พระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ พิมพ์มาตรฐานคุ้นตา สภาพสึกช้ำกำลังงาม เซียนรุ่นเก่าๆใช้คำ “เนื้อจัด ดูง่าย”
แต่มาถึงสมัยนี้ พระสมเด็จวัดระฆังสภาพนี้ ราคากลางราว 20 ล้าน เซียนรุ่นใหม่ ที่ใช้คำนิยาม พระแท้มีในอัตราส่วนล้านละหนึ่ง ...เดิมพันสูงขนาดนี้ หลายเซียนอาจส่ายหน้า
ดูด้านหลัง...รอยเลี่ยมแบบโบราณ เปิดหลังใช้...เป็นใบโพธิ์ คนรักพระสมเด็จ นึกถึงองค์คุณอนุทิน ข่าวเมื่อราวยี่สิบปีที่แล้ว 14 ล้าน องค์นี้ เนื้อจัดดูง่ายใช้เป็นองค์ครูกันมานาน
แต่ก็นั่นแหละ...เมื่อราวๆสามสิบปี ตลาดสวนจตุจักรเปิดมาสิบปี...มีพระสมเด็จปลอม ทำหลังเป็นใบโพธิ์ เป็นหัวใจ ออกมาวางขาย ชุดหนึ่ง...เนื้อหาพอไหว แต่เขาทิ้งคราบสีผึ้ง...เอาไว้ เดาได้ว่าใช้สารเคมีกัด
เวลาผ่านมานาน พระปลอมชุดนั้นดูเก่าขึ้น คราบสีผึ้งถูกขูดขัดล้างออกบ้าง พอเห็นก็ยังจำกันได้
แต่อาจจะสับสนบ้าง กับพระสมเด็จแท้...ที่เจ้าของเลี่ยมทอง...ช่างเลี่ยมตอนตกแต่งองค์พระให้พอดีกับกรอบ...ใช้สีผึ้งคาดด้านข้างไว้ทั้งสี่ด้าน พระถูกใช้ถูกเหงื่อไคลนาน สีผึ้งก็เปลี่ยนสภาพ ซึมเข้าเนื้อพระ
กระบวนการ ล้างสีผึ้งออกยากมากเป็นปัญหาในการพิจารณา...เข้าทางพระปลอมที่ตกแต่งทั้งวิธี ทอดน้ำมัน ฉาบสีผึ้ง ฯลฯ พอดี
แต่กระนั้น สำหรับคนเป็นพระ เมื่อหาวิธีล้างสีผึ้งออกให้เกลี้ยงแล้วก็ยังแยกพระสมเด็จแท้กับพระปลอมออกมาได้ไม่ยากเกินไป
ตัวอย่าง องค์หลังใบโพธิ์ในคอลัมน์ ส่วนที่สึกช้ำในใบโพธิ์มี “ก้อนขาว” หลวมๆ หลายเม็ด กากดำที่อาจเป็นชิ้นรัก ยังมีเหลือ นี่คือข้อแตกต่างจากพระสมเด็จปลอม ที่มักไม่มีมวลสาร
บริเวณที่อยู่นอกกรอบใบโพธิ์ ปรากฏคราบฝ้ารักเก่า...สีแดงแกมน้ำตาล จดจำสีฝ้ารักพระสมเด็จแท้ให้ดีๆ ต่างจาก “สี” พระปลอมตรงไหน
...
ฝ้ารัก...ก็คือพระสมเด็จที่เคยลงรักปิดทอง นึกถึงองค์ที่ยังเหลือรักเก่าทองเก่าเต็มๆเอาไว้...แบบนั้นล่ะ...มีเหตุให้รักเก่าทองเก่าลอกออกไปแล้ว โดยธรรมชาติ คราบฝ้ารักยังเหลือฝังในเนื้อ
บางองค์ที่เก็บไว้นาน ไม่ถูกเหงื่อไคล...ฝ้ารักมักจมในเนื้อ เมื่อถูกเหงื่อไคล ความชื้นจะเข้าไปดึงดูดให้คราบฝ้าสีแดงออกมา บางหรือหนาไปตามธรรมชาติ
เจอพระสมเด็จเก่า...ที่เห็นคราบฝ้ากระดำกระด่าง...โอกาสได้พระแท้ มีมากกว่า เจอพระที่คราบฝ้าเป็นแผ่นราบเรียบสม่ำเสมอ เพราะนั่น เป็นคราบฝ้าพระปลอม
นอกจาก พระถูกเลี่ยมใช้ เปิดหลังเป็นใบโพธิ์ เป็นหัวใจ แล้วยังมีด้านหลังตามรูปรอย ที่ช่างทำ...
เรื่องขำๆ ที่เล่ากันในวงการเซียนใหญ่ สมเด็จวัดระฆังทรงเจดีย์ องค์เฮีย...เปลี่ยนมือไปแปดล้าน...แต่งานนั้น เกิดหลังเฮียแตกฮั้วกับเพื่อนร่วมสนาม...พระเข้าประกวด สองเสียงกรรมการไม่ผ่าน
เฮียรำพัน... “พระสมเด็จผม หลังพระพรหมนะ!” มาเข้าหู ทำให้คนนอกสนามยิ้มได้หลายคน
ข้อวินิจฉัยง่ายๆ...พระที่ถูกเลี่ยมใช้ ...หลายสิบปี...จึงเกิดรูปรอยตามเลี่ยม เป็นองค์ประกอบหนึ่ง...เมื่อพิมพ์ใช่ เนื้อก็ใช่ ...หลังหัวใจ เทวดา พระพรหม...ก็เหมือนลายเซ็น เช่นเดียวกับตราตั้งโต๊ะกัง ห้างทอง รับประกันได้อีกขั้นหนึ่ง
เท่าที่ตามดูมาสี่ห้าสิบปี หลังพระปลอมยังไม่ทำรูปพระพรหมยมอินทร์ ออกมา
และร่องรอยเทวดาที่ว่า บางองค์ที่เนื้อแห้งอาจไม่เห็น องค์ไหนเมื่อจุ่มน้ำแล้ว เห็นรามสูรรำขวานป้อออกมา...สิทธิ การิยะ ท่านว่า เจอพระสมเด็จแท้ เข้าให้แล้ว.
พลายชุมพล