องที่มีความสามารถในการแก้ปัญหา และเป็น Teampartner ที่ใครๆก็สามารถวางใจได้ว่าเขาจะต้องทำให้สำเร็จ สมความมุ่งหมาย ขอบคุณ พี่อุ๋ยจากค่าย Hyundai ที่มอบความช่วยเหลือทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นรถ น้ำมัน อาหาร และกำลังกาย ทั้งๆที่ตนเองก็ไม่ใช่คนสุขภาพแข็งแรงเท่าไรนัก ขอบคุณน้องเต๋า นักข่าวสายยานยนต์จากสยามธุรกิจ น้องคาลอส น้อง และน้องเอ๋ PR Hyundai ที่เป็นทั้งผู้หาข้อมูล ผู้ประสานงาน และไม่เคยทอดทิ้งคนทำงาน ด้วยการโทรเช็กความคืบหน้า ประสานการช่วยเหลือ หรือแม้แต่ต้องนั่งรอลุ้นท่ามกลางแดดร้อน ริมถนนไฮเวย์ ขอบคุณน้าฉ่าง ไทยรัฐออนไลน์ ในความตั้งใจที่จะช่วยเพื่อน แม้ตนเองจะอยู่ในภาวะที่ลำบาก ก็ยังมีสปิริตอย่างน่านับถือน้ำใจยิ่ง ขอบคุณพี่ๆเพื่อนๆน้องๆ ที่มิสามารถเอ่ยนามได้หมดทุกท่าน ที่ส่งกำลังใจ และโทรแจ้งความประสงค์ในการเข้าสนับสนุนภารกิจของพวกเรา ซึ่งเราจะมีต่อเนื่องไปอย่างแน่นอนครับ

สำหรับเรือ ตอนนี้ผมกำลังจะนำไปซ่อมแซม ไม่ต้องห่วงครับ ไม่เกิน 2 วัน ก็กลับมารับใช้ได้เช่นเดิม แต่รถกระบะผมเป็นแบบ 4 ประตู ไม่สามารถขนเรือยางไซส์มาตรฐานแบบที่ตำรวจน้ำใช้กัน ขอความอนุเคราะห์ค่ายรถที่มีรถกระบะแบบขับเคลื่อน 4 ล้อ สองประตูมีแค็ป กรุณาสนับสนุนเราด้วย เครื่องยนต์ทำงานดี แต่เรือเราลำเล็กไปครับ ความทนทานในการใช้งานจึงไม่สูงนัก หากสามารถสนับสนุนได้ เราจะทำงานได้อย่างราบรื่นยิ่งขึ้นครับ

สุดท้ายในค่ำคืนนี้ ผมอยากเป็นตัวแทนเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ที่ร่วมใจในการเป็นส่วนหนึ่งในความเป็น "เพื่อนกันตลอดไป" ตรงนี้.....

...


เราไม่ได้ทำทุกสิ่งนี้ เพื่อเงินทอง ข้าวของ เครื่องใช้ เราไม่ทำงานเพียงเพื่อต้องการหน้าตาทางสังคม หรือชื่อเสียง เราทำเพราะเราเชื่อมั่นในคำว่า "พี่น้อง เพื่อนพ้อง และคนที่เคารพ" ผมเชื่อครับว่า การมีเพื่อนที่เข้าใจกัน การมีเพื่อนที่ช่วยเหลือกัน และการได้จดจำความดีทั้งกายใจ ที่มีต่อกันอย่างบริสุทธิ์ใจ มันทำให้ชีวิตของเราอิ่มขึ้น สุขขึ้น และเราจะมีบันทึกในชีวิตที่ไม่มีวันลืมว่าเราได้กระทำคุณงามความดีเพื่อกันและกันครับ

วันนี้มุมหนึ่ง ริมน้ำ ท่ามกลางวิกฤติที่คนทั้งชาติต้องตกระกำลำบากไปพร้อมๆกัน พี่ลำยองหันมาบอกกับผมว่า "อมร...พี่เชื่อนะว่า วันนี้ มีเงินก็ไม่มีค่า วันนี้บ้านใหญ่โต ก็ไม่มีค่า เงินซื้ออะไรไม่ได้เลยในเวลาแบบนี้ แต่สิ่งที่สำคัญที่สุด คือการที่เราได้มีเพื่อนดีๆสักคน เพื่อนเท่านั้นที่จะช่วยกันให้พ้นความลำบากไปได้" ขอบคุณพี่ลำยอง ที่มาเป็นบันทึกอีกหน้าของพวกเราทุกคนครับ

และผมหวังว่า วันนี้ทุกท่านจะนอนหลับไปพร้อมกับความสุข ความสุขที่เราและเพื่อนๆเข้ามามีส่วนร่วมกันใน "เพื่อนกันตลอดไป" ครับ.

อมร วรมาลี
รองบรรณาธิการ หนังสือพิมพ์บางกอกทูเดย์

...

Arcom roumsuwan
E-Mail chang.arcom@thairath.co.th
Facebook http://www.facebook.com/chang.arcom