เสื้อพอร์ซเลนโปโลประวัติศาสตร์ ของ ลาคอสท์ ฝีมือรังสรรค์ "หลีเสี่ยวเฟิง" ประติมากรมือหนึ่งแดนมังกร

"หลีเสี่ยวเฟิง"

หลังจากจับมือกับศิลปินชื่อก้องโลกมานับไม่ถ้วน เพื่อสร้างสรรค์เสื้อโปโล คอลเลกชั่นพิเศษ จนกลายเป็นปรากฏการณ์อันลือลั่น ล่าสุด ลาคอสท์ แบรนด์แฟชั่นสปอร์ตแวร์ระดับตำนานสัญชาติฝรั่งเศส ได้สร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่ให้วงการแฟชั่นโลกอีกครั้ง เมื่อเชื้อเชิญประติมากรชื่อดังแนวโพสต์โอเรียนทัลลิซึ่ม ของสาธารณรัฐประชาชนจีน "หลีเสี่ยวเฟิง" วัย 45 ปี มาร่วมรังสรรค์เสื้อโปโลลาคอสท์ L.12.12 รุ่นลิมิเต็ด เอดิชั่น "2010 Holiday Collector’s Series" ให้เป็นเสื้อพอร์ซเลนโปโลคอลเลกชั่นแรกของโลก ด้วยแรงบันดาลใจจากลวดลายอันงดงามวิจิตรของเศษกระเบื้องโบราณ ถ่ายทอดเป็นผลงานศิลปะชิ้นมาสเตอร์พีซ ที่สามารถสวมใส่ได้จริง

การ เปลี่ยนภาพลักษณ์เสื้อโปโลลาคอสท์ L.12.12 ให้กลายเป็นเสื้อพอร์ซเลนโปโลในครั้งนี้ นับเป็นโจทย์ที่ท้าทายอย่างยิ่งสำหรับ "มร.หลี" โดยศิลปินคนดังแห่งแดนมังกร ได้ประยุกต์รูปแบบการทำงานตามแนวถนัด ซึ่งสร้างชื่อให้เขาจากการรังสรรค์ผลงานประติมากรรมขึ้นใหม่ ด้วยเศษกระเบื้องโบราณ ที่ค้นพบจากพื้นที่ประวัติศาสตร์ต่างๆของประเทศจีน บางชิ้นมีอายุเก่าแก่ย้อนไปถึงสมัยราชวงศ์หมิง จากนั้นเขาจึงนำกระเบื้องที่รวบรวมได้ ซึ่งถือเป็นกระจกสะท้อนวัฒนธรรมในแต่ละยุคสมัยของชาวจีน มาขัดให้ขึ้นเงาทีละชิ้นๆแล้วเจาะรู และใช้ลวดเงินเชื่อมต่อเศษกระเบื้องเข้าด้วยกัน เพื่อให้เกิดการจัดเรียงภูมิทัศน์ขึ้นใหม่ ผลงานประติมากรรมเหล่านี้เป็นงานศิลปะที่สามารถสวมใส่ได้จริง แม้จะหนักเหมือนชุดเกราะ โดยถ่ายทอดออกมาในรูปแบบของเสื้อผ้าสมัยใหม่, เครื่องแต่งกายจีนโบราณ และชุดยูนิฟอร์มทหาร

ครั้ง นี้ยังนับเป็นครั้งแรกที่ศิลปินดังอันดับหนึ่งของประเทศจีน เปิดโอกาสให้ทีมข่าวสตรีไทยรัฐ ซึ่งเดินทางไปเยือนกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ตามคำเชิญของค่ายลาคอสท์ ประเทศไทย เมื่อปลายเดือน ต.ค.ที่ผ่านมา ได้สัมภาษณ์เจาะลึกถึงแรงบันดาลใจที่อยู่เบื้องหลังการออกแบบเสื้อพอร์ซเลน โปโลให้ลาคอสท์ พร้อมบอกเล่าถึงเส้นทางการต่อสู้สุดทรหดของศิลปินจีน เพื่อให้สามารถยืนหยัดอยู่ได้ ท่ามกลางกฎเหล็กของพรรคคอมมิวนิสต์เป็นศิลปินเอเชียคนแรก ที่ได้ร่วมงานกับลาคอสท์ รู้สึกอย่างไรบ้าง

ผมภูมิใจมาก ที่มีโอกาสโชว์ศิลปะของประเทศจีนให้ ชาวโลกได้เห็น และยังได้นำผลงานการออกแบบเสื้อพอร์ซ–เลนโปโล ไปจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ศิลปะระดับโลก "Musee des Arts et Metiers" ใจกลางกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เมื่อเดือน มิ.ย.ที่ผ่านมา ก่อนจะนำมาจัดแสดงให้ชาวจีนได้ชมที่เรด เกท แกลเลอรี่ ในกรุงปักกิ่ง ที่สำคัญคือ ครั้งนี้ผมได้ทำหน้าที่เป็นสื่อกลางระหว่างโลกตะวันออกกับตะวันตก และเป็นสะพานเชื่อมโลกยุคเก่ากับโลกยุคใหม่ด้วย

อะไรคือแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์เสื้อโปโลจากเศษกระเบื้อง

ลา คอสท์ให้อิสระกับผมอย่างเต็มที่ แค่ให้โจทย์มาว่า อยากให้ช่วยออกแบบเสื้อโปโลรุ่นลิมิเต็ด เอดิชั่น ผมคิดว่าสัญลักษณ์ของลาคอสท์คือจระเข้ เพราะฉะนั้นจะต้องดึงธรรมชาติอันสวยงามน่าทึ่งของจระเข้ถ่ายทอดออกมาให้ได้ กระนั้นด้วยความที่ทางการจีนไม่อนุญาตให้นำชิ้นส่วน หรือศิลปะโบราณออกนอกประเทศ รวมถึงเศษกระเบื้อง ผมจึงต้องตัดสินใจทำกระเบื้องขึ้นใหม่ ด้วยแรงบันดาลใจจากยุคต้นราชวงศ์หมิง โดยกว่าจะปั้น, เพนต์, ขัดเงาจนเป็นรูปเป็นร่างได้ ก็ต้องใช้เวลานานถึง 3 เดือนเต็ม ผมใช้เศษกระเบื้อง ทั้งสิ้น 317 ชิ้น เพื่อสร้างสรรค์เป็นผลงานเสื้อพอร์ซเลนโปโล สำหรับลวดลายที่เพนต์ลงบนถ้วยกระเบื้องนั้น ผมวาดรูปดอกไม้มงคลทั้งสี่ตามความเชื่อของคนจีน คือ ดอกกล้วยไม้, ต้นไผ่, ดอกเบญจมาศ และดอกบ๊วย ใช้สีน้ำเงินและขาวเป็นหลัก พร้อมแต่งแต้มสีแดง เพื่อสื่อถึงเลือด, พลังชีวิต และความคิดสร้างสรรค์ ผมยังเขียนคำมงคลของจีน ตลอดจนรูปสัญลักษณ์จระเข้ และตัวหนังสือลาคอสท์ลงในถ้วยกระเบื้อง นอกจากนี้ก็มีนกฟีนิกซ์ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความร่ำรวย, โอกาส และโชคลาภด้วย ส่วนด้านหลังของพอร์ซเลนโปโล ได้ใช้เศษก้นถ้วยกระเบื้องผ่าครึ่งวางเรียงขนานตามแนวกระดูกสันหลัง เพื่อสื่อถึงความสวยงามและแข็งแกร่งของเกล็ดจระเข้ ขณะเดียวกัน  ก็ใช้กระเบื้องโบราณสีเขียวอ่อน มาลดทอนความดุร้ายของจระเข้

เมื่อต้องถ่ายทอดเป็นเสื้อยืดโปโลคอลเลกชั่นพิเศษ แรงบันดาลใจที่ใช้ แตกต่างจากเดิมไหม

ใน ส่วนของเสื้อยืดโปโล ผมเลือกใช้เศษกระเบื้องโบราณสีน้ำเงินกับขาว ตกแต่งลวดลายดอกบัว และเด็ก ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของสมัยราชวงศ์ชิง ยุคฮ่องเต้คังซี มาพิมพ์ลายบนเสื้อยืดโปโลสำหรับผู้ชายและผู้หญิง โดยลวดลายดอกบัวผุดขึ้นมาจากใต้น้ำ เตรียมผลิบานชูช่องดงาม เปรียบได้กับความบริสุทธิ์ และการเกิดใหม่ ส่วนรูปเด็ก เป็นตัวแทนของความอุดมสมบูรณ์ เพราะสมัยนั้นมีอัตราการตายของเด็กทารกสูง ชาวจีนจึงนิยมเพนต์ลวดลายกระเบื้องด้วยรูปเด็กทารก เพื่อให้คุ้มครองเด็กๆ

มีการนำเทคโนโลยีสมัยใหม่มาใช้กับงานออกแบบครั้งนี้หรือไม่

สมัย นี้เทคโนโลยีเป็นเรื่องสำคัญมาก ถ้าไม่รู้จักใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่ ผมก็คงสร้างสรรค์ผลงานไม่สำเร็จ โดยเฉพาะเทคนิคการเชื่อมต่อเศษกระเบื้อง ตอนแรกผมมืดแปดด้านอยู่นาน ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไง จนกระทั่งไปเจอเพื่อนศิลปินชาวฝรั่งเศส ซึ่งเป็นนักออกแบบจิวเวลรี่ ช่วยชี้ทางสว่างให้ ส่วนเรื่องที่เกี่ยวข้องกับคอมพิวเตอร์ ผมไม่ถนัดเท่าไหร่ แต่จะมีผู้ช่วยคอยนำความคิดของผมไปถ่ายทอดต่อ

สำหรับ การออกแบบเสื้อยืดโปโลให้ลาคอสท์ครั้งนี้ ผมได้นำเทคโนโลยีมาช่วยด้วย ซึ่งแทนที่จะเจาะรูและใช้ลวดเงินเชื่อมเศษกระเบื้องเหมือนปกติ ผมเปลี่ยนมาใช้วิธีถ่ายรูปเศษกระเบื้องแต่ละชิ้น แล้วจึงจัดเรียงใหม่ในจอดิจิตอลขนาดเท่าของจริง ทำอย่างละเอียดทุกมุมมอง ทั้งด้านหน้า ด้านข้าง และด้านหลัง เพื่อให้เกิดรูปแบบตามต้องการ โดยใช้เศษกระเบื้องไป 251 ชิ้น สำหรับเสื้อยืดโปโลผู้ชาย และ 304 ชิ้น สำหรับเสื้อยืดโปโลผู้หญิง และเพื่อแยกความแตกต่าง ผมยังใช้สีน้ำเงินเข้มกับปกเสื้อ และแขนเสื้อของผู้ชาย ขณะที่เลือกใช้สีน้ำเงินอ่อนกับคอลเลกชั่นผู้หญิง โดยเสื้อโปโลพิมพ์ลายกระเบื้อง จะผลิตจำนวนจำกัดทั้งสิ้น 20,000 ตัว ซึ่งผมก็มั่นใจว่าจะได้รับการตอบรับอย่างดีแน่นอน

ท่ามกลางการคุมเข้มของรัฐบาลคอมมิวนิสต์ ศิลปินจีนถูกปิดกั้นความคิดอย่าง ที่ร่ำลือไหม

(พยัก หน้า) ศิลปินจีนในประ-เทศคอมมิวนิสต์มีทางเลือกอยู่ 2 ทาง คือ เป็นศิลปินในระบบ กินเงินเดือนข้าราชการ แต่ไม่มีสิทธิ์แสดงความคิดเห็น หรือจะเป็นศิลปินนอกระบบแบบผม ได้คิดอย่างเสรี แต่ไม่มีเงินเดือน และไม่มีข้าวจะกิน ศิลปินจีนมีชีวิตลำเข็ญมาก ไม่เหมือนกับศิลปินตะวันตก ที่อย่างน้อยๆก็ต้องมีบ้านอยู่ มีข้าวประทังชีวิต เพราะรัฐบาลจีนมองว่าพวกเราเป็นคนนอกรีต ถ้าเป็นชาวนาหรือกรรมกร รัฐบาลจีนจะมีข้าวให้กิน แต่กับศิลปินนอกระบบ พวกเขาไม่ยอมเลี้ยงให้เสียข้าวสุก พวกเราจึงต้องดิ้นรนหาทางเลี้ยงปากเลี้ยงท้องไปวันๆ ผมก็เริ่มจากการรับจ้างสอนวาดรูป เป็นมือปืนรับจ้างเขียนงานให้คนอื่น จนกระทั่งได้มาทำงานจิตรกรรมฝาผนัง ค่อยๆสั่งสมชื่อเสียง และผันตัวเองมาเป็นประติมากร ที่พูดมาทั้งหมดเป็นสภาพของศิลปินในยุคประธานเหมา  เจ๋อตุง  เรืองอำนาจ  ก่อนปี 1976  ซึ่งจีนยังปิดประเทศ เศรษฐกิจก็ไม่พัฒนา คนจีนส่วนใหญ่คิดแต่เรื่องปากท้อง  ไม่สนใจเรื่องศิลปะ แต่พอหลังจากเปิดประเทศแล้ว สถานการณ์ต่างๆก็ค่อยๆดีขึ้น ยิ่งในยุคนี้แล้ว ถือเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดสำหรับศิลปินจีน เพราะเศรษฐกิจของประเทศจีนเจริญขึ้น คนเริ่มเปิดมุมมองกว้างไกลขึ้น

พอโด่งดังร่ำรวยแล้ว จากศิลปินไส้แห้ง ทุกวันนี้ชีวิตอู้ฟู่ขึ้นมากไหม

(ส่าย หน้า) ความแตกต่างที่เห็นได้ชัดที่สุดคือ เมื่อก่อนยังต้องเป็นห่วงเรื่องการกินอยู่ แต่ตอนนี้สามารถทุ่มเทหัวใจให้กับการสร้างสรรค์งานศิลปะได้เต็มที่ โดยไม่ต้องพะวงอะไร และจนถึงขณะนี้ก็มีคุณภาพชีวิตดีพอสมควร บ้านก็มีแล้ว รถก็มีแล้ว เสื้อผ้าก็ไม่เคยขาด ข้าวปลาอาหารก็อุดมสมบูรณ์ทุกมื้อ ที่สำคัญยังมีครอบครัวที่อบอุ่น และมีลูกสาวที่น่ารัก เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง แค่นี้ก็สุขเหลือล้นแล้ว
สำหรับ แฟนๆเมืองไทย เตรียมจับจองเสื้อโปโลลายกระเบื้อง ฝีมือออกแบบของ "หลีเสี่ยวเฟิง" ได้ที่ช็อปใหญ่ลาคอสท์ ในเดือน ธ.ค.นี้ มีจำนวนจำกัด คอลเลกชั่นผู้ชาย 80 ตัว และผู้หญิง 40 ตัวเท่านั้น.

ทีมข่าวหน้าสตรี