ไม่นานมานี้น้องอ๊อฟ ปองศักดิ์ มีงานแถลงข่าวคอนเสิร์ตฯ Magic Night Concert น้องก็ลงภาพไปใน IG อยู่ๆ มีน้องผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามา comment ว่า
“ไหนบอกว่ารักแม่นักหนาไง ทำไมไม่ตายตามไปล่ะ ยังเห็นอยู่กับผู้ชายอยู่เลย ตอแ...” หืมมม ...น้องเป็นอะไรมากหรือเปล่าคะ ? ถ้าผู้ปกครองยังอยู่ใกล้ๆ ควรรีบเข้าไปชี้แนะด่วน โซเชียลฯวันนี้ เรามัวแต่อยู่หน้าจอ อยากพิมพ์อะไรก็พิมพ์จนไม่ต้องรับผิดชอบความรู้สึกของกันและกันแล้ว แต่ก่อนที่ผู้ใหญ่เคยเตือนๆ กันไว้ว่า “คิดดีๆ ก่อนพูดนะ” วันนี้ปากไม่ไวเท่านิ้วพิมพ์ค่ะ บางคนยังคงมีความเชื่อประหลาดๆ ว่า การด่าคนอื่นได้ คือความเหนือกว่า แต่ตั้งแต่เกิดมา ยังไม่เคยเห็นใครเจริญจากการเหยียบคนอื่นเลยสักครั้ง พอโดนคนเข้าไปกระหน่ำด่ากลับบ้าง ทางออกทางเดียวคือบล็อก แล้วก็ลบโพสต์... จบค่ะ ชีวิตมันง่ายแค่นี้จริงๆ ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร เรามาถึงจุดที่ comment อะไรกับชีวิตใครก็ได้ ไม่ต้องมีมารยาทใดๆ แล้วหรือ? ตั้งหน้าตั้งตาด่าให้สาแก่ใจ จนลืมไปว่า บางครั้งเราก็โชว์ตรรกะป่วยๆ ให้คนอื่นเห็นอย่างไม่ได้ตั้งใจ
ถือว่าเป็นที่ฝึกสติแล้วกันนะคะ ใจของเรา อย่ายอมเศร้าเพราะปากของใคร สังคมเรามีเรื่องลบๆ เยอะแล้ว ถ้าเราจะเป็นสักคนที่ไม่ต้องพ่นๆ อะไรใส่ใคร สร้างความสบายใจให้ตัวเองและผู้อื่นบ้างอาจจะดี เพราะวันนี้มีคนที่ป่วยเป็นโรคซึมเศร้ามากมาย สาเหตุเกิดขึ้นได้ง่ายๆ จากการอ่านประโยคไม่กี่ประโยคของคนที่พูดลอย หรือพูดพล่อยๆ นี่แหละค่ะ รักพ่อรักแม่ คงไม่ต้องตายตามเมื่อถึงวันที่ท่านหมดอายุขัย แค่ต้องดำเนินชีวิตให้ดีที่สุดต่อไป ท่านจะได้ภาคภูมิใจเพราะเลือดของท่านอยู่ในร่างกายของเรา
...
ทำดีต้องได้ดี แต่หลายคนทำดีก็ยังมีเรื่องให้น้อยใจ
“พี่อ้อยคะ อยากปรึกษาเรื่องครอบครัวค่ะ หนูมีพี่น้อง 3 คน พี่ชายคนโต ตั้งแต่มีครอบครัวไป ไม่เคยส่งเงินไห้แม่ใช้เลย พี่ชายคนกลางไม่ทำอะไรเลย นอนเล่นโทรศัพท์อยู่บ้าน ครอบครัวไม่มีเงินใช้ แต่ก็มีคนช่วยกันหารายได้น้อยมาก ส่วนมากคนที่ให้เงินครอบครัวใช้คือหนู ทั้งๆ ที่หนูเป็นลูกผู้หญิงคนสุดท้อง เวลาที่หนูกลับบ้าน หนูก็จะเป็นคนโดนด่าโดนว่าโดนบ่น ครั้งไหนทำเป็นไม่ได้ยิน เฉยๆ ชาๆ แม่ก็จะไล่หนูออกจากบ้าน แต่สุดท้ายคนที่แม่มาขอเงินใช้ก็คือหนู แม่ไม่เคยดุหรือว่าพี่ๆ วันไหนที่หนูบอกว่าไม่มีเงิน หนูจะโดนทั้งแม่และพี่ชายด่า มีปัญหาอยากปรึกษาบ้าง แม่ก็จะชิงบ่นก่อนว่า ปัญหาเขามีเยอะอยู่แล้ว เขามานั่งฟังเราปรับทุกข์ไม่ไหวหรอก ทุกวันนี้หนูมีอะไร หนูก็เก็บไว้ น้อยใจร้องไห้ทุกคืน แต่ไม่มีใครรู้ หนูควรทำตัวยังไงคะ หนูต้องเป็นคนแบบไหนหรือถึงจะไม่โดนด่า”
คำว่า “ครอบครัว” ไม่ได้แปลว่า อบอุ่นเท่ากันทุกบ้าน บางบ้านก็ทนทุกข์ทรมานเพราะคนในครอบครัว เคยได้ยินไหมคะ ที่เขาบอกว่า บางทีเจ้ากรรมนายเวร ก็มาในรูปของครอบครัว แต่อยากให้คิดว่า เจ้ากรรมนายเวร ไม่ได้ หมายถึงต้องตามมาให้เราใช้กรรม แต่อาจจะหมายถึงได้ทำบุญ ดูแลตัวเองได้เป็นเรื่องปกติได้ ดูแลคนอื่นได้เป็นเรื่องของความภาคภูมิใจ แค่ไม่อยากให้น้องต้องน้อยใจกับสิ่งที่เราเปลี่ยนเขาไม่ได้ ปัญหาในโลกนี้มีแค่ 2 อย่าง ปัญหาที่ต้องแก้ กับปัญหาที่แค่ยอมรับ ปัญหาแม่และพี่ชายหนูขอให้อยู่ในหมวดนี้ แก้ไม่ได้ค่ะ แค่ยอมรับ และปรับทัศนคติอย่าให้เขามีผลต่อใจเรามากจนเกินไป ปรับความน้อยใจ เป็นความภูมิใจ เฮ้ย!! ผู้หญิงอย่างฉันเจ๋งว่ะ ทำงานเลี้ยงผู้ชาย 1 คน เกิดก่อนฉันด้วยนะ ได้กินนมแม่ก่อนฉันอีก วันนี้ต้องให้ฉันเลี้ยง ไหนจะแม่ที่ให้ชีวิต ผู้หญิงตัวนิดๆ โตมาจนช่วยชีวิตคนอื่นๆ ได้แล้ว ผู้ชายบางคนยังทำไม่ได้ด้วยซ้ำ วิธีคิดจะช่วยทำให้ชีวิตน้องรอด กอดตัวเองแน่นๆ แม่ดูแลเรามา 9 เดือนในท้องแล้ว ตอนนี้เราแข็งแรงพอจะดูตัวเองได้แล้ว เอาเวลาร้องไห้เสียใจ ทำอะไรดีๆ ให้ตัวเองเป็นรางวัลชีวิต ไม่ได้ให้น้องคิดอะไรแบบโลกสวย แต่บางเรื่องมันช่วยไม่ได้ เราเกิดมาเป็นลูกบ้านนี้ มีแม่คนนี้ มีพี่เป็นคนนี้ ก็ต้องสุขให้ได้ภายใต้เงื่อนไขที่มี ไม่ต้องไปคิดวนๆ ว่าทำไม? เขาถึงเป็นแบบนี้ คิดใหม่ว่า ถ้าเจอแบบนี้ เราจะมีชีวิตยังไงต่อ โชคดีแค่ไหนที่วันนี้น้องยังลุกจากเตียงได้ ยังแข็งแรงพอที่จะดูแลตัวเอง และดูแลครอบครัวไหว ถ้าน้องช่วยตัวเองไม่ได้ เจ็บไข้ได้ป่วย แล้วยังต้องมาเจอครอบครัวที่ไม่ใส่ใจความรู้สึกเราจะหนักกว่านี้ไหม
สิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว สิ่งนั้นดีเสมอ หาข้อดีจากเรื่องแย่ๆ นี้ให้ได้ วันหนึ่งน้องจะทึ่งตัวเองว่า เราทำได้ยังไง? ซึ่งจริงๆ มันมาจาก “ก็ทำไงได้” ทั้งนั้น .. ก็บ้านฉันเป็นแบบนี้
“บ้าน” ออกเสียงเหมือนกัน แต่ละบ้านอาจใหญ่ไม่เท่ากัน และอบอุ่นไม่เท่ากัน แต่มันก็เป็นบ้านของฉันอยู่ดีไงน้อง