ด้วยความมุ่งมั่นตั้งใจที่จะทำสิ่งดีๆให้คนอื่นได้มีความสุข โดยเฉพาะบุคคลนั้นเป็นผู้พิการทางสายตา จึงเป็นแรงบันดาลใจสำคัญให้คนรุ่นใหม่อย่าง แบ็งค์–จรัสพงศ์ ล่ำซำ ทายาทคนเล็กของ ธงชัย ล่ำซำ บิ๊กบอส บริษัท ล็อกซเล่ย์ หันมาปลุกปั้นแมกกาซีนท่องเที่ยว ซึ่งไม่เพียงแต่เติมรอยยิ้มให้คนทั่วไป แต่ยังเน้นให้คนที่พิการทางสายตาได้พลอยอิ่มเอิบไปด้วย
แบ็งค์ เล่าถึงความสุขในการทำงานว่า ตนเองก็เหมือนคนหนุ่มทั่วไปที่เรียนมาทางด้านนิเทศศาสตร์ เอกโฆษณา จาก ม.หอการค้าไทย พอเรียนจบปุ๊บก็เข้าทำงานปั๊บ โดยร่วมหุ้นกับเพื่อนเปิดร้านเฟอร์นิเจอร์ ในคอนเซปต์ที่เปิดกว้าง โดยให้พื้นที่กับดีไซเนอร์ไทยรุ่นใหม่ ที่ส่งผลงานเข้าประกวดแล้วได้รางวัล ได้มีหน้าร้านไว้โชว์ผลงาน เพื่อช่วยหาลูกค้าให้ หรือถ้าไม่มีทุนผลิต ตนก็ยินดีช่วยซัพพอร์ต เพื่อส่งเสริมไอเดียสร้างสรรค์ของดีไซเนอร์รุ่นใหม่ นอกจากนี้ แบ็งค์ ยังเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในบริษัทล็อกซเล่ย์ ด้วยการเข้ามาดูแลด้านการตลาดในธุรกิจอาหาร ซึ่งมีร้านอาหารญี่ปุ่น AI และ IZA
นอกเหนือจากงานประจำที่ทำอยู่อย่างเต็มมือแล้ว แบ็งค์ ยังร่วมหุ้นลงทุนกับรุ่นพี่ที่มีประสบการณ์ในการทำหนังสือและรายการโทรทัศน์ ผลิตแมกกาซีน “ยะแฮ่” ซึ่งแจกฟรีทั่วไป โดยมีเนื้อหาสาระเกี่ยวกับแหล่งกินแหล่งเที่ยว ที่สำคัญคือ เป็นแมกกาซีนเล่มแรกที่มีอักษรเบรลล์ให้ผู้พิการทางสายตาสามารถอ่านได้ด้วย
คอนเซปต์ของหนังสือ “ยะแฮ่” จะเน้นไลฟ์สไตล์ แนะนำการใช้เงินในกระเป๋าอย่างชาญฉลาด ตั้งแต่ช่วงต้นเดือน กลางเดือน ปลายเดือน อย่างต้นเดือนก็แนะนำโรงแรมและร้านอาหารที่ค่อนข้างแพง พอ กลางเดือนก็ราคาย่อมเยาลงมาหน่อย จนถึงพาเที่ยวชมตลาด โดยมีเรื่องราวโครงการในพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ให้ได้อ่านเป็นประจำทุกเล่ม และที่ผมชอบมากที่สุดคือ มีอักษรเบรลล์ให้ผู้พิการทางสายตาได้อ่านได้ด้วย”
แบ็งค์ ยังบอกถึงความในใจลึกๆที่ตั้งใจให้มีอักษรเบรลล์ในสิ่งพิมพ์ที่ทำว่า “ถ้าเราทำอะไรได้ ก็อยากทำให้คนอื่นได้อ่านด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้พิการทางสายตา เพราะคุณปู่ของผม (จุลินทร์ ล่ำซำ) ก็ตาบอด เนื่องจากเป็นเบาหวาน ผมจึงอยากให้ผู้พิการทางสายตาได้อ่านอะไรที่มากกว่าหนังสือวิชาการ อยากให้เขาได้สัมผัสกับเรื่องราวที่ทำให้เขารู้สึกเพลิดเพลิน และมีความสุขไปกับการกิน การเที่ยว เหมือนคนปกติ”
แบ็งค์ ยังบอกถึงความรู้สึกส่วนตัวด้วยว่า ด้วยนิสัยความเป็นคนไทยที่ชอบช่วยเหลือ คนอื่น พอเห็นผู้พิการ ไม่ว่าจะทางสายตาหรือการได้ยิน พยายามใช้ชีวิตอย่างจำกัด ที่อาจไม่มีใครซัพพอร์ต หรือไม่อาจเติมเต็มในสิ่งที่เขาอยากได้ เช่น เรื่องราวที่สนุกสนาน ผ่อนคลาย เหมือนคนปกติ ตนจึงอยากเข้ามามีส่วนช่วยเติมเต็มในสิ่งเหล่านี้ ด้วยการจัดให้มีอักษรเบรลล์ในหนังสือที่ทำ และถ้าเป็นไปได้ ตนยังอยากทำรายการโทรทัศน์ที่ให้คนหูหนวกได้รับรู้อีกหนึ่งอย่าง
แบ็งค์ ตบท้ายบทสนทนาด้วยว่า “การทำให้ตัวเองยิ้มได้อาจเป็นเรื่องธรรมดา แต่การทำให้คนอื่นยิ้มได้ นั่นแหละคือความสุข” ด้วยเหตุนี้เจ้าตัวจึงมี ความสุขที่ได้ทำหนังสือให้ทั้งคนปกติและผู้พิการทางสายตาได้อ่านกันฟรีๆ!!!
...