ฟันไดโนเสาร์กับวิวัฒนาการสัตว์มีกระดูกสันหลัง

Credit David Mazierski

ไดโนเสาร์กลุ่มซอโรพอด (sauropods) มีคอยาว เดิน 4 ขา และกินพืช เป็นสัตว์ขนาดใหญ่ที่สุด เช่น ดิโพลโดคัส (Diplodocus), อะแพตโตซอรัส (Apatosaurus) ซอโรพอดบางตัวมีความยาวจากหัวจดหางถึง 40 เมตร สัตว์กินพืชตัวยักษ์เหล่านี้มีอยู่ทั่วโลกและเจริญเติบโตตลอดยุคไดโนเสาร์เกือบ 150 ล้านปี

เมื่อเร็วๆนี้ โรเบิร์ต ไรซ์ นักบรรพชีวินวิทยาจากมหาวิทยาลัยโตรอนโต ในแคนาดา ได้ศึกษาซากฟอสซิลฟันตัวอ่อนไดโนเสาร์กลุ่มซอโรพอดชื่อลู่เฟิงโกซอรัส (Lufengosaurus) พบในมณฑลยูนนานของจีน ฟอสซิลนี้บ่งชี้ถึงขั้นตอนในการพัฒนาฟันที่แตกต่างกันของลู่เฟิงโกซอรัสมันมีฟันคล้ายดินสอที่พบในซอโรพอด อย่างดิปโปลโดซิดี และไททันโนซอร์ การค้นพบนี้ชี้ให้เห็นว่าโครงสร้างฟันที่คล้ายกันซึ่งเกิดขึ้นในเผ่าพันธุ์ซอโรพอดในภายหลังนั้น มีวิวัฒนาการมาจากการรักษาคุณลักษณะที่มีอยู่ในระยะแรกของการพัฒนาในบรรพบุรุษ วิวัฒนาการนี้เรียกว่า paedomorphosis มักเห็นในสัตว์ขนาดเล็ก แต่ในกรณีนี้ดูเหมือนจะเห็นในสัตว์ใหญ่เช่นกัน

และนักบรรพชีวินวิทยายังศึกษาสัตว์เลื้อยคลานชื่อแคปโตไรนัส อะกูตี (Captorhinus aguti) ที่อยู่ในยุคเพอร์เมียนเมื่อ 289 ล้านปีที่แล้ว และพบว่าขากรรไกรด้านขวาของแคปโตไรนัสมีการสึกหรอมากกว่าด้านซ้าย บ่งบอกว่าเมื่อ 289 ล้านปีก่อน สัตว์เลื้อยคลานก็แสดงลักษณะที่เกี่ยวข้องกับความไม่สมดุลของสมอง แสดงถึงการแบ่งส่วนของสมองและการทำงานของสมองไม่สมส่วน ถือเป็นปรากฏการณ์ซ้อนกันอย่างล้ำลึกในวิวัฒนาการของสัตว์มีกระดูกสันหลัง และนี่เป็นครั้งแรกที่เห็นได้ในฟอสซิล.