ล้มแต่ไม่ยอมแพ้ "น้ําจิ้มจอมยุทธ์16" สู้จนเป็นน้ำจิ้มลูกชิ้นร้อยล้าน

เศรษฐีป้ายแดง พูดคุยกับ "ปอร์เช่-สุดรดา สิทธิกิติกูล" เจ้าของ "น้ําจิ้มจอมยุทธ์16" น้ำจิ้มลูกชิ้นร้อยล้าน ล้มมาหลายครั้ง แต่ไม่ยอมแพ้ จนประสบความสำเร็จ

วันที่ 23 มีนาคม 2564 รายการ "เศรษฐีป้ายแดง" ทางช่องไทยรัฐ 32 ได้พูดคุยกับ คุณสุดรดา สิทธิกิติกูล หรือ ปอร์เช่ เจ้าของ น้ําจิ้มจอมยุทธ์16 ได้พาไปดูโรงงานผลิตน้ำจิ้ม อ.โชคชัย จ.นครราชสีมา มูลค่าหลายร้อยล้าน ผลิตวันหนึ่งเป็น 100 ตัน โดยใช้พริกหลายพันธุ์มาผสมกันเพื่อความหอม และมีถุงน้ำจิ้มแบบพิเศษ มีความแข็งแรง ตกลงมา 5 เมตรไม่แตก เพื่อไม่ให้เกิดความเสียหายระหว่างขนส่ง

คุณปอร์เช่ เล่าว่า ตอนเด็กมีเพื่อนขายปลาหมึกบด ด้วยความที่เราชอบค้าขายอยู่แล้วเลยไปช่วยเพื่อน พอทำแล้วก็รู้สึกสนุก จนช่วงเรียนกฎหมาย ที่มหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่งได้ออกกลางคัน เพราะเรารู้ตัวว่าเราชอบอะไร แต่ในมหาวิทยาลัยไม่ได้คําตอบในส่ิงที่เราอยากรู้ เลยคิดว่าออกไปหาประสบการณ์จากมหาวิทยาลัยชีวิต ลองผิด ลองถูกดีกว่า

หลังจากตัดสินใจแล้วก็ได้ไปบอกที่บ้านว่า ไม่อยากเรียนแล้ว อยากออกไปขายของ ซึ่งทางบ้านก็เข้าใจ พอไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัย ก็กลับมาอยู่โคราชบ้านเกิด และได้เงินมรดกท่ีป๊าแบ่งให้ลูกทุกคนมาได้เป็นหลักล้านเลย

เรามองว่าทํา อะไรแล้วจะรวย น่าจะเป็นขายส่งแบบสําเพ็งก็เอามาทําธุรกิจขายส่ง จึงเดินทางไปซื้อสินค้าที่จีน เช่น กิฟต์ติดผม ตุ๊กตา แต่สินค้าที่เรานำมาขาย เราไม่ได้ปรึกษาใคร หรือใช้หลักการอะไรเลย ปรากฏว่าขายไม่ได้ จากนั้นได้เปลี่ยนไปขายเดรสมือสองตามตลาดนัด วันแรกได้เงินมา 8,000 บาท ตอนนั้นคิดว่าหากขายได้แบบนี้ทุกวัน เดือนนึงก็ได้เป็นแสน แต่พอวันต่อมาขายได้พันเดียว แถมเจอร้านคู่แข่งมาเปิดอีกเพียบ ก็เจ๊งอีก จากนั้นก็เปลี่ยนมาขายกระเป๋ามือสอง ก็เจ๊งอีก

จนมีคนรู้จักบอกว่า น่าจะลองทําอะไรที่เกี่ยวกับของกินดูนะ ก็ปิ๊งไอเดียว่าทําน้ํายําสำเร็จรูป ก็ได้ลงมือทำหาสูตรวิธีทําให้ลูกน้อง แต่ก็ขายไม่ได้ เลยเปลี่ยนมาทําน้ํา จิ้มสุกี้ ตอนออกบูธให้คนชิมพร้อมกับขายไปด้วย มีคนซื้อเยอะ แต่พอเอาไปวางตามร้านส่งก็ขายไม่ได้อีก เพราะสู้คู่แข่งไม่ได้

สำหรับจุดเริ่มต้นของการทำ “น้ำจิ้มลูกชิ้น” เพราะสังเกตเห็นร้านขายลูกช้ินเยอะมาก แต่ยังไม่มีน้ําจิ้มสําเร็จรูปขาย เลยปิ๊งไอเดียว่าจะทําเป็นธุรกิจ วันรุ่งขึ้นก็เลิกทำน้ำจิ้มสุกี้เลย หันมาลงมือทําน้ําจิ้มลูกช้ินตอนปี 2556 เปิดอินเทอร์เน็ตค้นหาสูตร ลองผิด ลองถูก จนได้สูตรของเราเอง

"เราไปฝากวางหลายร้าน ตอนแรกไม่มีใครยอมให้วางเลย เพราะของเราไม่ใช่ยี่ห้อดังเค้าไม่มีเวลามาเชียร์ของเรา แต่ก็มีคนท่ีให้โอกาสเราวางคือ เจ้จิน (เจ้าของร้านหนุ่มร้อนแรง) กับ ป้านก (เจ้าของร้านเจ๊นกน้อย) ตลาดย่าโม ซึ่งเป็นร้านใหญ่"

ในตอนที่น้ำจิ้มลูกชิ้นติดตลาดแล้ว ก็มีอุปสรรคจนทำให้ธุรกิจเกือบเจ๊ง ในตอนที่ขยายโรงงานได้สั่งเครื่องจักรมาใหม่ แต่เกิดปัญหาที่เครื่องไม่สามารถผลิตถุงออกมาได้ ทำให้ไม่มีสินค้าส่งลูกค้า ลูกค้าก็โทรมาต่อว่า ประกอบกับตอนนั้นมีคู่แข่งทำน้ำจิ้มเลียนแบบ ได้ป่าวประกาศว่า น้ำจิ้มเราเจ๊งแล้ว ให้ใช้ยี่ห้อนี้แทน ลูกค้าก็เชื่อเพราะเราไม่มีของให้เขาจริงๆ พอเครื่องจักรซ่อมได้เราก็เร่งผลิตกันท้ังวันทั้งคืนไม่ได้พักเครื่อง จนใบพัดตัดถุงน้ําจิ้มหัก คราวนี้หายนะของจริง ก็คิดว่าเจ๊งแน่ แก้ไขไม่ทันออเดอร์สงกรานต์แน่นอน โรงงาน เครื่องจักรก็ปิดอีกซ่อมไม่ได้ คิดจนปลงเลยปิดเครื่องแล้วไปนอน

นอกจากนี้คู่แข่งยังให้คนของเขามาสมัครงานกับเรา เป็นคนส่งของ พอส่งของให้เราตามท่ีต่างๆ ก็แอบขายของคู่แข่งไปด้วย เหมือนขายคู่กัน ช่วงที่หยุดไปเราก็กลับไปคิดทบทวนตัวเองว่าถ้าเราเป็นลูกค้าจะซื้อสินค้าไหม จดออกมาเป็นข้อๆ เลยว่าของเรายังไม่เข้มข้น ยังทําได้ดีกว่านี้ได้อีก พอตอบตัวเองเป็นข้อๆ ได้แล้ว เลยตัดสินใจทําสูตรใหม่ แล้วนำไปขาย ปรากฏว่าสินค้าลอตนั้นพลิกวิกฤติ ทําให้ลูกค้ากลับมาเชื่อมั่นเราเหมือนเดิมว่ายังไม่เจ๊ง แต่หยุดไปปรับสูตรใหม่ ทําให้จอมยุทธ์กลับมามีท่ียืนอีกครั้ง

สำหรับเคล็ดลับความสำเร็จ อยากให้ทุกคนไม่ยอมแพ้ ทุกการทําธุรกิจ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่ายอมแพ้ เอาความล้มเหลวมาเป็นบทเรียนเสมอ อย่าทําผิดซ้ำๆ ในเรื่องเดิม.