“อาหารมี 2 แบบ คือ อาหารกายกับอาหารใจ พี่จะให้ความสำคัญกับอาหารใจมากกว่า” ทำความรู้จัก “แดง-สุรางค์ เปรมปรีดิ์” อัจฉริยะแห่งวงการละคร และผู้ถือลิขสิทธิ์สุดยอดเวทีประกวดสาวงาม
ประวัติชีวิตฉบับกระเป๋า
สุรางค์ เปรมปรีดิ์ หรือที่ใครๆ เรียกขานว่าคุณแดง เป็นบุตรสาวคนเดียวของผู้ก่อตั้งสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และโรงเรียนเรวดี (คุณเรวดี เทียนประภาส) โรงเรียนอนุบาล - ม.ต้นเก่าแก่ริมคลองประปา แยกประดิพัทธ์ ถนนพระราม 6 ที่ทุกวันนี้ปิดกิจการไปแล้ว ด้านการศึกษานั้น เธอคือนิสิตเกียรตินิยมอันดับหนึ่งเหรียญทองจากคณะครุศาสตร์ จุฬาฯ และมหาบัณฑิตด้านครุศาสตร์จาก UCLA สหรัฐอเมริกา เริ่มต้นชีวิตการทำงานด้วยการดำรงตำแหน่งครูใหญ่และผู้จัดการแห่งโรงเรียนเรวดีอยู่ราว 10 ปี จากนั้นเข้ารับตำแหน่งผู้อำนวยการนิตยสาร สตรีสาร และผันตัวมาเป็นผู้จัดการฝ่ายรายการสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7 ก่อนเข้ารับตำแหน่งกรรมการผู้จัดการแทนพี่ชายจนกระทั่งถึงปี 2554 ที่ผ่านมา ล่าสุดได้เปิดบริษัทจันทร์ 25 จำกัด เพื่อผลิตงานและกิจกรรมบันเทิงต่างๆ
...
กว่า 30 ปีที่คลุกคลีอยู่ในวงการโทรทัศน์ ด้วยเรตติ้งละครที่พุ่งกระฉูดเหนือคู่แข่งตลอดมา เป็นบทพิสูจน์ว่าสตรีท่านนี้อ่านเกมขาด มีความสามารถในการอ่านใจและเข้าถึงผู้ชมในวงกว้างได้อย่างเหลือเชื่อ ขณะเดียวกัน อีกหนึ่งบทบาทที่ถือครองพร้อมๆ กับการบริหารงานวงการทีวีคือ การเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์เวทีนางงามที่ใหญ่ที่สุดในโลกหรือมิสยูนิเวิร์ส โดยในปีนี้การประกวดในเมืองไทยได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อ “มิสยูนิเวิร์ส ไทยแลนด์” เป็นปีแรกซึ่งตัวแทนสาวไทยคนสวยจะต้องบินไปประกวดถึงสหรัฐอเมริกาในเดือนนี้แล้ว
อาหารคือยา
หลายคนคงนึกภาพไม่ออกว่าหญิงเก่งท่านนี้กินอยู่อย่างไรในชีวิตประจำวัน มื้อเช้าฟูลคอร์ส มื้อกลางวันในโรงแรมหรู หรือดินเนอร์ฟู่ฟ่า จะใช่อย่างที่ว่ามาไหม ขอบอกอย่างเดียวว่าคิดผิดถนัด “พี่มองว่าอาหารคือยา เพราะร่างกายเราอยู่ได้ด้วยอาหาร ขาดอาหารไปเราก็คงใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไม่ได้แน่ๆ ต้องเท้าความให้ฟังก่อนว่า เดิมทีสมัยเด็กๆ ตอนเป็นเด็กหญิงสุรางค์ พี่ไม่มีความรู้เรื่องโภชนาการ จึงมีปัญหาด้านสุขภาพมาตั้งแต่เล็ก เข้าออกโรงพยาบาลหาหมอเป็นว่าเล่นเลยละ คุณหมอก็ถามคุณแม่ว่าทำไมถึงได้ปล่อยให้ลูกขาดอาหาร แม่ก็อายสิ เพราะว่าท่านเลี้ยงดูลูกๆ อย่างดี พี่ๆ ก็แข็งแรงสมวัย มีแต่สุรางค์นี่แหละป่วยนู่นป่วยนี่ตลอด ทั้งนี้ไม่ใช่อะไร เพราะพี่ไม่ยอมทานอาหารนั่นเอง ไม่ชอบทานอะไรเลยเหมือนที่เขาว่ากินเหมือนแมวดมนั่นแหละ พี่ไม่เคยดูแลตัวเองเลย ทานก็ไม่ทาน สารอาหารก็ได้ไม่ครบ แถมยังฟันเปราะเพราะขาดแคลเซียมอีกต่างหาก ต้องใช้เวลาฟื้นฟูกันอยู่หลายปีทีเดียว
ซึ่งวิชาโภชนาการทำให้พี่ได้เรียนรู้ว่าอาหารที่เราทานกันอยู่ทุกวันมีสารอาหารอะไรบ้าง อะไรที่เป็นประโยชน์ วิตามินอะไรช่วยป้องกันโรค ซึ่งมีส่วนช่วยอย่างมากในการดูแลสุขภาพจนถึงทุกวันนี้ เดี๋ยวนี้พี่ไม่มองแล้วว่าอาหารอะไรทานแล้วอร่อย แต่จะมองว่าทานแล้วดีมีประโยชน์อย่างไร ทานอย่างไรให้เป็นยารักษาและป้องกันโรคภัย เช่น ถ้าเจ็บตามเนื้อตามตัวจะรู้แล้วว่าขาดวิตามินบี ต้องเริ่มทานข้าวซ้อมมือและดื่มนมมากขึ้น
อาหารท้องถิ่นดีที่สุด
ปฏิเสธไม่ได้ว่าคุณแดงที่ทุกคนรู้จัก คือสุภาพสตรีที่แข็งแรง กระฉับกระเฉง อีกทั้งยังแลดูอ่อนกว่าวัยมาก เคล็ดลับอยู่หนึ่งนั้นคือเรื่องของอาหารการกิน
“พี่ไม่ใช่คนช่างทานนะคะ ถ้าให้แนะนำร้านอร่อยหรูหรานี่คงไม่ใช่แล้วล่ะ (หัวเราะ) เพราะพี่เป็นคนทานง่าย ไม่เสาะแสวงหาที่ทาน โดยส่วนตัวแล้วสำหรับพี่ อาหารมีอยู่ 2 แบบด้วยกัน คือ อาหารกายกับอาหารใจอาหารกายคือเมนูต่างๆ ที่ทานเข้าไปเพื่อบำรุงเลี้ยงร่างกาย ส่วนอาหารใจคือความสุขและความสุขของพี่ก็คือสีเขียวของต้นไม้ใบหญ้าและสีสันสวยงามของดอกไม้ต่างๆ จะเป็นดอกอะไรก็ได้ โดยธรรมชาติสวยหมด แต่ถ้าพูดถึงอาหารโปรดสำหรับพี่คือ อาหารท้องถิ่น หมายความว่าไปที่ไหนก็ทานอย่างคนท้องถิ่นเขาทานกัน ก็แหมไปถึงที่แล้วจะไม่ทานเหมือนเขาก็น่าเสียดายนะ หรือในเมืองไทยเองก็จะทานอาหารพื้นเมืองของภูมิภาคต่างๆ เหนือ ใต้ กลาง อีสาน ขอแค่สะอาดและไม่เผ็ดมาก สุรางค์ทานได้หมด โดยเฉพาะ ‘ส้มตำ’ และ ‘น้ำพริก’ ต่างๆ นี่ชอบที่สุด เพราะโดยทั่วไปอาหารหลักของพี่คือน้ำพริกและผัก ทานกับปลาหรือหมูหวาน แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว ได้สารอาหารครบด้วย เคยอ่านหนังสือ ‘น้ำพริก’ ของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ชอบมาก ในเล่มมีเรื่องราวและสูตรน้ำพริกไทยมากถึง 100 ชนิด อ่านสนุกใช้ได้จริง ทำตามแล้วอร่อย เวลาอ่านจบพี่จะจดโน้ตออกมาเป็นสูตรเพื่อให้แม่บ้านทำให้ทาน ที่เด็ดสุดในเล่มคือ ‘น้ำพริกนครบาล’ ที่ใส่ระกำ ส้มซ่า หมูนึ่ง ไก่นึ่ง กุ้งนึ่ง ฯลฯ ทานกับผัก เท่านี้ก็ได้สารอาหารครบ"
...
ตะลุยร้านอร่อย ณ ปากช่อง
หลังจากเพลินกับการชมสวนจนอิ่มตาอิ่มใจ หญิงเก่งคนนี้ยังใจดีพาชม ชิมและช็อปร้านอร่อยเจ้าประจำละแวกเขาใหญ่-ปากช่อง ที่เธอคอนเฟิร์มว่าอร่อยจริง จะมีร้านไหนบ้างนั้น มาดูกัน “ใกล้ๆ บ้านจะมีร้านอาหารชื่อ ‘เป็นลาว’ ขายอาหารอีสาน ที่พี่ซื้อมาให้คุณชิมกันวันนี้นี่แหละ เขาใช้ของดีมาปรุงนะ โอเคเลยทีเดียว กระทั่งข้าวเหนียวกล้องยังนึ่งได้อร่อยเคี้ยวกันหนึบหนับเลย ร้านครัวภาคกลางและครัวจันผาก็มีอาหารรสชาติดีมาก ปลาช่อนเผาที่ครัวจันผาเด็ดสุด" แต่ถ้าจะเล่าทุกอย่างที่พาชิมคงยาวไม่มีวันจบ คงต้องขออนุญาติเม้าท์เบาๆ หอมปากหอมคอ แต่เท่านี้เราก็ได้รับรู้แล้วว่า แดง-สุรางค์ ไม่ใช่ผู้หญิงเก่ง รวยและเย่อหยิ่ง แต่เป็นผู้หญิงเก่ง รวย ใจดี และติดดินอย่างที่สุด
...