มาแล้วจ้ะ..."จี๊ดริมรั้ว" พาทัวร์ทั่วมหาลัย ที่ไหนมีเรื่องเด็ด บอกกล่าว เล่าผ่านมาทางเราได้นะครับ แล้วเราจะไปพิสูจน์พร้อมๆ กัน...
สัปดาห์นี้เป็นเรื่องราวของแม่ค้าคนหนึ่ง ที่ขายอาหารประเภทของว่าง (ใช่หรือเปล่า) อยู่ริมรั้วมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังย่านดินแดง ทำไมเธอถึงทำให้เราสนใจ แน่นอน...มันใช่แค่รสชาติอาหารที่บรรจงทำ แต่ความน่ารัก และอัธยาศัยที่ดีของเธอ เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ลูกค้านักศึกษาของเธอ หลงรักเธอ รวมถึง "จี๊ดริมรั้ว" ด้วย
เราไปติดตามเรื่องราวของเธอได้เลย!!
"นุชรี พนอมพล" สาวตัวเล็กวัย 40 ปี ที่ใบหน้าดูละอ่อนกว่าวัย อาชีพของเธอ คือ แม่ค้าขายผักทอด เส้นทางชีวิต กว่าจะมาเป็นแม่ค้าที่มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย เกิดขึ้นเมื่อเกือบ 10 ปีได้แล้ว
...
เธอเริ่มเล่าว่า
"ก็ขายมานานแล้วเนอะ จะ 10 ปีแล้ว ตอนแรกไม่ได้ขายตรงนี้ ขายอยู่ที่ประตูหน้ามหาวิทยาลัย แต่นี่เพิ่งย้ายมาได้ปีเดียว เนื่องจากตรงนั้นเขาไม่ให้ขายแล้ว เพราะเราทอดของอะเนอะ มันเลอะเนอะ เกรงใจเค้า"
ฐานที่มั่นของเธอ
"ย้ายมาขายที่ประตูหลัง ม. ได้ปีนึงแล้ว ลูกค้าก็ยังเยอะเหมือนเดิม แต่ก็มีเยอะ ที่ไม่รู้อย่างเรา (พลันชี้มาที่ "จี๊ดริมรั้ว") ว่าพี่ย้ายมาอยู่ที่นี่แล้ว เด็กก็ตามมาไม่หมด โดยเฉพาะเด็กที่เรียนจบไปแล้ว บางคนก็มาตามหานะ ก็มาเจอกันที่หลัง ม. เนี่ยแหละ" แม่ค้าคนสวย กล่าว
"จี๊ดริมรั้ว" มีโอกาสได้ไปลิ้มลองผักทอด ฝีมือพี่นุชรี แม่ 2 ปีก่อน โดยมีอดีตนักศึกษา ม.หอการค้าไทย เป็นคนแนะนำและพาไปชิม เนื่องจากศิษย์เก่าติดใจรสชาติจนลืมไม่ลงจริงๆ เลยเป็นเหตุให้วันที่เราตั้งใจไปสัมภาษณ์ ถึงกลับหาเธอไม่พบ เนื่องจากเธอย้ายมาขายอยู่ด้านหลังนั่นเอง
กลับไปต่อที่เรื่องราวของแม่ค้าคนสวยกัน
จุดเริ่มต้นแห่งอาชีพ
"พี่เป็นคนสังขละบุรีนะ เป็นคนมอญ สัญชาติไทย มาอยู่กรุงเทพฯ นานมากแล้ว ก่อนที่จะมาขายผักทอด เคยอยู่ย่านสุขุมวิทมาก่อน และตัวเองเป็นคนชอบกินผักทอดมากๆ ก็จะไปซื้อร้านประจำเกือบทุกวัน จนมาวันนึง คิดว่าจะขายอะไรดี เราก็เลยตัดสินใจมาขายผักทอดนี่แหละ และก็มาขายที่นี่ เพราะอยู่แถวห้วยขวางไง"
ขายดิบขายดี
"ช่วงนี้ขายไม่ค่อยดี เพราะนักศึกษากำลังสอบ และใกล้จะปิดเทอม (ระหว่างพูดคุยลูกค้าก็เดินเข้าร้านไม่ขาดสายนะ) วันนึงๆ ขายทั้งวันจนเย็น ก็ได้แค่ 2 พันกว่าบาท แต่ช่วงเปิดเทอมขายได้ 3 พันกว่าบาทก็มี"
...
ผลิตภัณฑ์หน้าร้าน
"ก็สารพัดผักทอด ทั้งผักบุ้ง มันฝรั่ง ฟักทอง ข้าวโพด เห็ดนางฟ้า เห็ดเข็มทอง หัวหอม และก็ไส้กรอก ลูกชิ้นด้วย อันนั้นเธอบอกเป็นของเสริม เพราะเราขายของทอดอยู่แล้ว"
ภารกิจประจำวัน
"ตื่นตั้งแต่ตี 4 ตี 5 นะ ไปตลาดซื้อของ ซื้อวัตถุดิบ เสร็จก็หอบหิ้วกันมา มาถึงร้านประมาณ 6 โมงกว่า ก็เริ่มทำของเตรียมผัก กว่าจะทอดได้ ขายได้ก็สายหน่อย ลูกค้าก็มารอนะ แต่บางทีเราทอดได้กระทะนึง มันไม่เยอะ ก็รอนานหน่อย บางทีก็คิวยาว อย่างมันฝรั่งทอดทีนึง ก็ขายได้แค่ 5-6 จานเอง ทุกคนเลยต้องรอ แต่เราก็มีขายผสมนะ"
...
ลูกค้าติดงอมแงม
"ก็คงเป็นรสชาติแหละ แป้งที่ผสม ก็ต้องเข้ากันนะ การทอด นี่สำคัญมาก เวลาใส่ของลงไปทอด ก็ต้องดูนะ จะทอดมาก ทอดน้อย ถ้าใส่ของลงเยอะ ทอดเสร็จ มันก็ไม่อร่อย ทอดผัก ทอดอะไรแต่ละอย่าง มันก็ไม่เหมือนกัน"
ทีเด็ดมัดใจคนชิม
"พี่มีผงโรยนะ แพงมากขอบอก เป็นผงชีส ผงปาปริก้า ผงยำ แล้วก็มีซอสมะเขือเทศ ซอสพริก ก็ราคาแพงๆ ทั้งนั้น และอีกอันที่พิเศษสุดๆ ก็น้ำจิ้มรสเด็ดนี่แหละ แต่ที่ถูกปากเด็กๆ ก็คงเป็นมันฝรั่งโรยผงชีส ขายดีจริงๆ ทอดมันฝรั่งไม่ทันเลย"
...
อัธยาศัยดี กลยุทธ์สำคัญ
"คนก็ว่างั้นเนอะ เราก็เป็นอย่างงั้น ลูกค้าก็เป็นนักศึกษาส่วนใหญ่ เริ่มกินกันตั้งแต่ปี 1 จนปี 4 บางคนจบไปแล้ว ก็มาแจกการ์ดแต่งงาน 555 แต่พี่ก็ไม่ค่อยได้ไปหรอก ฝากซองเค้าไป เพราะขายของตลอด กินกันจนสนิทกันเนอะ" (ใครเดินไปมาพยักหน้า หลิ่วตาตลอดที่เราพูดคุยกัน)
20 บาท ราคาถูกใจวัยโจ๋
"ถ้าขายแพง เด็กจะเอาที่ไหนมาซื้อ และอย่างที่บอก เดี๋ยวนี้ต้นทุนสูงมาก ของราคาแพงขึ้น กำไรก็ไม่กี่บาทหรอก เห็นพี่ตักของมั้ย พี่ให้เยอะมาก แต่พี่ขายแค่ 20 บาท แถมค่าที่ก็ต้องจ่ายนะ ไหนจะค่าแก๊สอีก นี่ถ้าแก๊สขึ้นถึง 600 นะ เลิกขาย!!" (555)
เอาล่ะ...ร่ายมาจนจบ ใครไม่เคยลิ้มลองฝีมือนาง ไปชิมกันซะนะ ของนางอร่อยจริงๆ ทั้งสด ทั้งใหม่ แถมนางยังใช้ของดีอีก
ย้ำกันอีกที พี่นุชรี เค้าขายอยู่ประตูหลังของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย แวะเวียนกันไป แต่รอนานหน่อย ก็อดใจรอนิดนะ อย่าเพิ่งท้อ เพราะเมื่อได้กินฝีมือนางแล้ว...คุณจะลืมคำว่า "ไม่อร่อย" ไปเลย!!
ใครมีเรื่องราวๆ จี๊ดๆ ริมรั้วสถานศึกษา โรงเรียน วิทยาลัย มหาวิทยาลัย ส่งรายละเอียดมาเล่าสู่กันฟังได้ที่นี่นะ mattanee24@hotmail.com แล้วเราจะไปหาคุณ...
