"ความรัก" เมื่อมีได้ ก็ย่อมหมดรักได้เป็นธรรมดา ซึ่งถ้าหากรวมกันเป็นครอบครัวแล้ว เวลาหมดรักกัน อาจจะไม่ใช่แค่ต่างคนต่างอยู่ เพราะคนสำคัญที่เกิดจากความรักอย่างลูก อาจเกิดความรู้สึกเครียด และไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อแม่ถึงแยกทาง...
สถาบันครอบครัวในปัจจุบันนี้ ต้องยอมรับว่าค่อนข้างจะเปลี่ยนไปจากเดิม ที่อยู่รวมกันหลายๆ คน จนเป็นครอบครัวเดี่ยว จากครอบครัวเดี่ยว กลายเป็นหนึ่งเดียวที่เดียวดาย อาจจะ Single Dad หรือ Mom มันก็แล้วแต่ว่าคู่ใครจะตัดสินใจ
ทั้งนี้ การแยกทางอาจไม่ได้ทำให้ทุกอย่างดีขึ้นทั้งหมด เพราะเด็กๆ ที่เกิดมา เขาก็คงมีความรู้สึกได้ถึง ดังนั้นคนเป็นพ่อแม่ เมื่อตัดสินใจแล้วว่าจะแยกทางกัน ก็ควรหาวิธีการพูดให้พวกเขารู้สึกเจ็บปวดน้อยที่สุดด้วย
Step1.
ถึงแม้ว่าหน้าอาจจะยังไม่อยากมองแล้วด้วยซ้ำ แต่เพื่อลูก คุณทั้งสองต้องหันหน้ามาปรึกษากัน คิดเสียว่าเป็นครั้งสุดท้ายจะได้สบายใจ ซึ่งควรอธิบายถึงเหตุผลให้พวกเขาเข้าใจ ให้เวลาพวกเขาในการปรับตัวสักนิด เพราะเด็กๆ เขาก็ยังคงชินกับบรรยากาศเดิมๆ อยู่ด้วย
...
Step2.
บางทีการไม่พูดความจริงในบางเรื่องก็เป็นสิ่งจำเป็น โดยเฉพาะกับเด็กเล็ก เพราะพวกเขาบอบบางเกินที่จะรับรู้และเข้าใจถึงปัญหา การพูดคุยกับเด็กวัยนี้ จึงอาจต้องใช้คำพูดให้เด็กเกิดจินตนาการในทางบวก เช่น “ที่คุณพ่อไม่อยู่บ้านนี้ เพราะบ้านเก่าแล้ว คุณพ่อเลยไปอยู่บ้านใหม่ ลูกเองก็จะได้ไปเยี่ยมคุณพ่อที่บ้านใหม่ด้วย” แต่วิธีนี้สำหรับเด็กโตคงใช้ไม่ได้ การอธิบายด้วยเหตุผลจึงดีที่สุดว่า การแยกทางของพ่อแม่เป็นทางออกที่ดีที่สุดที่จะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น
Step3.
เน้นย้ำและแสดงออกถึงความรักที่มีต่อพวกเขา ให้รู้ว่าถึงพ่อแม่แยกทางกัน แต่ความอบอุ่น เอาใจใส่ ยังมีให้พวกเขาเหมือนเดิม
Step4.
ตอบคำถามพวกเขาอย่างตรงไปตรงมา แต่อย่าทำให้หวาดกลัว หรือลงรายละเอียดจนเกินไป เพราะพวกเขาคงแค่ต้องการอยากรู้ เพื่อจะได้ปรับตัวให้เข้ากับชีวิตที่เปลี่ยนไปเท่านั้น
Step5.
ดูความคาดหวังที่เด็กๆ ตอบกลับมาก่อน เพราะเด็กบางคนอาจร้องไห้และโกรธ ในขณะที่เด็กบางคนก็อาจจะเก็บความเครียดไว้ ซึ่งจำเป็นต้องช่วยให้พวกเขารู้สึกดีขึ้น ด้วยการปล่อยให้เขาอยู่กับตัวเองสักพักก่อน
5 วิธีนี้อาจเป็นวิธีแก้ไขปัญหาได้บ้าง แต่ก็คงยังเป็นการแก้ที่ปลายเหตุ ดังนั้นการแก้ไขที่ต้นเหตุก็คือ คนเป็นพ่อแม่ ความรักคือสิ่งสวยงามและน่าทนุถนอมเก็บไว้ แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่ความรักกลายเป็นความอดทน เมื่อนั้นคนที่ซวยที่สุดคงไม่ใช่ตัวคุณ แต่คือลูกๆ ที่ต้องมานั่งฟังคำอธิบายกับผลงานสุดห่วยของครอบครัว