ไม่พูดถึงอาหารญี่ปุ่น แล้วหนังเรื่องนี้พูดถึงอาหารชาติไหน?
สวัสดีสัปดาห์ต้อนรับวันหยุดยาวค่ะคุณผู้อ่าน มีแผนไปเที่ยวลั้ลลาที่ไหนบ้างรึเปล่า หากยังไม่มีมาดามมีหนังครอบครัวฟีลกู๊ดมานำเสนอ รับรองว่าได้น้ำตาซึมกันเป็นระยะ หัวเราะคิกคักพอเป็นกระสัย แต่ที่แน่ๆ จะได้ซึ้งไปถึงก้นบึ้งหัวใจ
‘What’s For Dinner, Mom’ หรือชื่อไทย ‘เมนูนี้ ยังคิดถึง’ เป็นเรื่องราวของครอบครัวเลี้ยงเดี่ยว ประกอบด้วยแม่และลูกสาวสองคน ทั้งสามเคยอยู่ “ไต้หวัน” ระยะหนึ่ง จึงย้ายมาญี่ปุ่นอีกครั้ง พร้อมการสูญเสียในอีกไม่กี่ปีต่อมา เมื่อ “พ่อ” หัวหน้าครอบครัวชาวไต้หวันจากไปเพราะโรคมะเร็ง สามสาวแม่ลูกเลยต้องอยู่ตามลำพัง ท่ามกลางความสับสนว่าตัวตนแท้จริงของพวกเธอเป็นคนชาติไหนกันแน่?
...
หนังมีความดราม่า แต่ก็ทำให้ยิ้มได้ด้วย
โครงเรื่องเหมือนจะเศร้าเพราะมีแต่ความสูญเสีย และความสับสนทางอารมณ์ของตัวละคร โดยเฉพาะตัวละคร “แม่” และ “ลูกสาวคนโต” แต่ระหว่างทางกลับเต็มไปด้วยข้อคิดและเรื่องราวดีๆ ทำให้ “เรา” ในฐานะ “คนดู” หรือ “คนนอก” ได้มองเห็นความรักที่ซ่อนอยู่ ถือเป็นจุดเด่นของเรื่องที่ไม่ได้เค้นอารมณ์หดหู่หรือฟาดความระทมให้ฟุ้งกระจายจนทำให้หนังเศร้าเกินไป
ตัวละครมีมิติ มีความซับซ้อนทางอารมณ์และความคิด แต่ก็ไม่ได้เข้าถึงยาก
ที่เป็นแบบนั้นต้องยกความดีให้คนเขียนบท เพราะภูมิหลังตัวละครทำหน้าที่ได้ดี อย่างน้อยๆ เราก็เข้าใจว่าความสับสนทางอารมณ์และการกระทำของแต่ละตัวละครเกิดจากอะไร โดยเฉพาะตัวละคร “แม่” ที่เป็นศูนย์กลาง ทุกเหตุการณ์ในเรื่องมีผลต่อการตัดสินใจของเธอทั้งนั้น และนั่นก็ทำให้เราได้เห็น “ความรัก” ของเธอ ทั้งในฐานะ “ภรรยา” และ “แม่” (เลี้ยงเดี่ยว) ที่รักลูกสาวทั้งสองสุดหัวใจ
เป็นหนังญี่ปุ่นที่ไม่ได้พูดถึงเมนูอาหารญี่ปุ่น!
อันนี้น่าสนใจ เพราะปกติเสน่ห์อย่างหนึ่งของการดูหนังญี่ปุ่นคือฉากทำอาหาร แต่ ‘What’s For Dinner, Mom’ กลับไม่ได้พูดถึงอาหารญี่ปุ่น ที่สำคัญเนื้อหาหลักของเรื่องก็เกี่ยวกับเมนูอาหารเสียด้วย ยิ่งทำให้น่าแปลกใจ
‘What’s For Dinner, Mom’ เลือกพูดถึงเมนูอาหาร “ไต้หวัน” ประเทศที่ตัวละคร “แม่” มีสถานภาพเปลี่ยนไปจากผู้หญิงญี่ปุ่นธรรมดาเป็น “ภรรยา” ของชายชาวไต้หวัน ที่นั่นเธอได้ปรับตัวเองให้เป็นแม่บ้าน ฝึกทำอาหารสารพัดเมนู และเมื่อได้กลับมาญี่ปุ่นอีกครั้ง เธอก็ยังรักษาสถานภาพนั้นไว้อย่างเหนียวแน่น รวมทั้งสถานภาพความเป็น “แม่” ให้ลูกสาวสองคน
...
ตัดความดราม่าออกไป ‘What’s For Dinner, Mom’ ก็ให้บรรยากาศที่แตกต่าง ฉากทำอาหารเรียบง่าย น่ารัก แลดูตะมุตะมิ ตามสไตล์ญี่ปุ่น กลายเป็นการเข้าครัวแบบจริงจัง เป็นเรื่องใหญ่ เต็มไปด้วยกลวิธีปรุงซับซ้อนและเครื่องปรุงที่หลากหลาย จนบางครั้ง...ถ้าไม่ได้ยินภาษาญี่ปุ่นในซีนก็เหมือนไม่ได้ดูหนังญี่ปุ่น
ถ้าจะมีอะไรเป็นญี่ปุ่น...คงเป็นข้อคิดน้อยๆ แต่ลึกซึ้ง
อย่างที่เกริ่น ‘What’s For Dinner, Mom’ เป็นหนังญี่ปุ่นที่ไม่ได้พูดถึงอาหารหรือความเป็นญี่ปุ่นเท่าไหร่ ถ้าไม่นับตัวละครหลักที่พูดภาษาญี่ปุ่น เราก็แทบจับอะไรไม่ได้ แต่กระนั้น...หนังก็มีสารง่ายๆ แต่กินใจความมหาศาลพอจัดให้เข้าสไตล์หนังญี่ปุ่นได้ รวมถึงการเล่าเรื่องเศร้าๆ หม่นๆ ของชีวิตให้กลายเป็นเรื่องฟีลกู๊ด หรือเรื่อง “ธรรมดา” ของชีวิต
โดยรวมถือเป็นหนังครอบครัวสัญชาติญี่ปุ่นที่ให้อารมณ์อุ่นๆ อีกเรื่อง หนังค่อนข้างยาว และมีจังหวะเนิบนาบในช่วงแรกๆ อาจไม่เรียกอารมณ์ตื่นเต้นนัก แต่ครึ่งหลัง...เมื่อเราคุ้นเคยกับตัวละคร เรื่องราวจะน่าสนใจขึ้น ตัวละครจะพาเราดำดิ่ง ไปค้นหาความจริงบางอย่างที่อาจทำให้คุณๆ ได้ยิ้มทั้งน้ำตา...
...
สุขสันต์วันสงกรานต์ค่ะ จนกว่าจะพบกันใหม่
มาดามอองทัวร์
Twitter: @MadamAutuer