หากสมมติพระสมเด็จวัดระฆัง พิมพ์ทรงเจดีย์ แม่พิมพ์คุ้นตา องค์ในคอลัมน์วันนี้ เป็นข้อสอบใช้เกณฑ์พระแท้หรือพระเก๊เป็นข้อพิจารณา

ผมอยากขอแรงสมาชิกชมรมคนรักพระสมเด็จ...ช่วยกันให้คะแนน จะให้สอบผ่าน หรือไม่ผ่าน

ข้อมูลจริง เจ้าของพระ เป็นแค่คนรักพระนอกวงการ จดๆจ้องๆ แบบกลัวๆกล้าๆ แล้วก็ตัดสินใจซื้อมาด้วยราคาหลักหมื่น... ราคานี้ก็พอรู้กันว่า เป็นราคาวัดใจ

เริ่มคุยกันเรื่องแม่พิมพ์ ทรงเจดีย์องค์นี้ กดติดพิมพ์ได้ลึก เข้าแว่นแล้ว เห็นเส้นสังฆาฏิ เส้นขอบจีวร อ่อนช้อยชนรักแร้ขวา (องค์พระ) เส้นแยกพระเพลา คมชัด มโนเทียบกับสามทรงเจดีย์องค์ตำนาน องค์เจ๊แจ๋ว องค์เฮียหนึง องค์คุณชาติ ได้ทีเดียว

จุดเด่นสะดุดตาก็คือ กลางลำพระเกศ ปรากฏ “ปุ่มปม” บางคนอาจเรียก “ป่อง”

ในหนังสือ พรีเชียสสเปเชียล ของอาจารย์รังสรรค์ ชี้เป็นหนึ่งตำหนิสำคัญ ใช้คำว่า “พวงมาลัยครอบพระเกศ” แต่เท่าที่เห็นในภาพถ่าย...ก็แค่เห็น เป็นปุ่ม เป็นปม หรือ “ป่อง” เท่านั้น

แต่ต้องไม่ลืม...แม่พิมพ์นิยมระดับนี้ พระปลอมออกมาแล้ว ทั้งฝีมือเก่า ฝีมือใหม่ นับฝีมือไม่ถ้วน จะด่วนสรุปทันที แค่เจอปุ่ม ป่องว่าแท้เลยคงไม่ได้

คนรักพระสมเด็จรุ่นเก่า พอรู้ๆกัน เจอผ่านมาบ่อยๆ ผมเองถึงกับยิ้ม...เดาทางเซียนใหญ่ได้ว่า “ไม่เอา” แนะนำกันได้แค่ว่า ถ้าแน่ใจสายตา รักจริงๆก็ถือไว้

ผ่านประเด็นเส้นสายลายพิมพ์ เข้าสู่ เนื้อหา...องค์นี้ผิวแป้งโรยพิมพ์ยังหนา...บางส่วนที่ถูกจับต้อง เช่นปลายฐานชั้นที่สามซ้าย...เห็นผิวเนื้อพระสีเหลืองเข้ม อยากเรียกสีหวายตะคร้า โผล่ออกมา ปรากฏ “ก้อนขาวย่อมๆ” รำไร

...

เนื้อเหลืองเข้ม...เป็นตัวช่วยสำคัญ ถือว่า ผิวแป้งโรยพิมพ์ เป็นมิติที่หนึ่ง เนื้อเหลืองเป็นมิติที่สอง พระที่ต้องซื้อกันราคาแพงขนาดทำให้หัวใจหนาว เห็นสีเนื้อในนุ่มซึ้ง หัวใจอุ่นขึ้นมาเลย

ผ่านผิวและเนื้อก็มาถึงธรรมชาติ ของหลุมร่อง รอยยุบ รอยแยก เหลือบดูที่เส้นซุ้ม เส้นซุ้มทรงเจดีย์ ก็ย่อมๆแค่นี้ไม่อวบอ้วนหนาเหมือนพิมพ์ใหญ่ สังเกตรอยแยกที่แนวโค้ง...รอยแยกที่แนวโค้ง นี่ก็ตัวช่วยสำคัญ ของพระสมเด็จวัดระฆังแท้มาตรฐานทุกองค์

มุมสุดปลายฐานชั้นที่สามด้านขวามีเส้นแหลมเป็นติ่งพุ่งออกมา...นี่ไม่ใช่ตำหนิ...ชี้เก๊แท้

แต่เป็นหนึ่งในธรรมชาติของเนื้อพระที่เขยื้อนขณะยกพระออกจากแม่พิมพ์ ทรงเจดีย์มีติ่งแหลมได้ทั้งด้านเดียว และสองด้าน ไม่มีติ่งแหลมก็มี

พลิกด้านหลัง องค์นี้เส้นขอบสี่ด้านยังคม ไม่ปรากฏอาการร่อนหลุด...ไม่ถือเป็นจุดด้อย แต่ก็ชดเชยด้วยจุดเด่น มองผ่านๆ ก็พอเห็นร่องกาบหมาก...สลับหลุมร่องรอยยุบรอยแยก ในพื้นผนังทั้งส่วนที่สึกช้ำเป็นสีเหลืองเข้ม และส่วนที่ผิวแป้งจมในหลุมร่องเห็นเป็นสีขาว ถือว่า เป็นเสน่ห์ซึ้งตาไปอีกแบบ

หลังพระสมเด็จวัดระฆังทุกพิมพ์ไม่มีกฎกติกา หลังกระดานที่มักเห็นในพิมพ์ใหญ่แบบนี้ ทรงเจดีย์ก็มี

พิจารณามาถึงตรงนี้ พอสรุปได้...ทั้งแม่พิมพ์ ที่เห็นเส้นสายคมลึกพอควร กับเนื้อหา ผิวฝ้า ธรรมชาติทุกประการ นี่คือ พระสมเด็จวัดระฆังทรงเจดีย์ ที่มีคุณสมบัติเป็นพระแท้... ทุกประการ ไม่มีข้อกังขาตรงไหนประการใด

ผมให้คะแนน คุณธานีเจ้าของพระ คนรักพระสมเด็จมือใหม่ว่า “คุณสอบผ่าน”

แต่เป็นการสอบผ่านกระบวนการหาพระสมเด็จวัดระฆังแท้ไว้ใช้...ส่วนพระสมเด็จวัดระฆัง ที่จะมีมูลค่าในราคาเซียนขายเจ้าสัวนั้น เป็นอีกด่านสำคัญที่ยาวไกล ต้องพากเพียรเรียนต้องรู้ต่อไปอีก.

พลายชุมพล

คลิกอ่านคอลัมน์ “ปาฏิหาริย์จากหิ้งพระ” เพิ่มเติม