พระสมเด็จวัดระฆังทุกพิมพ์ ที่ผ่านวงการตีพิมพ์ซ้ำในหนังสือพระเครื่อง เหลือองค์ที่ยังมีรักมีทองไว้น้อยมาก จนทำ ให้คนรักพระสมเด็จบางคนถวิลหา
สีกาอ่างรายงาน ในคอลัมน์สนามพระวิภาวดี เมื่อไม่นานมานี้...มีใบสั่งจากคนมีสตางค์ ก็ได้องค์มีรักมีทองเต็มพื้นผนัง...คุ้นๆตาไปองค์หนึ่ง เป็นพระผ่านวงการ ลงพิมพ์หนังสือมาตรฐาน ถือกันว่า เป็น “การันตี” ดีที่สุด
สมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ องค์ในคอลัมน์ “ปาฏิหาริย์จากหิ้งพระ” วันนี้ จุดเด่นอยู่ที่มีรักน้ำเกลี้ยง สีแดงแกมน้ำตาล เกือบเต็มพื้นผิวด้านหน้า และด้านหลัง
เนื้อส่วนที่โค้งนูน ตั้งแต่องค์พระ ฐานเส้นซุ้ม เส้นกรอบกระจก (องค์นี้ติดชัดครบสี่ด้าน) และส่วนขอบด้านหลัง รักหลุดล่อนตามธรรมชาติพระเก่าที่ผ่านมาใช้โทนสีเนื้อออกเหลืองอ่อน
ตามทฤษฎีครู “ตรียัมปวาย” เนื้อค่อนละเอียด สีนี้ “เรียก” เนื้อกระแจะจันทน์ คนรุ่นใหม่ไม่เคยใช้ นึกสีกระแจะจันทน์ไม่ออก นึกถึงเนื้อแป้ง “ทานาคา” ที่สาวพม่าประแต้มแก้มสวย...ก็คงได้
บริเวณเนื้อที่สึก...ส่องเห็น “ก้อนขาว” สลับกับแผ่นเนื้อเหลืองคล้ำ ความหนึกนุ่มเนื้อพระให้ความซึ้งตา จนไม่ต้องส่องหามวลสารอื่น กากดำ เม็ดแดง กรวดเทา ฯลฯ ซึ่งเข้าใจได้ว่าถูก ปิดบังด้วยแผ่นรักที่กินพื้นที่ส่วนใหญ่
พระที่ผิวเปิดสว่าง เสริมด้วยแผ่นรักเก่า มีบางแผ่นกระเทาะล่อนออก เห็นสีเนื้อในขาว และฝ้ารักแดงที่ไล้เนื้อพระไว้บางส่วน ด้านหลังมีหลุมร่อง รอยยุบ รอยแยก ที่ยึดแผ่นรักไว้
ดูภาพสีจากไทยรัฐออนไลน์ คนเป็นพระไม่ต้องส่องแว่น ก็ตัดสินได้ พระแท้ดูง่าย
ดูภาพรวมๆแล้ว นิมนต์ท่านเข้าแว่นขยายสิบเท่า ก็จะเห็นว่า มีรูพรุนปลายเข็ม กระจายเต็มด้านหลัง รูพรุนนี้ ต้องแน่ใจว่า เป็นรูที่ยุบจากปฏิกิริยาเนื้อภายใน ไม่ใช่รูพรุน ที่เกิดจากการกัดกร่อนจากสารเคมีภายนอก
...
พระแท้เป็นเช่นนี้ พิมพ์ทรงถูกต้องทุก เส้นสาย ธรรมชาติความเก่าลงตัวทุกตำแหน่งการมีรูพรุนปลายเข็ม ซึ่งเป็นคุณสมบัติด้านหลังพระสมเด็จวัดระฆังแบบหนึ่งมาช่วยเสริม ก็ยิ่งสนิทใจ
มีคนตั้งข้อสังเกต คอลัมน์นี้ มักคุยแต่เรื่องด้านหน้า ด้านหลังพระ ไม่ค่อยคุยถึง “ด้านข้าง”
พระสมเด็จวัดระฆัง ถ้าด้านหน้าดี ด้านหลังดี ก็ตีเป็นแท้ไปแล้วกว่า 95% แต่ถ้าได้ดูข้างแบบเพ่งพินิจอีกสักนิด ด้านข้างพระแท้ ก็มีธรรมชาติพระแท้ ถือเป็นตัวช่วย
หนังสือพระสมัยใหม่ หลายเล่มถ่ายด้านขอบข้างองค์พระให้ศึกษา พระสมเด็จเชื่อกันว่าใช้เส้นตอก ตัดขอบข้างตามคตินิยมพระโบราณ เช่นพระนางพญา พระซุ้มกอ
ธรรมชาติขอบข้าง ที่ถูกเส้นตอกตัด มักเปิดให้เห็นมวลสารก้อนเขื่อง เช่นเม็ดขาว อิฐแดง น้อยองค์ มีก้านธูป (แตกเป็นเสี้ยน) ให้เห็นชัด ริ้วรอยที่ปรากฏด้านข้าง ไม่คงที่
หลักครู “ตรียัมปวาย” นอกจากขอบข้างมีแอ่งเล็กๆ สลับรูพรุนปลายเข็มแล้ว จะมีร่องรอยของ “ตอกตัด” ให้เหฺ็นบ้างลางเลือน ส่วนใหญ่เป็นแนวเฉียง
ถ้ารอยตอกตัดเป็นแนวตรง ชัดเจนจนเป็นบั้งๆเหมือนฟันเลื่อย ครูว่า ระวังของปลอม ตั้งใจเกินไป
สมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่องค์ในคอลัมน์ (ขออภัย ไม่มีพื้นที่ถ่ายภาพให้ดู) ขอบข้างบนมีหลุมร่องปกติ แต่สองขอบด้านข้างและด้าน ล่างปรากฏเป็นฟันเลื่อยเป็นบั้งๆ เข้าลักษณะพระปลอม 95% ที่ครูว่า
อย่าเพิ่งตกใจ ครูยังขยักด้านข้างเป็นบั้งๆ ไว้ 5% สมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่องค์นี้ พูดภาษาวงการว่า เนื้อจัด ดูง่าย ธรรมชาติตัวช่วย ครบ จึงมั่นใจได้องค์นี้อยู่ในจำนวน 5% ที่เป็นพระแท้แน่นอน
คนดูพระสมเด็จเป็น เขายึดหลักไว้บ้าง แต่ไม่ถึงขนาดเป๊ะๆตายตัว พระสมเด็จเป็นพระทำมือ ตัวแปรมีมากมาย ไม่ว่าอะไรๆก็เกิดขึ้นได้ตามใจคนทำ.
พลายชุมพล